startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Puerto Rico

Sessies:

29 januari 2008
21 augustus 2007
12 december 2006
28 november 2006
31 januari 2006
16 augustus 2005
26 april 2005
28 september 2004
7 september 2004
17 augustus 2004
23 maart 2004
17 februari 2004
4 november 2003
17 juni 2003
2 januari 2003
19 november 2002
16 juli 2002
16 april 2002
2 april 2002

29 januari 2008

Spelers: Bas, Wendy en Dagmar

Alchemist had niet heel lang geduurd en daarom was er nog tijd voor een tweede wat steviger spel. Bas dook in zijn spellenkast en de keus viel na wat wikken en wegen op zijn grote favoriet Puerto Rico. Nadat hij snel nog even de spelregels had opgefrist (vooral Dagmar was wat roestig) kon er met spelen begonnen worden. Bas bouwde tijdens het spel langzaam zijn geldvoorraad op zodat hij aan het eind van het spel een paar dikke gebouwen kon kopen. Dagmar sprokkelde tijdens het hele spel her en der wat punten bij elkaar en wist ook nog flink te bouwen. Wendy kwam helemaal niet aan de duurste gebouwen toe maar had net als Dagmar al wat punten gesprokkeld. Bas wist de dames net voor te blijven en gaf natuurlijk de maximale waardering.

Uitslag: Bas 46, Dagmar 42 en Wendy 37
Waardering: Bas en Dagmar 5,Wendy 4½

21 augustus 2007

Spelers: Bas, Johan en Willemien

Johan was vrij nieuw bij de spellenclub en kende Puerto Rico nog niet. Iemand (niet Bas deze keer) zei hem dat hij dat beslist eens moest spelen en de anderen die niet nodig Tai Pan wilden spelen waren er ook wel voor te vinden.
Met drie spelers is het redelijk makkelijk om uit elkaars vaarwater te blijven qua goederen. Johan ging voor veel suiker, Willemien verbouwde tabak en Bas was de enige met koffie, al was hij vooral bezig veel verschillende soorten te verbouwen om zo van zijn vrij vroeg gekochte fabriek te kunnen profiteren. Willemien genereerde wat minder geld, maar had maar liefst drie steengroeven. Hierdoor geholpen was zij de eerste met een haven, kort daarna gevolgd door Bas.
Het was Bas duidelijk dat Willemien voor stond in de puntenfiches. Hij had echter meer geld. Hij koos daarom kort voor het einde de bouwmeester om een groot gebouw (het Tolhuis) te bouwen, op een moment dat Willemien daar net 1 dubloen te weinig voor had. De ronde daarna maakte hij het spel uit door de burgemeester te kiezen, ook al had hij de kolonisten helemaal niet nodig. Dankzij de bonus van het grote gebouw eindigde hij voor Willemien. Johan, voor wie dit de eerste keer was, kon de ervaren spelers niet bijhouden.

Uitslag: (fiches + gebouwen + bonus):
Bas 27 + 21 + 6 = 54
Willemien 29 + 19 = 48
Johan 18 + 14 = 32
Waardering: Bas en Willemien 5, Johan 4

12 december 2006

Spelers: Bas, Mark en Sten

Nadat Bas tot drie keer toe had verkondigd dat Ilja slechts één topspel miste in haar collectie, en dat hij altijd in was voor een potje Puerto Rico, maakte Mark hem erop attent dat de doos van het spel op tafel lag. Een korte stoelendans later waren drie spelers druk doende de vele fiches en kaartjes uit te sorteren. Sten en Mark hadden het spel al een hele tijd niet gespeeld, dus mocht Bas even een samenvatting geven gedurende de voorbereidingen. Het is eigenlijk een verrassend overzichtelijk spel, zolang je maar niet nadenkt over strategiëen waarmee je denkt te kunnen winnen.
Na enkele rondes tekenden zich de langzaamaan de verschillen tussen de speelstijlen af. Bas richtte zich op dure gebouwen met een lange-termijnrendement en nam dus vaak de bouwmeester als rol. Mark probeerde juist zo snel mogelijk alle plantages te verzamelen en veel kolonisten aan te trekken, dus hij ging voor ontginner en burgemeester. Stan zat er tussenin, met een voorkeur voor de opzichter en rollen waar dubloenen op klaar lagen.
Puerto Rico is een spel met beperkte interactie. Maar die is er wel degelijk. Het tactisch wegkapen van de burgemeester kan een verschil van twee kolonisten betekenen, waardoor sommige plantages of gebouwen een ronde vruchteloos op je bord liggen. En als de kapitein gespeeld wordt, zie je iedereen puzzelen hoe ze zo veel mogelijk eigen grondstoffen kunnen verschepen of bewaren, met minimaal rendement voor de ander. Vooral Bas wist deze laatste truc tot twee keer toe slim uit te spelen, wat hem met zijn haven en kapiteinsrol de doorslaggevende punten opleverde.
Het spel eindigde in de beurt van Sten, die de laatste kolonisten ging verdelen. Bas won overtuigend, mede dankzij de strategisch ingekochte gebouwen.
 
Uitslag: Bas 50, Mark 40, Sten 27
Waardering: allen 5

28 november 2006

Spelers: Anne-Marie, Bas en Martin

Nadat Bas de regels van het spel had uitgelegd zijn we het spel gaan spelen.
Tijdens het spelen worden er nog een aantal details gemeld over de regels, welke voor de nieuwelingen tijdens het spelen ook steeds duidelijker werden. Het was wel duidelijk dat aan het begin van het spel de akkers moesten worden omgeploegd, zodat de daarop verbouwde gewassen later konden worden verscheept. Tijdens het bouwen van gebouwen moest er nog vaak gekeken worden wat de voordelen ervan waren, hoewel bij een aantal daarvan de naam al voor zich sprak. Na vele ronden van verbouwen en verwerken van grondstoffen, en vervolgens het verkopen/verschepen ervan eindigde het spel op het moment dat de kolonisten op waren.
We vonden het alledrie een erg leuk spel, mede doordat het zoveel verschillende elementen bevat. Het was alleen wat jammer dat er weinig interactie is tussen de spelers onderling.

Uitslag: Martin 36, Bas 35, Anne-Marie 29
Waardering: Bas en Martin 5, Anne-Marie 4

31 januari 2006

Spelers: Bas, Dirk Jan en Twan

Nieuwkomer Twan stond te kijken bij de goed gevulde spellenkast van Dagamr en Niek en had nog niet zo veel voorkeuren. Bas zag zijn kans schoon om hem zijn favoriete Puerto Rico aan te bevelen, waar hij de vaste gasten zelden enthousiast voor vindt. Behalve Dirk Jan, die ook wel wilde meedoen.
Ondanks dat er met drie spelers met weinig geld begonnen wordt kozen Twan en Bas al snel respectievelijk een Tabaks- en Koffieplantage om vervolgens te sparen voor het bijbehorende gebouw. Door de verkoop van deze goederen konden ze aardig wat geld opstrijken, in tegenstelling tot Dirk Jan. Daarnaast bouwden ze ook nog elk een fabriek, zodat ze tijdens de opzichterfase nog wat extra geld kregen. Hoewel ze elk maar een steengroeve hadden tegen de drie van Dirk Jan konden ze zo toch meer gebouwen kopen, zoals uit de eindscore blijkt.
Dirk Jan ging voor de hacienda en het hospitium, waarmee hij veel bemande plantages had om veel te produceren en later met de Residentie de maximale 7 punten bonus te vergaren omdat zijn plantagevelden vol waren.
Bas produceerde wat minder dan de anderen en moest dankzij zijn koffie waar steeds geen boot voor was ook heel wat laten wegrotten voor hij een bemand pakhuis had. Hij wist dat te compenseren door snel een haven te kopen. Ook Dirk Jan kocht een haven, maar dat duurde wat langer zodat hij er minder punten uit haalde.
Het spel eindigde omdat de kolonisten op waren, maar een ronde later zouden waarschijnlijk ook de punten op zijn geweest en/of zou Bas zijn stad vol hebben gehad. De eindcondities gingen dus redelijk gelijk op. Iedereen bleek precies evenveel puntenfiches te hebben.
Toen de telling klaar was bleek het precies 22:00. Daarmee was het niet het eerste spel dat klaar was, zoals Bas even dacht, maar wel het tweede van de vier. Waarmee wederom blijkt dat Puerto Rico niet zo heel lang hoeft te duren.

Uitslag (fiches + gebouwen + bonus):
1. Bas 21 + 24 + 12 (Vesting + Raadhuis) = 57
2. Twan 21 + 19 + 6 (Gildenhal) = 46
3. Dirk Jan 21 + 15 + 7 (Residentie) = 43
Waardering: Bas en Dirk Jan 5, Twan 4½

16 augustus 2005

Spelers: Cyrille, Dirk Jan en Leunis

Er blijven drie spelers over voor Puerto Rico. Omdat Leunis dit spel nog niet kent, terwijl Cyrille en Dirk Jan het al een paar keer hebben gespeeld, maar geen van beiden de regels erg nauwkeurig kent, gaat er behoorlijk veel tijd zitten in het klaar- en uitleggen van het spel.
Cyrille is niet gewoon dat er meerdere dubloenen op een karakter ligt. Met drie spelers komt het in dit spel wel voor dat er drie of vier dubloenen op een karakter liggen voordat het gekozen wordt. Dirk Jan begint het spel met de maïsplantage. Hij breidt zijn plantages niet snel uit en produceert weinig. Omdat hij wel een grote èn een kleine handelspost heeft, is de handelaar erg interessant voor hem. Door de lage productie weet hij niet heel veel winstpunten te verwerven met het verschepen van goederen. Op het einde van het spel heeft hij wel een werf en een haven gebouwd. Het spel duurt echter te kort om hier de vruchten van te plukken. Cyrille investeerde vroeg in een haciënda, waardoor zijn productie snel groeide. Leunis kende het spel nog niet en spaarde de eerste beurten voor een grote Indigo fabriek. Het duurde wel een tijdje voor hij ook een tweede Indigo plantage had. Op het einde was Leunis wel de enige speler met een groot gebouw: het fort. Het spel eindigde doordat de kolonisten op waren. Dirk Jan concludeerde dat hij de laatste beurt beter een Raadhuis dan een haven had kunnen bouwen.
Bij de telling blijken de spelers dicht bij elkaar in de buurt te zijn geëindigd. Leunis en Cyrille delen zelfs de eerste plaats!

Uitslag: Cyrille 34 + 1 handelswaar, Leunis 34 + 1 dubloen, Dirk Jan 31
Waardering: Dirk Jan en Cyrille 4½, Leunis 4

26 april 2005

Spelers: Bas, Jacqueline, Olaf, Wietse

Bas beklaagde zich dat er altijd zoveel nieuwe spellen langskwamen dat men zelden toekwam aan het herspelen van de beste spellen, zoals zijn favoriet Puero Rico. Gelukkig waren er dit keer wel mensen voor te vinden, hoewel anderen onmiddellijk naar beneden vluchtten om een ander spel te kunnen spelen.
Wietse, Olaf en Jacqueline hadden het allen wel eens eerder gedaan, maar een tijd geleden, zodat Bas het opnieuw uitlegde. Blijkbaar was er nog genoeg blijven hangen, want iedereen had het snel weer door. Alleen sommige details over de paarse gebouwen moesten wel eens herhaald worden.
Zoals wel vaker werd er na korte tijd maïs, indigo en suiker geproduceerd. Hierdoor kwam het handelshuis na de eerste handelaarsfase niet vol en moest er gewacht worden op de eerste koffie of tabak voor er weer serieus verkocht kon worden. Bas wist als eerste een tabak te produceren en die te verkopen, terwijl de anderen in die handelaarsfase niets konden. Door dit en zijn fabriek zat hij beter in de slappe was dan de anderen.
Olaf leek die fabriek ook wel handig en kocht er een. Mede doordat Bas steeds de maïs-plantages voor zijn neus wegkaapte wist hij de eerste tijd echter steeds slechts twee soorten goederen te produceren, waardoor de fabriek hem niet zo veel opleverde.
Bas, die goed in het geld zat, maar minder produceerde dan Olaf en Wietse, kocht al snel een haven om dat een beetje te compenseren. Dat vond Wietse er ook wel goed uitzien, en niet lang daarna kocht hij de tweede haven. Met zijn grotere productie zou hij hierdoor met de meeste puntenfiches eindigen. De werven bleken dit spel niet in trek, maar omdat iedereen een pakhuis had verrotte er niet zoveel en konden mensen hun goederen in een volgende kapiteinsfase wel weer kwijt.
In een bouwfase van wat de laatste ronde zou blijken kochten Wietse, Jacqueline en Bas allemaal een groot gebouw. Bas had hierdoor zijn stad vol, maar zijn beide grote gebouwen waren nog onbezet, evenals uiteraard de nieuwe gebouwen van Wietse en Jacqueline (die al wel een bezet groot gebouw had). Jacqueline nam toen in de laatste beurt van het spel toch maar de burgemeester. Dat was een opluchting voor Bas, die sterk twijfelde of hij anders wel voor Wietse zou eindigen. Na de eindtelling bleek dit een goede beslissing van Jacqueline, want het bracht haar voor Olaf terwijl Bas anders toch ook nog een puntje voor Wietse zou zijn geëindigd.
Iedereen vond het een leuk spel. De waardering leek weer een duidelijk verband te hebben met de uitslag.

Uitslag (fiches + gebouwen + bonus):
Bas 23 + 23 + 7 (raadhuis) + 6 (residentie) = 59
Wietse 27 + 18 + 6 (tolhuis) = 51
Jacqueline 12 + 20 + 6 (vesting) + 5 (gildenhal) = 43
Olaf 21 + 18 = 39
Waardering: Bas en Wietse 5, Jacqueline 4½, Olaf 4

28 september 2004

Spelers: Anda, Bas en Frank

Omdat men het laatst bij Frank al had gedaan had iedereen de regels nog goed in de vingers.  Er werd ook als nooit tevoren vlot doorgespeeld. Toen het spel afgelopen was bleek het nog pas 21:23, dus na wat wachten op spelers en kletsen vooraf heeft het niet veel langer dan een uur geduurd.
De taktiek hadden Anda en Frank echter nog niet zo goed in de vingers en ze werden door Bas volkomen van het bord gespeeld.  Misschien hadden ze toch maar wat langer moeten nadenken.  Het spel hield op doordat Bas zijn stad had volgebouwd, iets dat hij nog niet eerder had zien gebeuren, net als het feit dat hij toen twee grote gebouwen had.  Een van de twee was echter niet bemand, dus de bonus bleef beperkt.  Frank wilde niet meer tellen, maar het moest toch voor het verslag (fiches + gebouwen + bonus = totaal):

Bas 25 + 24 + 6 = 55, Anda 12 + 19  = 31, Frank 9 + 11 = 20
Waardering: Bas 5, Anda 4½, Frank 3  

7 september 2004

Spelers: Anda, Bas, Frank en Willemien

Anda had een mooi verslag gemaakt van Puerto Rico, maar dankzij Outlook en een schoonmaakwoede is dit verloren gegaan in de nevelen van de tijd.Bas is een groot liefhebber van Puerto Rico, en beleefde vanavond een extra plezierig potje door het spel te winnen. De anderen ontliepen elkaar niet veel. De waarderingen zijn niet meer precies bekend, maar bevinden zich uiteraard in de hogere regionen.

Uitslag: Bas 42, Anda, Frank en Willemien: minder
Waardering: Bas 5, Anda, Frank en Willemien є [4,5].

17 augustus 2004

Spelers: Anneke, Bas, Dirk Jan en Ellen

Op aanvraag van Ellen en Jacqueline heeft Bas Puerto Rico meegenomen. Helaas is Jacqueline afwezig, maar Ellen en Anneke hebben het spel ook nog niet eerder gespeeld en willen het graag leren. Dirk Jan, die het spel wel eerder heeft gespeeld, doet graag mee, al was het maar om de door Peter Hein meegebrachte kaartspellen te ontlopen…
Nadat Bas de regels heeft uitgelegd, de gebouwen zijn gesorteerd en kolonisten zijn geteld, maar voor de spelers zijn uitgeteld, begint Ellen het spel. Met wat nuttig advies van Bas en Dirk Jan breiden de koloniën van de spelers zich al spoedig uit. Ongeveer halverwege het spel weet Anneke een grote slag te slaan als kapitein, door een compleet schip van 7 vol met tabak te laden wat haar een flinke stapel punten oplevert. Kort daarop kocht Dirk Jan als eerste een groot gebouw. Na wat wikken en wegen koos hij voor de kolonisten bonus. Direct daarop bouwde ook Bas een groot gebouw. Hij koos voor de plantage bonus. Uiteindelijk bleek dit precies het punt verschil op te leveren dat Dirk Jan en Bas van elkaar scheidde.
Na afloop bleek toch wel dat het voordelen biedt wanneer je dit spel eerder gespeeld hebt: de combinaties van gebouwen met hun voordelen werden door Bas en Dirk Jan veel beter benut dan door Ellen en Anneke. Op tactisch gebied hadden Ellen en Anneke al snel door wat nodig is: Ellen weet handig te keizen bij het laden van de schepen, waardoor Anneke, die na haar aan de beurt is, niets meer kan verschepen. Hierdoor kan Ellen ook haar restje koffie nog in een ander schip laden en daarmee extra punten scoren. Waarschijnlijk zullen ze bij een volgende keer spelen ook beter plannen bij het bouwen van gebouwen en de aanleg van plantages.

Uitslag: Dirk Jan 35, Bas 34, Ellen 30, Anneke 24
Waardering: Bas 5, Dirk Jan en Ellen 4½, Anneke 3½

23 maart 2004

Spelers: Anda, Bas en Hans

Hans had Puerto Rico meegenomen, dat hij alleen nog maar tegen zichzelf had gespeeld om de regels te leren en nu wel eens echt wilde proberen. Bas kon er nog geen genoeg van krijgen en Anda wilde het wel eens proberen.  Na het gebruikelijke tel- en uitzoekwerk bleek dat Hans zijn kinderen er waarschijnlijk met een paar stukjes vandoor waren, maar met zijn drieën (als je minder materiaal nodig hebt) was het nog geen probleem.
Bas en Anda legden zich toe op de goedkope producten (maïs, indigo, suiker), terwijl Hans al gauw voor de tabak en vervolgens de koffie ging. Dat leverde hem via de handelsfase veel geld op, maar zijn producten konden daardoor vaak niet allemaal verscheept worden, waardoor hij in puntenfiches nogal achterbleef.
Bas ging niet zoals meestal voor het hospitium, maar spaarde even door om al vroeg in het spel een haven te kopen. Die heeft hem in de loop van het spel veel punten opgeleverd. Anda die dat zag kocht ook een haven, maar kon daar minder lang profijt van trekken. Zij had wel een Hospitium en kwam daardoor het makkelijkst aan kolonisten. Hans had door zijn haciënda de meeste plantages, maar kon die door tekorten aan kolonisten of productiegebouwen lang niet allemaal steeds gebruiken.
Er was meer geld in omloop dan bij eerdere keren dat Bas het speelde. Iedereen had ruim voor het einde een groot gebouw. Anda met haar vele kolonisten ging voor de vesting (1 punt per 3 kolonisten), Bas (die wat later ook een haciënda had gekocht) voor de residentie (punten voor veel plantages) en Hans (die door zijn duur verkochte producten vrij veel gebouwen had) voor het raadhuis (1 punt per paars gebouw).
Zoals in Bas' ervaring altijd gebeurt, eindigde het spel doordat de kolonisten op waren.  Aangezien dat altijd in een burgemeestersfase gebeurt kon iedereen dan ook het grote gebouw bemensen.
Bas vond het nog steeds een erg goed spel (hij had tenslotte gewonnen) en Anda was het daarmee eens. Hans was helaas nog niet zo erg weg van zijn eigen aanwinst.

Uitslag: Bas 58, Anda 43, Hans 37
Waardering: Anda en Bas 5, Hans 3½

17 februari 2004

Spelers: Bas, Dirk Jan en René

We waren bij René op bezoek en hadden niet veel meegenomen. Dus moest er een keus gemaakt worden uit zijn spellenkast. We waren met teveel spelers voor één spel dat iedereen leuk vond en dus werd de groep in tweeën gesplitst. Bas, Dirk Jan en René wilden graag weer eens Puerto Rico spelen. René en Bas hadden dat, alweer een tijdje terug, een paar keer gespeeld, Dirk Jan kende het van slechts één spelervaring. Bas en René keken de regels nog eens door en legden ze nog even aan Dirk Jan uit.
Bas mocht starten met de maïs. Hij koos er voor om de maïsproductie grootschalig aan te pakken terwijl Dirk Jan koos voor een combinatie van maïs en indigo. Bas wist met zijn maïs het eerste punt binnen te halen voordat de anderen aan produceren toekwamen. Later in het spel bouwde René een sterke positie in koffie op. Dirk Jan wist hem echter een plantage teveel op te dringen, waarmee hij niets kon produceren. Een paar ronden later maakte hij dit weer goed toen hij de kapitein had gekozen. Hij liet speciaal voor René een schip leeg waar hij zijn tabak in kon laden. Helaas voor Bas was er hierdoor geen ruimte meer voor zijn voorraad van vier maïs, die daardoor in het pakhuis moest blijven liggen. De ronde hierna compenseerde Bas dit door een leeg schip te laden met zijn maïs voorraad, waardoor Dirk Jan zijn lading indigo niet meer kwijt kon. De spelers hadden dit spel een voorkeur voor het ronselen van kolonisten. Zoals vaker eindigde dit spel dan ook omdat de kolonisten op waren. Vreemd genoeg was er nu echter geen enkel groot gebouw gebouwd. Het hele spel werd er weinig geproduceerd, nog minder gehandeld en daarom ook weinig gebouwd.

Uitslag: Bas 34, Dirk Jan 32, René 28
Waardering: Bas en René 5, Dirk Jan 4

4 november 2003

Na Franks verzoek om spellen mee te nemen had Bas Puerto Rico meegenomen dat hij erg goed vindt en wel weer eens wilde spelen. Het had ook net de Nederlandse Spellenprijs gewonnen. Frank had het echter ook in de kast staan, dus werd zijn exemplaar tevoorschijn gehaald. Linda en Styn wilden wel meedoen, maar kenden het spel nog niet. Na enig uitleggen en veel sorteren (kolonisten en overwinningspunten tellen, gebouwen sorteren) kon men beginnen.
Iedereen had heel lang alleen indigo, suiker en maïs. Daar ook niemand de moeite nam een kantoor te kopen bleef het handelshuis met drie goederen zitten en kon er niets verkocht worden. Er verzamelde zich wel vijf dubloenen op de handelaar voordat Bas hem pakte, ook om Linda voor te zijn die toen net voor het eerst een tabak had vergaard en anders wel erg rijk zou zijn geworden.
Linda had mede dankzij haar haciënda veel plantages en wist steeds de meeste goederen te produceren en die ook handig te verschepen. Ze had dan ook 28 punten uit het verschepen verzameld, tegen de 20 van Bas. Die had echter door een grotere nadruk op steengroeven veel gebouwen weten te bouwen.  Ook hielp hier de ervaring en had hij genoeg bijeengespaard voor een groot gebouw, waar Linda op het cruciale moment een dubloen te kort kwam. De zes bonuspunten die hem dat opleverde zorgden voor de overwinning.

Uitslag: Bas 45, Linda 40, Styn 28
Waardering: Bas 5, Linda 4, Styn 3½

17 juni 2003

Spelers: Frank, Hieke, Peter en Sarah

Aan deze zijde van de tafel werd Puerto Rico gespeeld. Deelnemers waren Hieke, Sarah, Frank en Peter. De eerdere ervaringen met dit spel waren voor de deelnemers minimaal. Peter en Hieke hadden het eenmaal eerder gespeeld, voor Frank en Sarah was het de vuurdoop.
Nu is Puerto Rico een speel waar je in moet ‘groeien’, de eerste keer heb je nauwelijks een idee wat voor mogelijkheden het spel allemaal biedt, en daarom is het ook moeilijk je strategie te bepalen. Iedereen ‘koos’ voor zijn eigen strategie; Sarah ging voor het snel creëren van plantages maar had veel vacatures die maar slecht door arbeiders ingevuld konden worden, terwijl Peter een eiland had waar werkloosheid heerste en relatief in het begin weinig fabrieken / plantages te vinden waren. Frank en Hieke zaten ergens tussen deze twee uitersten in.
Toen echter de productie op gang kwam bleek dat Sarah min of meer bijna de monopoliepositie in handen had qua productie van suiker; in het middengedeelte ging zij erg goed, en scoorde flink met scheepsladingen suiker. Aan het eind konden ook nogal wat goederen niet mee aan boord, eenieder had last van dat e.e.a. op het eiland bedierf.
Uiteindelijk won Peter dankzij een gouden tip van Bas (die dus aan de andere kant van de tafel met zijn eigen groepje aan het spelen was). Bas attendeerde Peter erop dat hij er wijs aan deed om 1 van de ‘allergrootste’ fabrieken te kopen voordat het spel afliep. Hierdoor scoorde hij uiteindelijk pak ‘m beet ca. 10 winstpunten extra. Sneu was dat Sarah net 1 muntje tekort kwam om eveneens zo’n dikke fabriek te ‘scoren’. Reden dus om (wat Peter betreft) Frank als morele winnaar uit te roepen (hij had de meeste punten zonder Bas z’n gouden tip, met Sara als runner up, met iets meer geluk (lees:geld) zou zij verreweg het beste gescoord hebben).

Uitslag: Peter 37, Frank 35, Sarah 33, Hieke 25
Waardering: Frank 5, Peter en Sarah 4, Hieke 3

2 januari 2003

Spelers: Bas, Dirk Jan, Hieke en Peter Hein

Hiekes eerste ervaring met Puerto Rico enkele weken eerder was haar goed bevallen. Op haar verzoek had Bas het meegenomen. Ook Dirk Jan, die het niet eerder had gespeeld, en Peter Hein waren van de partij.
Peter Hein mocht het spel beginnen, en maakte van de gelegenheid gebruik om een Hospiz te maken. Hierdoor had hij nooit een tekort aan kolonisten, en hoefde de Bürgermeister alvast niet meer te kiezen. Dirk Jan had aanvankelijk een voorkeur voor de Siedler, en in combinatie met een Hazienda was zijn eiland al snel vol met steengroeven en plantages. Hieke koos een paar keer de Aufseher op een wat ongelukkig tijdstip; tot twee keer toe ging Peter Hein er met de Kapitän vandoor om veel punten te scoren, terwijl Hieke en ook Bas hun pas geoogste gewassen weer konden doordraaien. Zodoende besloten ze beiden maar een groot opslaghuis aan te schaffen, om dit soort grappen tegen te gaan. Omdat vooral Dirk Jan erg vaak de Bürgermeister koos, en iedereen veel lege gebouwen in zijn stad had staan, raakten de kolonisten erg snel op. In wat de laatste ronde leek, maakte Bas het spel maar af door de Bürgermeister te kiezen. Hierdoor had hij het meeste profijt van zijn Festung, die hij in de vorige Baumeisterronde nog voor de neus van Peter Hein had weggekaapt.
De drie heren zaten in punten erg dicht bij elkaar. Peter Hein had verreweg de meeste punten gescoord met het verschepen van goederen, en claimde de overwinning. Hieke bleef wat achter, en vond dat ze het spel nog maar eens moest spelen om het goed onder de knie te krijgen. Iedereen was erg enthousiast.

Uitslag: Peter Hein 38, Dirk Jan 35, Bas 34, Hieke 23
Waardering: Bas en Peter Hein 5, Dirk Jan 4½, Hieke 4

19 november 2002

Spelers: Bas, Hieke, Joan en Willemien

Bas wilde graag weer eens Puerto Rico spelen, en daar waren genoeg vrijwilligers voor. Aan de tafel in de woonkamer was geen plaats meer, dus werd uitgeweken naar de keukentafel. De uitleg van een Duits spel door een Nederlander in het Engels aan een Spanjaard ging wat moeizaam, maar het spel zelf verliep soepel en zonder regelproblemen. Iedereen volgde een eigen tactiek, dankzij de verschillende gebouwen. Bas had de Hospiz, en daardoor altijd genoeg kolonisten. Het hielp ook bij de Festung. Willemien begon met de Hazienda, waardoor ze veel plantages en de meeste steengroeven kreeg. Wel had ze pech bij het verschepen, en moest veel goederen laten doordraaien. Joan koos vaak de opzichter, en produceerde zo in het begin het meeste; later raakte hij achterop. Hieke scoorde op alle fronten aardig, maar niet zo goed als Bas, die het spel met afstand won. Iedereen was erg te spreken over het spel.

Uitslag: Bas 49, Hieke 38, Joan 31, Willemien 28
Waardering: Bas 5, Hieke, Joan en Willemien 4

16 juli 2002

Spelers: Det, Peter Hein, René en Wendy

Det had uiteraard een grote tas vol spellen meegenomen, waar onder andere Puerto Rico in zat. Peter Hein wilde dat erg graag weer eens spelen, en ook René en Wendy waren er als de kippen bij. Allen hadden het al eens eerder gespeeld, dus de regels hoefden nog maar even kort doorgenomen te worden om het geheugen op te frissen.
Det koos direct de strategie van veel inkomsten, en stelde het verschepen van goederen wat uit. Dit leverde haar erg veel dubloenen op, waar de rest een groot tekort aan had. Daar stond tegenover dat ze niet over steengroeven beschikte, waardoor ze het geld hard nodig had in de bouwmeesterfase. Peter Hein, René en Wendy verdeelden de beschikbare hospizen en hacienda’s onder elkaar, en richtten zich meer op de productie. Peter Hein had van beide een exemplaar, zodat zijn eiland zich razendsnel vulde met bemande plantages, die overigens niet allemaal even prodcutief waren. René had een ernstig gebrek aan mankrachten, en koos meermalen voor de burgermeester. Doordat hij aardig wat productiegebouwen had gemaakt, werd het schip telkens met erg veel kolonisten bijgevuld. Wendy kwam telkens geld te kort, en had haar steengroeven hard nodig om gebouwen te kunnen maken. Dit gold ook voor Peter Hein, maar zijn geldzorgen waren voorbij toen hij eenmaal koffie begon te produceren en verkopen.
Iedereen begon nu redelijk goed te lopen. René en Wendy verdienden dankzij hun havens erg veel punten in de kapiteinsfase, terwijl Det en Peter Hein met hun vette inkomsten uit tabak, koffie en de manufacturen veel kostbare gebouwen konden kopen. René maakte in de voorlaatste ronde een foutje door voor de opzichter te kiezen terwijl de schepen redelijk vol waren. Hij zat vervolgens achteraan in de kapiteinsfase van Peter Hein, zodat hij al zijn goederen weer moest dumpen. In de volgende ronde beëindigde hij het spel dan ook maar door de burgemeester te kiezen en de kolonisten op te maken. Hierdoor was Peter Hein niet meer in staat een groot gebouw in de daaropvolgende bouwmeesterfase te bemannen, wat hem zeven bonuspunten kostte. Hij bleek ze echter niet nodig te hebben, want hij koos zelf eerst de kapitein, en scoorde daarmee als enige punten. Det had geen andere keuze dan de bouwmeester te kiezen. Wendy had de pech dat ze de laatste ronde als laatste een karakter mocht kiezen, wat haar punten kostte. Ze koos nog de goudzoeker voor de eventuele tiebreaker, maar kwam ook daar net tekort. De waardering voor het spel was unaniem hoog.

Uitslag: Peter Hein 47, Det 45 (5 dubloenen en goederen), Wendy 45 (4), René 36
Waardering: Det, Peter Hein en René 5, Wendy 4

16 april 2002

Spelers: Andries, Jasper, Peter Hein en René

Peter Hein had Puerto Rico weer meegenomen, in de hoop anderen te kunnen verleiden ondanks het minder geslaagde potje van een vorige keer. Jasper besloot het een tweede kans te geven, en Andries en René waren sowieso wel benieuwd. De uitleg nam enige tijd in beslag, waarna het Andries enigszins duizelde van alle regels. Tijdens het spel viel dat reuze mee; iedereen had snel door wat de functie van ieder personage was. Er werd dan ook snel doorgespeeld, en exclusief uitleg was dit klusje in krap anderhalf uur geklaard. Andries stortte zich direct op het aanleggen van veel plantages (mede dankzij een Hazienda) en productiegebouwen. In het begin koos hij dan ook vaak de opzichter of de kapitein, en nam al snel een grote voorsprong in punten. Als enige had hij geen steengroeven, dus had hij veel geld nodig om de gebouwen te bekostigen. Dit deed hij heel slim door ook veel te verkopen, en de Manufaktur te bouwen, die hem van de nodige dubloenen voorzag. Bij Peter Hein kwam de productie wat later op gang, en hij had zijn steengroeven hard nodig om het gebrek aan geld te compenseren. René kon al snel koffie produceren, en profiteerde daar vooral op de markt van. Met de vette winsten die hij hier opstreek kon hij het ene na het andere dure gebouw kopen. De productie van Jasper ging redelijk traag, maar hij probeerde dit te ondervangen door ook voor koffie te gaan. Hij werd echter het slachtoffer van de acties van Peter Hein, die een paar keer de kapitein koos op het moment dat koffie niet verscheept kon worden, en Jasper zijn productie net zo hard weer zag verdwijnen.
De eindstrijd ging uiteindelijk tussen Andries, die een enorme hoeveelheid puntenfiches had, en René, die wel erg veel punten scoorde met o.a. twee grote gebouwen. De bonuspunten die de laatste twee opleverden waren genoeg voor de winst. Peter Hein en Jasper bleven ver achter. Jasper zag nu wel meer de mogelijkheden van het spel, maar de amusementswaarde was voor hem juist gedaald. Voor Peter Hein was het tegenovergestelde het geval; hij gaat het spel steeds meer waarderen. René en Andries vonden het een leuk spel, al vond Andries het wat te ontoegankelijk.

Uitslag: René 55, Andries 51, Peter Hein 40, Jasper 25
Waardering: Peter Hein 5, René 4, Andries 3, Jasper 2

2 april 2002

Spelers: Jasper, Jorrit, Niek, Peter Hein en Wendy

Peter Hein had dit nieuwe spel uit de alea-reeks al eens gespeeld, en wilde het graag hier introduceren. Dankzij de enorme hoeveelheid aan regeltjes nam de uitleg nogal wat tijd in beslag. De uitleg van de gebouwen werd maar overgeslagen, omdat het er toch teveel zijn om te onthouden. Wel was de kracht van het Hospiz en de Bauhütte al snel duidelijk. Wendy en Peter Hein waren de gelukkige bezitters van het eerste soort, wat ze veel extra kolonisten opleverde, door Jorrit tot Turken omgedoopt. Hij ging lijnrecht in tegen de politieke voorkeur van veel van zijn stadgenoten, en gooide zijn grenzen wijd open voor immigranten. In speltermen vertaald: hij had een sterke voorkeur voor de burgermeester. Iedereen probeerde de productie op verschillende manier tot stand te brengen. Aangezien Wendy en Jasper met de maïsplantages begonnen, hadden ze hier een kleine voorsprong. Het belang van geld kwam snel naar voren, waardoor de steengroeven snel op waren. Uiteindelijk kwam de productie bij iedereen goed op gang, en werden er ineens veel punten en dubloenen verdiend. Het einde van het spel naderde toen ook al, dus iedereen probeerde nog de laatste punten mee te pikken. Voor Jorrit had het spel met bijna drie uur inmiddels lang genoeg geduurd, en hij maakte er een eind aan door weer eens de burgermeester te kiezen. De combinatie van de lengte en de grote hoeveelheid regeltjes maakte dat hij het een spel van niks vond. Peter Hein was nog erg enthousiast, de overige spelers waren ook nog niet gegrepen.

Uitslag: Wendy 43, Peter Hein 42, Jasper 40, Niek 32, Jorrit 31
Waardering: Peter Hein 4½, Wendy 3½, Niek 3, Jasper 2½, Jorrit 0

terug naar boven