startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Caylus

Sessies:

13 februari 2007
14 februari 2006

13 februari 2007

Spelers: Anne-Marie, Bas, Ilja, Wendy en Willemien

Op zoek naar een leuk spel voor vijf personen toog een heel gezelschap naar Peter Hein’s befaamde spellenzolder, behalve Ilja die net een innige relatie met één van de katten had gekregen. Het werd tenslotte Caylus. Bas en Ilja probeerden stukje bij beetje de regels op te diepen uit hun geheugen. De betekenis van de magische tip ‘let goed op de VOLGORDE’ werd velen later tijdens het spelen op pijnlijke wijze duidelijk. Menig listig uitgebroed plan liep stuk op blokjes linnen die niet op het juiste moment en de juiste plaats aanwezig wilden zijn. Al gauw was iedereen verwikkeld in een constante strijd om producten, geld, privileges en gebouwen. Als je je aandacht richt op het ene dreigt het andere in het water te vallen. Willemien lag tot haar eigen verbazing al snel aan kop en bleef dat lange tijd volhouden. Bas was een meester in het kopen van gewilde gebouwen en sprokkelde zo heel wat punten bij elkaar. Wendy liet zich verleiden tot diepe uitspraken zoals ‘ Zelfs als je achter me ligt, lig je voor op mij!’ en Ilja wist veel privileges binnen te halen. Het bewegen van de provoost gaf regelmatig aanleiding tot schaamteloze manipulaties van medespelers (Kijk eens hoever ze al voorligt!).
Naarmate het spel vorderde en het eind in zicht begon te komen werd er steeds meer gespaard om met een goed gebouw een grote klapper te kunnen maken. Uiteindelijk lukte het Ilja om het prestigegebouw van 25 punten net op tijd binnen te slepen en daarmee de overwinning te behalen.

Uitslag: Ilja 76, Wendy 70, Willemien 69, Bas 62, Anne-Marie 28
Waardering: Bas, Wendy en Ilja 4½, Willemien 3½, Anne-Marie 3

14 februari 2006

Spelers: Erik, Peter Hein en Willemien

De Caylus-hype duurt nu al een paar maanden en nog was het nooit op de dinsdagavond gespeeld. Vanwege de lange speelduur had Peter Hein, die het als enige in bezit had, altijd geaarzeld om het mee te nemen. Na een paar potjes was hij echter zo gecharmeerd van het spel dat hij de lange speelduur voor lief nam, ook op een doordeweekse avond. Erik had hier lucht van gekregen en wist onder zijn hardloopafspraak uit te komen om Caylus te kunnen spelen, dat hij zaterdag bij Ducosim voor het eerst gespeeld had. Peter Hein was al met de uitleg begonnen aan de anderen, die nog geen keuze hadden gemaakt. Willemien was wel erg benieuwd. Bas wilde het ook graag weer eens spelen, maar vond Funkenschlag een goed alternatief.
Caylus heeft eigenlijk geen erg ingewikkelde regels, maar het uitleggen kost even wat tijd omdat er wel wat zaken zijn waar je op moet letten, vooral bij de privileges en de verschillende gebouwen. Iets na halfnegen kon er dan toch begonnen worden, met Erik als startspeler.
Erik en Willemien zetten direct in op de beide timmerlieden, terwijl Peter Hein als enige voor het kasteel ging. Dit leverde hem automatisch een privilege op, die hij inzette bij het geldtraject. Hij wilde nu eens de strategie proberen om zoveel mogelijk privileges te bemachtigen, met name via het kasteel en het toernooiveld. Hij verzekerde zich daarom van veel linnen, zodat hij in de eerste helft van het spel bijna iedere beurt naar het toernooiveld kon gaan.
De eerste paar gebouwen waren voor Erik en Willemien. Omdat het even duurde voor de metselaar in het spel kwam, werden er tot de goudmijn bijna alleen houten gebouwen gemaakt. Pas vlak voor de goudmijn bouwde Willemien de kerk, vooral vanwege het privilege.
Erik ondertussen had zich ook meer toegelegd op het kasteel en koos bij het verkrijgen van de privileges consequent voor het puntentraject. Daarmee bouwde hij al snel een voorsprong op de rest op, die halverwege het spel tot zo’n vijftien punten gegroeid was. Peter Hein vond het toen tijd voor actie. Hij had veel goud en steen zitten sparen om een prestigegebouw te kunnen maken. Er was nog geen architect in het spel, maar hij had veel van zijn privileges ingezet op het bouwtraject, zodat hij toch een blauw gebouw kon maken. Bovendien konden de anderen dat niet voorkomen, omdat hij niet afhankelijk was van een architect. Hij bouwde de kathedraal, goed voor 25 punten, en spoot voorbij Erik. Die kachelde echter rustig door, want doordat hij het einde van het puntentraject had bereikt kreeg hij bij ieder privilege vijf punten. Het toernooiveld werd zo voor iedereen een begeerd plekje.
Peter Hein had nu even zijn kruit verschoten en moest op zoek naar nieuwe scoringsmogelijkheden. Willemien kon haar achterstand, inmiddels op beide heren, maar niet goed maken. Nu was dit ook haar eerste potje en Caylus is een spel dat erg lastig te winnen is voor beginners tegen mensen die het al eens eerder gespeeld hebben.
In de laatste twee rondes had Erik, dankzij de privileges, weer een voorsprong op Peter Hein opgebouwd. Peter Hein besloot drastische maatregelen te nemen en verving zijn stenen productiegebouw door een huis. Nu waren er nog maar twee echte productiegebouwen in het spel, plus beide markten waar grondstoffen gekocht konden worden. Bovendien zorgde hij er in de laatste ronde voor dat hij de enige met voedsel was en dus als enige in het kasteel kon bouwen. Erik daarentegen had zelf maar de architect gemaakt om toch een prestigegebouw te kunnen maken. Hij maakte degene van zeven punten plus een privilege, die hij natuurlijk weer omzette in vijf extra punten. Peter Hein had helaas te weinig grondstoffen om in het kasteel te kunnen bouwen èn een prestigegebouw te kunnen maken en zat dus in de rats of hij nog wel genoeg punten kon scoren om Erik in te halen. In de laatste ronde maakte hij zich dus zelf ook schuldig aan lange denktijden, waar hij normaal een uitgesproken hekel aan heeft.
Uiteindelijk bleek dat een prestigegebouw voor hem niet nodig was. Met een extra huis in het kasteel, een architect voor zijn privilege en nog wat overgebleven goudblokjes scoorde hij net genoeg punten om Erik te kunnen passeren. Een spannende ontknoping aan weer een leuke pot Caylus.
Dit laatste betrof vooral Erik en Peter Hein. Willemien was erg met het spel aan het worstelen geweest en moest lijdzaam toekijken hoe de anderen steeds verder uitliepen. Ze gaf het nog wel een hoge waardering, met de aantekening dat het spel op het randje van te complex lag. Er zijn zoveel tactische keuzes die je moet maken dat je snel het overzicht verliest en daarmee ook nog eens fouten maakt. Peter Hein en Erik waren dit wel met haar eens, maar merkten dat dit een stuk beter gaat als je het een tweede keer speelt. Het eerste spelletje Caylus moet je vooral als een leerervaring zien.
Erik en Peter Hein hadden die inmiddels gehad en gaven het beide een vette 5. Het had wel erg lang geduurd (bijna drie uur, een uur per speler), maar die tijd was werkelijk voorbij gevlogen.

Uitslag: Peter Hein 112, Erik 111, Willemien 76
Waardering: Erik en Peter Hein 5, Willemien 4

terug naar boven