startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 6
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 11 september 2007

Spelers: Bas, Dagmar, Niek, Peter Hein, Wendy en Willemien

Gespeelde spellen:

Chicago Poker
In de Ban van de Ring
Pinguïn
Pitch Car

Geen War on Terrorism: The Boardgame deze avond, maar gewoon een selectie van de spellen die we anders ook altijd doen. Peter Had nog wel een moderne klassieker klaargelegd, In de Ban van de Ring, waarvan hij de nieuwste uitbreiding eens wilde proberen. Te midden van het oorverdovende enthousiasme bij de anderen was Dagmar de uitverkorene die met hem mee mocht spelen. Dat, of de rest had absoluut geen trek in dit samenwerkingsspel. Een beetje bluffen en pokeren leek ze leuker.

Chicago Poker

Spelers: Bas, Niek, Wendy en Willemien

Dit spel werd door Niek & Dagmar aan de man gebracht om te spelen als zijnde een leuk kaartspel (in ieder geval met twee spelers). Het spel was met vier spelers echter toch een stuk minder leuk omdat het bord alweer danig anders ligt op het moment dat jezelf weer aan de beurt bent en vanwege de behoorlijke geluksfactor van wanneer je welke kaarten krijgt in het spel. Tijdens het spel was Niek een aantal keren speltechnisch in gevecht met zo’n beetje alle spelers waarbij hij steeds net aan het kortste eind trok. Hij eindigde dan ook laatste. Wendy wist bij diverse locaties steeds zo’n sterke hand neer te leggen dat niemand er meer bij kon/durfde te leggen. Toen ze haar voorlaatste kaart neerlegde gokte Niek dat ze de beurt daarna niet uitkon en probeerde hij bij een andere locatie zijn positie te versterken. Helaas had ze in haar laatste trekbeurt weer een volledige hand met goede kaarten getrokken en kon ze uit. Het spel werd niet al te hoog gewaardeerd.

Uitslag: Wendy 4, Willemien 2, Bas 1, Niek 0
Waardering: Wendy en Niek 2½, Bas en Willemien 2 

In de Ban van de Ring

Spelers: Dagmar en Peter Hein

In de ban van de Ring is een van Peter Heins favoriete spellen en mogelijk zijn favoriete spel van Knizia (die 4 pionnen in zijn recensie is veel te laag, dat moet nog maar eens gecorrigeerd worden). Desondanks had hij het alweer vier jaar geleden voor het laatst gedaan. Battlefields, de nieuwe uitbreiding die hij net gekocht had, was dus een prima reden het weer eens op tafel te krijgen. Als hij medespelers kon vinden, want de meeste Rotterdammers lopen op onbegrijpelijke wijze niet warm voor het spel. Gelukkig voor hem was Dagmar nog wel benieuwd. Ze was er nog steeds niet uit wat ze van het spel moest vinden en wilde tegelijk de nieuwe uitbreiding dan ook wel eens testen.
In Battlefields komt er bij ieder scenario ook een apart bord bij, het zogenaamde slagvelden. Dankzij alle vakken en pijltjes op deze borden heeft de uitbreiding ook wel de bijnaam ‘Flowcharts’, wat wel begrijpelijk is. Bij ieder vak op het hoofdavonturenspoor en het gebeurtenisspoor komt een kartonnen fiche te liggen. Deze worden verzameld als de markeerpion hier aankomt. Aan het eind van een beurt worden alle verzamelde fiches geactiveerd. Dit houdt in dat er diverse vijanden op de het slagveld actief worden en verder bewegen. Over het algemeen betekent dit veel ellende voor het Reisgenootschap, maar als dat er wonderwil in slaagt om een vijand te elimineren (nog een hele kunst) dan wacht er soms een aantrekkelijke beloning.
Frodo en Sam hadden het in Moria al zwaar, doordat de ene na de ander ellendige gebeurtenis plaatsvond. Gelukkig voor hen waren ze vergeten die fiches bij het gebeurtenisspoor ook te verzamelen, anders hadden de vijanden nog veel meer schade gedaan. Gehavend kwamen ze in Lothlorién aan, waar ze voorzien werden van de nodige versterking. De tocht vervolgde in Helm’s Deep, traditioneel een van de zwaarste onderdelen van de reis. Hier ging het echter een stuk beter. Zonder noemenswaardige schade en met veel schildjes werd dit scenario succesvol afgerond. De corruptie van de hobbits kwam even tot stilstand.
Vol goede moed betraden ze Shelob’s Lair. De gebeurtenissen daar kosten veel schilden, maar ze hadden er al aardig wat verzameld en bovendien, dit scenario waren er weer veel te verdienen.
Maar niets bleek minder waar. De ene na de andere zonnewijzer kwam voorbij en Sam en Frodo hadden alle energie nodig om de gebeurtenissen en vijanden van het lijf te houden. Van veel activiteit op het hoofdavonturenspoor kon geen sprake zijn. Toen ze dan eindelijk weer wat waren opgeknapt (en behoorlijk wat schilden armer), stond de markeerpion op het voorlaatste vak en was Sauron op het corruptiespoor akelig dichtbij. Nu was de tijd gekomen om als een gek op de avonturensporen in te zetten, maar dat mocht helaas niet zo zijn. Shelob zette de aanval in, waardoor Sauron nog verder oprukte en beide hobbits in het Duister verzwolg. De eindscore van 41 was ronduit teleurstellend.
Dagmar vond het nog steeds maar een vaag spel. Peter Hein blijft enthousiast, al zag hij nog niet helemaal de meerwaarde van deze uitbreiding in vergelijking met Vrienden en Vijanden. Maar slecht werd het er voor hem nog zeker niet van en kwam hij toch zeker op een 4 uit.
De volgende keer maar zonder regelfouten spelen en bij voorkeur ook zonder tactische foutjes, die we nu toch wel gemaakt hebben.

Waardering: Peter Hein 4, Dagmar 3

Pitch Car

Spelers: Bas, Dagmar, Niek, Peter Hein, Wendy en Willemien

Toen Shelob Dagmar en Peter Hein had verorberd, hadden de anderen net hun laatste vissen achter de kiezen. Het was dus tijd om met z’n allen nog een uitsmijter te spelen. In plaats van het geijkte Take 5! of iets dergelijk had Peter Hein Pitch Car weer eens afgestoft. Dagmar had er weinig vertrouwen in dat het leuk zou zijn, zeker nadat Wendy haar had verzekerd dat het gewoon een soort sjoelbak is.
Ondanks haar bedenkingen vond Dagmar het toch leuker dan ze eerst dacht. Het hielp misschien dat ze de eerste helft van de race op kop lag, mede dankzij haar pole position. Maar soms schoot ze haar schijf ook spectaculair ver, over rechte stukken en strak door de bochten. Omdat alle anderen af en toe ook mooie beurten hadden kon de rest bij blijven, al wisselde het peloton soms van samenstelling en rangorde.
Tot ongeveer de helft gingen Dagmar en Willemien op kop, met Niek daar weer vlak achter. Peter Hein en Bas volgden op enige afstand, met daarachter weer Wendy. De heren probeerden regelmatig langszij te komen, maar in sommige bochten was het zo druk dat het lastig was om daar überhaupt een paar centimeters winst te boeken. Maar na een paar minder gelukkige zetten van Dagmar en Willemien en een mooi schot van hemzelf koerste Peter Hein vlak voor de finish ineens naar de koppositie. Dagmar was de kluts kwijt en kwam tussen de laatste twee bochten nauwelijks vooruit. Willemien hield Peter Hein in het vizier, maar was toch vooral afhankelijk van een fout van Peter Hein.
Niek had nu ook aansluiting gevonden en ging achtereenvolgens Dagmar en Willemien voorbij. Peter Hein voelde Nieks hete adem, maar dacht dat als hij voorzichtig aan zou doen, hij vanzelf over de finish zou gaan. Helaas was hij de laatste beurt net iets te voorzichtig. Zijn schijf kwam net twee millimeter te kort om helemaal over de finishlijn te raken. Niek had nog een kans om Peter Hein oorbij te gaan, maar leg nog net in de bocht; een lastige positie. Maar met een beheerst schot ging hij hard genoeg om over de finishlijn heen te gaan, maar niet zo hard dat hij uit de baan vloog. Een spannende ontknoping en een mooie zege voor Niek.
De anderen haalden elkaar niet meer in, waardoor de eindstand gelijk was aan de positie op het moment van Nieks zege.
Wendy had het spel niet echt in de vingers (haha) en blijft ambivalent over Pitch Car, de rest had zich uitstekend vermaakt.

Uitslag: Niek, Peter Hein, Willemien, Dagmar, Bas, Wendy
Waardering: Dagmar, Niek en Peter Hein 4, Bas en Willemien 3½, Wendy 2½

terug naar boven