startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 6
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 29 december 2006

Spelers: Dagmar, Niek, Jacqueline, Anneke, Ernst, Bas, Willemien, Dirk Jan, René, Jack, Sten, Ilja en Anne-Marie

Omdat tweede kerstdag dit jaar op dinsdag viel, werd er op die avond in Rotterdam niet gespeeld. Dagmar en Niek hadden daarom voorgesteld om later in de week een speciale “Spel onder de Kerstboom” sessie van Spel aan de Maas te houden. Vanaf 2 uur ’s middags verzamelden dertien spellustigen (waaronder nieuwkomer Jack) zich voor het spelen van dertien spellen verdeeld over de middag en avond. Het was zo gezellig dat de laatste spelers pas na middernacht vertrokken met de opmerking dan zo’n extra lange spel aan de maas sessie voor herhaling vatbaar is.

Gespeelde spellen:
Fürchterliche Feinde
Waterloo
Torres
Roads en Boats
Ticket to Ride
Amazone
Herders en Schapen
Blue Moon City
El Grande
Mykerinos
Tai Pan
Vroeger of Later
Rasende Roboter

Fürchterliche Feinde

Spelers: René, Jack, Bas, Dagmar, Sten en Jacqueline

Fürchterliche Feinde is het laatste deel van de Friedemann Friese triologie die zich afspeelt rondom de door vorst Fieso vastgehouden Fee Fabula. In Fische, Fluppen, Frikadellen hebben de spelers eerst de drie Fetisjen te verzamelen die de Vorst vraagt voor de vrijlating van Fee Fabula. Vervolgens zijn de spelers in Finstere Flure afgereisd naar de vesting van de vorst om daar vast gezet te worden in de vieze kelder waar het verschrikkelijke monster Furunkelus rondloopt. Gelukkig is het een aantal spelers gelukt om levend te ontsnappen uit deze nachtmerrie om terecht te komen in de niet minder onaangename tuin van de vesting. Deze tuin is een waar doolhof waar in verschillende hokjes onaangename monsters staan te wachten om het gevecht met de spelers aan te gaan.
Nadat Dagmar het spel had uitgelegd kon met deze dungeoncrawl begonnen worden. De eerste monsters waren nog niet echt sterk en werden zonder erg veel moeite in de pan gehakt. Al snel werden de monsters sterker en moest je dus slimmer zijn om ze te kunnen overmeesteren. Dagmar en Jacqueline hadden echter niet goed opgelet en wisselden stuivertje als het er om ging om de domste speler te zijn (en om er vooral voor te zorgen dat je dit niet vergeet krijg je hier nog een fiche voor ook). De heren vochten ondertussen druk verder en steeds meer monsters verdwenen naar de eeuwige jachtvelden. Als laatste kwamen de verschrikkelijke vorst Fieso himself en zijn vijandige vriend Furunkelus polshoogte nemen in de tuin om vervolgens gedood te worden door Jack en René waardoor het spel ten einde kwam. Fee Fabula werd door de spelers bevrijdt en nadat ze een blik had geworpen op de schatten die de spelers tijdens het spel hadden verzameld schonk ze haar hart aan René (inderdaad niet vanwege zijn good looks of goede tafelmanieren, maar puur en alleen om zijn pecunia). De beide dames waren laatste geworden wat maar weer aantoont dat het verslaan van monsters beter aan mannen kan worden overgelaten.
Iedereen was het er over eens dat dit geen waardige afsluiting was voor de F-triologie. De eerste twee spellen in de reeks zijn toppers, maar Fürchterliche Feinde werd vooral saai gevonden. Er zit niet echt een ontwikkeling in het spel en iedere beurt is wel zo’n beetje hetzelfde. Erg veel keuzes hoef je ook niet te maken. En met zes spelers moet je wel heel lang wachten voor je weer aan de beurt is, wellicht is het leuker met minder.

Uitslag:
René 20, Jack 17, Sten 16, Bas 15, Dagmar 11 en Jacqueline 6
Waardering
René, Jack, Bas en Dagmar 2, Sten en Jacqueline 1.5

Fürchterliche Feinde

Waterloo

Spelers: Niek en Ilja

Gelet op de lange speelduur van North & South van Phalanx in eerdere sessie’s van Spel a/d Maas (tussen Dirk Jan en Niek) was deze Spel onder de Kerstboom een goede mogelijkheid om Waterloo, ook van Phalanx en een semi-wargame, te spelen. Ilja had het spel nog niet eerder gespeeld en wilde het graag proberen. Niek had het een keer eerder gespeeld maar gelet op zijn interesse in de veldslag (een zelfgeknutselde maquette schaal 1:72 “siert” de slaapkamer) wilde hij het graag nog een keer spelen.
De opstelling van het spel kost de nodige tijd aangezien alle eenheden op de juiste plaats op het bord moeten worden gezet om de veldslag natuurgetrouw na te bootsen. Een van de spelers speelt met de Franse legers, de andere met de Geallieerden (waarbij er overdreven veel Engelse troepen zich onder de geallieerden tov bijvoorbeeld de Nederlandse legeronderdelen bevinden maar a la). In de korte versie gaat het spel over vier ronden en doen de Pruisen in het geheel niet mee. In de langere versie doen de Pruisen wel mee, een rol die ook door een derde speler kan worden gespeeld. In de korte versie winnen de Fransen als zij aan het einde van het spel de 3 kastelen op het bord heeft veroverd dan wel 2 van de 3 kastelen en de hoeve Mont-Saint Jean. De Engelsen winnen als de Fransen niet slagen. Kortom, de Fransen moeten aanvallen. In tegenstelling tot North& South bepaalt niet de dobbelsteen maar het uitspelen van kaarten de kracht in een strijd. Dit maakt de gelukkans kleiner.
Ilja speelde met de Fransen. Ilja trok direct 2 van de 3, in het begin leegstaande, kastelen binnen. Een vreemd onderdeel van het spel. Deze kastelen waren immers wel degelijk met legereenheden bezet door de geallieerden. Dit maakt het voor de Fransen ook erg makkelijk om een goede positie in te nemen. Het sterkste kasteel (Hougomont) is wel bezet door de Geallieerden en is bovendien een zeer lastig te nemen vesting.
Niek probeerde het “kasteel” La Haye Sainte te heroveren in de eerste twee ronden, dit ten koste van de nodige troepen. Ilja wist dit kasteel echter vast te houden tot het eind. Deze verwikkelingen leidde haar echter af van het hoofdoel: te weten het andere kasteel, Hougomont, te veroveren of op te trekken naar het dorp Mont Saint Jean wat achter de geallieerde stellingen lag. Toen zij zich dit ten volle realiseerde was het net te laat. Zij kon in de laatste ronde in haar laatste spelersbeurt nog net het dorp binnentrekken met een van ver gekomen cavalerie korps maar dat werd door 3 omsingelende cavalerie onderdelen van Niek genadeloos afgemaakt in zijn laatste spelersbeurt zodat de Franse opdracht dit keer was mislukt. De totale speelduur was 2,5 uur hetgeen bij een volgende keer spelen vermoedelijk nog flink kan worden bekort.
Beide spelers konden het spel zeer waarderen vanwege de vele verschillende manieren hoe je het spel kunt spelen. Vermoedelijk zal het iedere keer weer anders zijn. Ook vallen de regels wel mee qua complexiteit.

Uitslag:
1. Niek, 2. Ilja
Waardering: Niek en Ilja 4,5

Waterloo

Torres

Spelers: Anneke, Anne-Marie, Ernst, Willemien.

Annemarie was de enige van het viertal die Torres nog nooit had gespeeld. De anderen hadden het in het verleden een leuk spel gevonden en wilden het nog wel eens spelen. Na een korte uitleg van de spelregels werd er begonnen.
Over het algemeen werd er goed nagedacht en dit resulteerde in veel goede zetten.
Iedereen maakte dankbaar gebruik van andermans (grote) burchten, waardoor de score van allen vrij hoog uitpakte.
Na de eerste telling stond Ernst bovenaan en hoewel bedreigd, is dat niet meer veranderd.
Tijdens het spel kwamen de spelers er wel achter dat sommige van de actiekaarten verkeerd geïnterpreteerd waren, maar dat mocht de pret niet drukken.

Uitslag: Ernst 228, Willemien193, Anne-Marie177, Anneke 174.
Waardering: Willemien 4,5, Ernst 4, Anneke 3,5, Anne-Marie 3.

Torres

Roads & Boats

Spelers: Bas, Ernst, René en Dirk Jan

Bas had al van tevoren gemaild dat, nu er meer tijd was dan op een gewone spellenavond, hij graag weer eens Roads & Boats wilde spelen. In eerste instantie kwamen daar geen reacties op. Bas had het eigenlijk al opgegeven, toen op het laatst er toch nog belangstellenden waren. Nadat Dirk Jan ook was gearriveerd en het vorige spel klaar was, kon men rond 16:00 met de uitleg beginnen.

De spelers kunnen ook zelf een scenario verzinnen, maar omdat er twee beginners bij waren had Bas een scenario voor beginners uit het scenarioboekje uitgezocht. Dit scenario is volkomen symmetrisch, zodat iedereen dezelfde uitgangspositie heeft. De gebieden van Dirk Jan en Bas zaten naast elkaar, evenals die van Ernst en René, met daartussen twee zeeën en veel bergen. Dit maakte de interactie tussen deze twee paren spelers zeer gering, waardoor het meer twee tweepersoonsspellen naast elkaar werden. Het belangrijke verschil was natuurlijk dat in een echt tweepersoonsspel het bijna altijd nuttig is om de tegenstander dwars te zitten. Nu betekende een burenruzie vooral dat de twee spelers aan de overkant ongehinderd door konden groeien.

Er werd dan ook nauwelijks ruzie gemaakt. Dirk Jan begon op een zeker moment wat bij Bas te zieken, die daarop terug ziekte. Na enkele rondes hiervan ontstond er een onuitgesproken wapenstilstand. Beiden hadden nog wel zitten kijken of ze wat konden weghalen bij een door Ernst gebouwde goudmijn, maar toen die eenmaal een muur had neergezet op de daartoe benodigde kust, zagen ze er maar vanaf.

Uiteindelijk bleek Bas, dankzij zijn ervaring, het efficiëntste netwerk te hebben opgezet, al bleef Ernst, die het voor de eerste keer deed, nauwelijks achter. Dirk Jan werd sterk gehinderd doordat hij geen papierfabriek had gebouwd. Hierdoor bleef hij achter met de research en kon hij geen aandelen maken. De ganzen die hij wel had gekweekt gooide hij uiteindelijk maar in het wonder.

Uitslag: Bas 539, Ernst 360, René 202, Dirk Jan 156.
Waardering: Bas 5, Ernst en Dirk Jan 4, René 3.

Ticket to Ride

Spelers: Jack, Willemien en Anneke

Na de eerste ronde spellen werd er herverdeeld over een aantal spellen en bleven Jack, Willemien en Anneke met z’n drieën over. Omdat Jack graag een spel wilde doen waarbij er gepest kon worden, trok Anneke Ticket to Ride uit de kast, waarbij er volgens haar door het individueel spelen ook onbedoeld gepest wordt. Dit bleek echter meer het geval bij vier of vijf spelers, want echt dwars zaten we elkaar niet. Het spel ging erg vlot, met veel kleine lijnen van Jack en Anneke, en om de zoveel tijd een zeer lange lijn van Willemien, die daardoor koploper werd, met grote afstand tot haar medespelers. Zij krijgt echter haar lijnen niet met elkaar verbonden, en dat is te merken bij de telling, nadat Jack zijn laatste wagonnetjes heeft opgebruikt: Willemien heeft slechts een van haar routes kunnen behalen, waardoor de rest werd omgezet in minpunten. Anneke had geluk met haar kaartjes: zij heeft alles gehaald, zelfs de kaartjes die ze gedurende het spel heeft bijgetrokken en weet ook nog met een route die slechts één wagon langer is dan die van Jack de langste route (goed voor 10 extra punten) binnen te halen.

Uitslag: Anneke 148, Jack 122, Willemien 94
Waardering: Anneke 3½, Jack en Willemien 3

Ticket to Ride en Road & Boats

Amazone

Spelers: Dagmar, Jacqueline, Anne-Marie en Sten

De dapperen onder de aanwezigen, Bas, Dirk-Jan, Ernst en René, begonnen met Roads en Boats. Zij waren de komende uren onder de pannen, zou later blijken. Anneke, Willemien en Jack legden beslag op het overgebleven stukje tafel en Niek en Ilja waren op hun eigen tafeltje nog steeds bezig met Waterloo. Voor Dagmar, Sten, Anne-Marie en Jacqueline zat er niets anders op dan zich te vermaken met de talloze andere spellen die Dagmar en Niek in hun kasten hebben staan. Hetgeen zeer beslist geen straf is, want Dagmar trok Amazone te voorschijn. Amazone speelt zich af in het oerwoud. Iedere speler heeft de beschikking over een aantal hutjes dat hij/zij moet bouwen. Wanneer een hutje in een dorp gebouwd is krijgt de speler de kaart die bij dat dorp hoort. Er zijn vijf verschillende kaarten, die elk een exotisch dier of bloem voorstellen. Naast de hutjes heeft iedere speler zeven kaarten die variëren in waarde van 0 tot 6 met op iedere kaart een van de afbeeldingen van de exotische dieren of bloem. De waarde van de kaart geeft meteen het aantal goudstukken aan waar je recht op hebt. Pas als je voldoende goudstukken hebt, kun je een huisje in een volgend dorp bouwen. Uiteraard zijn er ook weer pestkaarten in het spel, die er voor zorgen dat je bijvoorbeeld een ronde niet over land mag reizen, of niet over water mag, of dat de goudopbrengst gehalveerd wordt.
Bij de dorpjes kunnen slechts twee of drie hutjes gebouwd worden en het eerst te bouwen hutje is ook altijd het goedkoopst. Daarnaast krijgt iedere speler een opdrachtkaart, waarop staat in welke dorpjes hij/zij in ieder geval een hutje moet bouwen. Lukt dat niet, dan worden er drie punten van het eindtotaal afgetrokken.
Lukt het je om minimaal de vijf verschillende kaarten te verzamelen, krijg je aan het eind ook nog eens bonuspunten.
Al vrij snel ging Sten voorop in het verzamelen van de kaartjes en het goud, waardoor er ook flink wat hutjes in zijn kleur op het bord kwam te staan. Dagmar en Jacqueline deden hun best om hem bij te houden en met name Dagmar lukte dat aardig. Anne-Marie bleef wat achter met haar sleurhutjes, omdat je alleen vanuit het ene dorp pas naar het andere mag vertrekken.
Het lukte Anne-Marie niet om de anderen nog in te halen en zij eindigde dus als vierde met 6 punten. Sten scoorde 17 punten, gevolgd door Jacqueline met 13 punten en Dagmar met 10 punten.
Na deze verhitte strijd in het Amazonegebied was er gelukkig soep en allerlei andere lekkere hapjes om weer wat energie op te doen voor de volgende spellen.

Uitslag
Sten 17, Jacqueline 13, Dagmar 10, Anne-Marie 6
Waardering:
Dagmar: 4, Jacqueline: 3,5, Annemarie en Sten: 3

Amazone

Herders en Schapen

Spelers: Jack, Willemien en Anneke

Omdat Ticket to Ride snel weggespeeld was, besloten we nog maar een spel uit de kast te trekken. De keuze viel op Meine Schafe, deine Schafe (Herders en Schapen in het Nederlands), wat zowel Anneke als Willemien al kenden. Na een korte uitleg werd er algauw druk gebouwd aan de verschillende weides, vooral aan die van de blauwe schapen. Deze kudde bezat algauw een weide van 12 schapen, die veilig was omdat hij niet aan bos grensde. Jacks tegenspelers hadden vrij snel door dat deze sterke kudde van hem was. Ook de gele kudde kwam nu goed op gang, met dank aan Willemien die ook haar schaapjes van de bosrand wist weg te houden, alhoewel haar kudde niet zo groot werd als die van de blauwe schapen. De kuddes van rood en vooral zwart kwamen niet echt van de grond, en daarom besloot Anneke (die met rood speelde) het maar op te geven, wat haar 6 punten opleverde. Jack volgde niet lang daarna, en verdiende daarmee 3 punten. Willemien, de enige overgebleven speler, besloot daarop kleur te bekennen en zo haar kudde nog wat uit te breiden tot 12 schapen, even groot als die van Jack (blauw). Zij kreeg ook nog één extra punt omdat zij als derde was gestopt. Als eerste stoppen bleek een slimme zet van Anneke, want de 6 punten bleken, samen met de rode kudde die toch nog 10 schapen groot was, genoeg voor de overwinning.

Uitslag: Anneke 16, Jack 15, Willemien 13
Waardering: Jack en Willemien 3, Anneke 2½

Blue Moon City

Spelers: Jacqueline, Anneke, Willemien en Dagmar

Jacqueline wilde graag California spelen, maar daar had Willemien niet zo veel zin in. Dagmar stelde toen voor om Blue Moon City te gaan spelen. Omdat de andere dames dit spel nog niet kenden wilden ze het wel proberen. In Blue Moon City bouwen de spelers de verwoeste hoofdstad van de planeet Blue Moon weer op. In ruil voor het helpen bouwen van de verschillende gebouwen krijgen de spelers kristallen die geofferd moeten worden aan de God. Wie als eerste vier offers weet te brengen wint het spel.
Dagmar ging vlot van start door als eerste twee offers te brengen. Dit had haar echter zoveel kaarten gekost dat ze daarna een paar beurten nodig had om weer wat op krachten te komen. De andere dames hadden het wat rustiger aan gedaan en inmiddels ook twee of drie offers gebracht. Op een gegeven moment was de hele stad op twee gebouwen na weer opgebouwd. Willemien, Dagmar en Anneke hadden echter alledrie nog maar drie kristallen en de vraag was of één van hen met de bouw van de laatste gebouwen nog genoeg kristallen zou binnen halen om het spel officieel uit te maken. Gelukkig lukte het Willemien om het op één na laatste gebouw af te bouwen en kreeg ze hier genoeg kristallen voor om haar laatste offer te brengen en daarmee de winst op te strijken. Opvallend was dat het schijnbaar zo onwaarschijnlijk is dat niemand genoeg offers kan brengen voordat de stad is afgebouwd, dat er in de spelregels geen tiebreaker voor deze situatie is opgenomen. Het ging nu net wel goed, maar het had zonder veel moeite in dit potje zo kunnen lopen dat niemand zijn vierde offer had kunnen brengen. Gelukkig had dit de spelpret niet mogen drukken.

Uitslag:
Willemien 4, Anneke en Dagmar 3, Jacqueline 2
Waardering
Dagmar 4, Willemien, Anneke en Jacqueline 3.5

Mykerinos

Dagmar stelde voor om na Blue Moon City een potje Mykerinos te spelen. De andere dames waren hier wel voor te porren. Nadat Dagmar de regels snel nog even had doorgelezen en ze had uitgelegd kon met spelen begonnen worden. In de eerste ronde had Dagmar er duidelijk voordeel van dat ze dit spel al vaker had gedaan en wist ze de meeste tegels binnen te halen. In de volgende rondes verdeelde ze haar aandacht echter over te veel tegels waardoor ze vaak achter het net viste. Willemien zette zwaar in op het veroveren van goede posities in het museum waardoor haar tegels per stuk veel punten opleverden. Anneke volgde haar voorbeeld al snel  Jacqueline en Dagmar begonnen pas heel laat met het het plaatsen van blokjes in het museum waardoor daar alle aantrekkelijke plaatsen al vol waren. Bij de eindtelling bleek Willemien tijdens het spel helemaal geen punten te hebben verdiend, terwijl Dagmar en Jacqueline daar wel veel punten hadden gepakt. Willemien scoorde echter wel veruit het meest in het museum, maar dit was niet genoeg om het gebrek aan punten tijdens het spel goed te maken en tot verrassing van alle vier de spelers werd ze laatste. Anneke had tijdens het spel nog wat puntjes mee gesprokkeld én het goed gedaan in het museum en wist daardoor de winst op te strijken.

Uitslag
Anneke 37, Dagmar 35, Jacqueline 34 en Willemien 33
Waardering
Dagmar 4, Jacqueline en Willemien 3.5, Anneke 3

Tai Pan

Spelers: Ilja, Dagmar, Niek en Jack

Omdat alle groepen tegelijkertijd klaar waren met hun spellen, was het tijd voor Changez! Gezien de tijd (rond een uur of 11) viel de keus op verschillende kaartspelletjes. Dagmar lobbyde voor een potje Tai Pan. Niek had niet veel argumenten nodig en sloot zich aan. Ilja wilde het ook wel proberen en Jack maakte het viertal compleet. Er werden teams gevormd met telkens een ervaren en onervaren speler. Niek en Jack hadden echter wel als nadeel dat ze meer wijn achter de kiezen hadden dan Ilja en Dagmar, dus de dames hoopten op een overwinning als afsluiting van “Spel onder de kerstboom”.
De eerste ronde wisten de dames beide uit te gaan voor de heren waardoor ze meteen een voorsprong namen van 200 punten. De tweede ronde wisten de heren te winnen, maar helaas met maar een marginaal verschil van 10 punten waardoor hun achterstand natuurlijk niet echt kleiner werd. Ook de derde ronde ging naar de heren, maar omdat Niek was vergeten om Tai Pan te roepen, was de voorsprong van de dames nog steeds royaal. In de vierde ronde twijfelde Ilja nog even of ze een grote Tai Pan zou roepen, maar deed ze het uiteindelijk niet, het werd een kleine Tai Pan. Ze wist deze uiteindelijk royaal binnen te halen door een hele lange straat en een draak (die ze van haar maat had gekregen). Dagmar wist ook nog flink wat punten binnen te slepen waardoor de voorsprong van de dames verder opliep. Er werd besloten om nog één ronde te spelen. Weer riep Ilja (een kleine) Tai Pan, maar helaas wist ze deze niet te halen doordat Niek voor haar uit ging doordat Jack Niek zijn laatste kaart liet spelen door de hond te spelen. Helaas voor de heren hadden zij maar 10 punten verzameld waardoor de dames er slechts 10 punten op achteruit gingen en dus ruim twee keer zoveel punten hadden als de heren. Ilja en Jack waren na één potje overtuigd van de verslavende werking van Tai Pan, al hadden ze wel het idee dat ze nog niet goed samen werkten met hun maat. Maar dat vonden Dagmar en Niek alleen maar meer bewijs van de kracht van Tai Pan, je kan heel veel potjes spelen en nog steeds leren om slimmer te spelen.

Uitslag
Dagmar/Ilja 425, Niek/Jack 175
Waardering
Dagmar en Niek 5, Jack en Ilja 4

Rasende Roboter

Spelers: Bas, Anne-Marie en Dirk Jan

We zochten nog een snel spelletje. Hoewel Dagmar ons allerlei kaartspelletjes uit haar kast aanprees viel de keus toch op Rasende Roboter. De deelnemers kenden het allemaal en we besloten om alle bordkanten met de reflectoren te gebruiken.

Anne-Marie nam al snel de leiding met drie fiches en even later had Dirk Jan er ook 3.  Bas was blijkbaar nog een beetje moe van het harde nadenken bij Roads & Boats, want op dat moment had hij nog helemaal niets. Toen werd hij weer wakker en begon met een inhaalslag.

Even later werd er een groen fiche gedraaid dat erg simpel was. Bas en Dirk Jan riepen tegelijkertijd "drie!". Men besloot het fiche terug te schudden. Enige tijd later werd het fiche (als een na laatste) weer gedraaid, terwijl de groene robot intussen niet verplaatst was. Bas had in de gaten dat die robot er nog stond en het fiche nog moest komen, dus terwijl de anderen zich nog afvroegen waar het doel was riep hij onmiddelijk weer "drie!" en had nu het fiche.

Uitslag: Bas 9, Anne-Marie en Dirk Jan 4.
Waardering: Dirk Jan 4.5, Bas 4, Anne-Marie 3.5

Vroeger of Later

Spelers: Jacqueline, Anneke, Willemien, Ernst en René

Volgens mij bepalen bij Vroeger of Later (plaats gebeurtenissen uit de Nederlandse geschiedenis in de juiste volgorde) met name de volgende factoren of je wint:
1. hoeveel weet je zelf van geschiedenis,
2. hoeveel weten je buren van geschiedenis
3. durft degene na jou te zeggen dat de jaartallenreeks fout is.
We zaten in dit spel op de volgende volgorde: Willemien, Jacqueline, Ernst, Anneke, (René, deed alleen het eerste potje mee). Jacqueline weet redelijk wat van geschiedenis, dus vertrouwde Ernst er bijna altijd (terecht) op dat zij geen fouten maakte in het aanleggen van haar kaarten. Ernst en Anneke weten wat minder van geschiedenis en maakten daarom wat meer fouten bij het spelen van hun kaarten. Het grote verschil was echter dat Anneke niet vaak durfde te twijfelen aan wat Ernst neerlegde (en de keren dat ze dat wel deed bleek de jaartallenreeks wel helemaal te kloppen) terwijl René (en in het tweede potje Willemien) heel wat kritischer waren en regelmatig fouten in de neergelegde reeks jaartallen zagen. Dit waren echter zowel fouten van Anneke als fouten van Ernst en een enkele keer van Jacqueline. Anneke werd hiervan echter steeds de dupe omdat René (Willemien) na haar aan de beurt waren. Zo bleef Anneke in beide potjes met een flinke stapel kaarten achter terwijl Ernst het eerste potje zelfs won.

Uitslag
Ernst winaar eerste potje, Willemien winnaar tweede potje
Waardering
Jacqueline, Willemien en René 4, Anneke 3.5, Ernst 3

terug naar boven