startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 6
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 7 november 2006

Spelers: Anneke, Coen, Dagmar, Dirk Jan, Ilja, Jacqueline, Niek, Peter Hein en Wendy

Gespeelde spellen:

Hermagor
Castello

Hermagor

Spelers: Anneke, Dagmar, Dirk Jan, Ilja en Peter Hein

Peter Hein had Hermagor meegenomen van het Spellenspektakel maar daar helaas niet kunnen spelen (die ene tafel waar het gedemonstreerd werd was telkens bezet). Voor vanavond had hij het voorbereid en er waren genoeg geïnteresseerde spelers.
In Hermagor zijn de spelers handelaars die verschillende waren proberen te slijten in de dorpen rondom de stad Hermagor. Deze moeten echter wel eerst aangeschaft worden op de markt van de stad. Dat gaat via een ingenieus biedsysteem. Na de marktfase verplaats je je koopman over het bord langs de dorpen, waarbij je moet proberen zo efficiënt mogelijk te reizen; reizen is namelijk niet gratis en uiteindelijk gaat het erom het meeste geld te hebben.
In de eerste ronden waren vooral Ilja en Peter Hein erg succesvol op de markt. Daardoor konden ze veel dorpjes bedienen van de daar gevraagde waren. Dirk Jan verkreeg veel minder spullen, maar hield door het slim inzetten van de marktkooplui aardig wat geld over aan de zogenaamde geruchten in de markt. Ook Dagmar meldde zich na een tijdje nadrukkelijk op de markt. Daardoor kon ze veel regio’s omsluiten en maakte flinke vooruitgang op de waardetabel, waar de meeste punten zijn te behalen.
Peter Hein was ook druk bezig met routeplannen, maar omdat hij zelden als eerste ergens een handelspost plaatste, leverde dat de anderen weer geld op. Net als Dirk Jan had Anneke niet altijd even veel succes op de markt en moest soms genoegen nemen met slechts twee of drie fiches.
Dirk Jan leek tijdens het spel niet zo goed te gaan. Maar dat was slechts schijn. Zijn zuinigheid in de marktfase zorgde ervoor dat zijn geldvoorraad altijd vrij groot was, waardoor hij zich een lagere score bij de eindtelling kon permitteren. Bovendien plaatste hij zijn handelsposten met beleid. Hij zorgde ervoor dat hij in alle hertogdommen goed vertegenwoordigd was en koos de regio’s die hij omsloot zorgvuldig. Daardoor scoorde hij bij de eindtelling nog aardig wat punten en eindigde tot ieders verrassing als eerste, voor Ilja. Zij kreeg ook veel punten bij de eindtelling (zowel Ilja als Dirk Jan kregen de maximale score van twintig punten voor de hertogdommen), maar omdat ze tijdens het spel meer had uitgegeven kwam ze toch op een tweede plaats.
De anderen hadden het spel minder efficiënt gespeeld. Dagmar scoorde goed in de waardetabel, maar was de punten voor de hertogdommen en de brede weg helemaal vergeten. Peter Hein had zich iets teveel op de eindtelling gericht en was te kwistig met zijn geld omgesprongen. Anneke begon pas laat met het omsluiten van regio’s, waardoor ze geen aansluiting meer bij de eerste plaatsen kon vinden.
Zo had iedereen wel dingen over het hoofd gezien, wat natuurlijk iets zegt over de scoremogelijkheden in dit spel. Iedereen had het dus wel leuk gevonden. Gek genoeg was winnaar Dirk Jan nog het minst te spreken.

Uitslag: Dirk Jan 105, Ilja 100, Dagmar 91, Peter Hein 86, Anneke 65
Waardering: Dagmar, Ilja en Peter Hein 4, Anneke en Dirk Jan 3

Castello

Spelers: Coen, Jacqueline, Niek en Wendy

Wendy en Peter Hein hadden Castello op het Spellenspeltakel al een keer gespeeld en vonden het een leuk spel. Geen moeite dus om gegadigden te vinden voor een potje Castello. In Castello moet je als je aan de beurt bent een muur bouwen en vervolgens met dobbelstenen gooien om te kijken welke kleur toren en huisjes er bij geplaatst worden. Alle spelers hebben een aantal opdrachtkaartjes. Zodra iemand een gebied compleet heeft omsloten met muren is er een stad gebouwd en mogen alle spelers 1 of 2 opdrachtkaarten uitspelen. Die kaarten hebben betrekking op de zojuist gebouwde stad (heeft de stad bijvoorbeeld de grootte van het opdrachtkaartje), of juist op alles wat buiten de stad ligt (alle witte torens, gele huisjes etc.).
In het begin was iedereen erg enthousiast. Er werden meteen flink wat steden gebouwd. Wendy was de enige die niets kon met haar kaartjes en bungelde al snel achteraan. Als je geen opdrachtkaartje speelt als er een stad gebouwd is mag je ook 1 opdrachtkaartje inleveren en er twee nieuwe voor terug pakken. Halverwege het spel kwamen we er achter dat de regels zoals die uitgelegd waren op het spellenspektakel niet zo compleet waren als in de regels. Wie achter ligt mag namelijk aan het eind van een opdrachtenronde zo veel opdrachtkaartjes wisselen als hij of zij wil. Zo keerden de kansen en schoot Wendy omhoog. Coen stond op dat moment achter en ruilde dat het een lieve lust was. Het einde van het spel duurde erg lang. Steeds bouwde iemand een stad met de laatste muurtjes en kwamen er weer nieuwe muren in het spel. Het was zelfs zo erg dat de waarderingen hierdoor drastisch kelderden. Direct werd besloten tot een aantal huisregels: 1 wie achter ligt mag maximaal 1 kaart extra ruilen 2 alles wat van het bord wordt gehaald door het samenvoegen van steden komt niet terug in het spel maar gaat linea recta in de doos. Wendy stond nog steeds vooraan en wist het spel te beëindigen door de laatste muur neer te leggen. Coen kwam een heel eind maar haalde haar niet meer in.
Iedereen waardeerde het nu met een 3, met de opmerking dat als het minder lang had geduurd sommigen (o.a. Coen) een 4 hadden gegeven.

terug naar boven