startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 6
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 26 september 2006

Spelers: Dagmar, Peter Hein en Sten

Gespeelde spellen:

Timbuktu
Ra

De eerste spellenavond van de nieuwe jaargang is traditioneel altijd erg rustig, en deze vierde dinsdag van september was geen uitzondering. Dagmar had het huis voor zichzelf en Peter Hein en Sten waren de enigen die langs kwamen voor een spelletje. Het eerste spel dat op tafel kwam was Timbuktu.

Timbuktu

Spelers: Dagmar, Peter Hein en Sten

Peter Hein wilde dit spel graag nog eens met minder spelers dan het maximum van vijf. Dagmar was na een keer spelen nog niet wildenthousiast, maar wilde het nog wel eens proberen. Voor Sten was het helemaal nieuw.
Met drie spelers speel je ook maar drie etappes, waardoor het spel een stuk minder lang duurt. De extra kamelen waar iedere speler over beschikt compenseren dit niet. Het is natuurlijk nooit erg als een spel minder lang duurt, zeker niet als het zo’n intensief spel is als Timbuktu. Timbuktu is een spel dat inspannende ontspanning levert, of zoiets.
Ervaring blijkt een groot goed te zijn bij dit spel: Peter Hein, die het twee keer eerder had gespeeld, had na de eerste etappe nauwelijks iets verloren terwijl de onervaren Sten al een paar kamelen had met nog maar een handelswaar. Dagmar zat daar tussenin. Daar stond in het geval van Dagmar wel tegenover dat ze nog veel goud had, terwijl dat bij de anderen het meeste gestolen was. Goud was daardoor goud waard. Dit veranderde niet in de loop van het spel. Dagmar zorgde ervoor dat haar goud veilig bleef en slaagde er ook in de dieven steeds beter te ontlopen. Peter Hein kregen ze ook nog niet echt te pakken en Sten begon zijn draai na de eerste desastreuze etappe wat te vinden.
Maar de twee etappes na eerste waren niet genoeg om het beeld van de eerste radicaal te wijzigen. Peter Hein had nog de meeste goederen over, wat doorgaans de overwinning betekent. Dat bleek ook nu het geval, al kwam Dagmar met 54 punten voor haar goud erg dichtbij.
Dagmar vond het spel nu wel wat beter te pruimen, Sten was nog niet overtuigd van de charme van het spel.

Uitslag: Peter Hein 158, Dagmar 150, Sten 119
Waardering: Peter Hein 3½, Dagmar 3, Sten 2

Ra

Spelers: Dagmar, Peter Hein en Sten

Na het zand van Timbuktu werd nu het stoffige Egypte van enkele duizenden jaren eerder bezocht. Zoals dat wel vaker gaat met spellen van een jaar oud, komt Ra maar weinig op tafel, wat voor zo’n goed spel toch eigenlijk niet terecht is. Voor Peter Hein en Dagmar was het al weer een tijdje geleden, Sten kende het überhaupt niet.
Dat betekende echter niet dat hij geen kans maakte, integendeel. Het eerste epoche was voor Peter Hein, maar dit ging wel ten koste van de waarde van zijn zonnen. Hij maakte van de nood een deugd en zette zijn spelers in de tweede epoche onder druk door vaak en snel ‘Ra!’ te roepen. Dit leverde niet helemaal het gewenste resultaat op, want Dagmar bleef als enige over met nog een paar vrije plaatsen op de rij Ra-fiches. Zo kon ze nog wat extrapunten pakken. De beslissing zou natuurlijk weer aan het einde komen, als ook eindelijk de monumenten mee zouden doen. Sten had tot nu toe vrij onopvallend gespeeld, en op de Nijlfiches na weinig spectaculaire punten gescoord. Maar met de monumenten was hij duidelijk de meerdere van de andere twee.  Hij had alle acht soorten en van twee soorten zelfs drie exemplaren. Dit was goed voor 25, bijna de helft van zijn totaal. Helaas voor hem was de waarde van zijn zonnen het laagste, zodat hij nog vijf punten moest afstaan aan Peter Hein, de andere speler met veel monumenten. Tot verrassing van Dagmar en Peter Hein, die dit nog niet eerder hadden meegemaakt, eindigden de beide heren gelijk. Na enig gezoek in de spelregels blijkt de speler met het hoogste zonfiche de winnaar. Peter Hein had een 12 tegen de 10 van Sten en won het spel. Dagmar probeerde nog te beargumenteren dat zij dan eigenlijk gewonnen had omdat ze de 13 had, maar helaas voor haar ging die vlieger niet op.
Alle spelers vonden het erg leuk; Sten vroeg zich af of hij het nog ergens kon krijgen (en het over zijn hart kon verkrijgen een ander spel daarvoor in de plaats weg te doen).

Uitslag: Peter Hein 54 (12), Sten 54 (10), Dagmar 34
Waardering: allen 4

terug naar boven