startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 5
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 8 augustus 2006

Spelers: Bas, Peter Hein en René

Gespeelde spellen:

Alexander de Grote
Alhambra

Na de redelijk drukke avond van de vorige keer was het nu weer een echte vakantiedinsdag. Bas en Peter Hein waren allebei op tijd bij René en omdat er verder niemand zou komen konden ze direct met spelen beginnen. De keuze viel snel op Alexander de Grote, dat Peter Hein bij zich had.

Alexander de Grote

Spelers: Bas, Peter Hein en René

Peter Hein had Alexander de Grote alweer een tijdje in de kast liggen, maar nog niet gespeeld. Nu werd het dus tijd om dit redelijk recente bordspel van Phalanx eens te proberen. Het thema is historisch, maar het spel zelf heeft gelukkig weinig weg van een simulatie. Het is in feite een vrij abstract meerderhedenspel, waarbij de spelers langs de veldtocht van Alexander de Grote proberen prestige te verkrijgen door het bezetten van gebieden, het stichten van steden en het bouwen van tempel.
De veldtocht van Alexander is in zes stukken ofwel regio’s gehakt. Wordt een regio gestart, dan verdelen de speler in het geheim vijftien blokjes over vier mogelijke richtingen: spelervolgorde, legers, tempels en steden. Deze blokjes bepalen de acties die je wilt doen in de regio. Is een regio afgehandeld, dan krijgt iedereeen zijn blokjes terug en begint het opnieuw.
Het spel begint uiteraard in Macedonië en spreidt zich uit over Griekenland, de eerste regio. Peter Hein had gecalculeerd dat deze regio wel twee rondes zou duren en wachtte nog even met het bouwen van tempels en steden. Dat was een misvatting, want Bas ging direct naar de laatste regio. Dit kostte Peter Hein een smak punten en leverde René een grote voorsprong op, doordat hij twee tempels en een stad kon bouwen. Klein-Azië, de volgende regio, zou zeker twee rondes duren. Daar wist Peter Hein zich enigszins te herstellen, maar René bleef een grote voorsprong op de rest houden.
Dit bleef eigenlijk het hele spel zo. Omdat wat er een regio gebeurt volstrekt onafhankelijk is van wat er in voorgaande regio’s is gebeurd moesten Bas en Peter Hein hopen dat René later een fout zou maken of openlijk tegen hem samenwerken. Dat laatste ging hen toch een beetje te ver en bovendien zijn demogelijkheden daarvoor beperkt. Hun enige echte hoop was de eindtelling, waarbij er veel punten te verdienen vallen voor de meerderheden aan tempels en steden in de verschillende regio’s. Dit is het enige moment in het spel waarop blijkt dat de regio’s toch iets met elkaar te maken hebben. Peter Hein en Bas hadden nog een beetje geprobeerd daar naar toe te werken en scoorden de bonussen voor respectievelijk de meeste tempels en de meeste steden. Hun achterstand op René werd daarmee wel iets kleiner, maar René had tijdens het spel te consistent gespeeld om te vrezen voor zijn overwinning.
Het spel werd wat aarzelend gewaardeerd. Het heeft wel leuke elementen, maar niemand had het gevoel ergens naar toe te werken. In feite zijn het zes minispelletjes die iedere keer hetzelfde verlopen; de enige variatie zit ‘m in het feit dat iedere regio zijn eigen opbouw heeft waardoor je niet altijd dezelfde tactiek zult hanteren. Helaas hangt het allemaal een beetje als los zand aan elkaar en is de eindtelling maar een magere manier om het geheel bij elkaar te houden.

Uitslag: René 90, Bas 79, Peter Hein 78
Waardering: René 3½, Bas en Peter Hein 3

Alhambra

Spelers: Bas, Peter Hein en René

Dankzij het feit dat we lekker op tijd waren begonnen was er na Alexander de Grote tijd voor nog een spelletje. Uit de niet al te lange spellen die geschikt zijn voor drie werd Alhambra gekozen uit de kast van René. Na even snel de regels opgehaald te hebben konden we beginnen.
Gepast betalen bleek de norm dit potje. Dat, of geld nemen en hopen dat je de volgende beurt gepast zou kunnen betalen. Bas en René ging dit goed af en ze streden met z’n tweeën om de meerderheid in de paarse torens. Peter Hein deed geen moeite daarvoor en richtte zich op groen en wit. In wit lukte dat aardig, in groen werd hij uiteindelijk ingehaald door Bas. Wel had hij bij de tweede telling een enorm lange muur, wat hem veel bonuspunten opleverde. Bas leek na de tweede telling een beslissende voorsprong genomen te hebben. Alleen een coup van René in paars kon dat nog in gevaar brengen. Helaas voor René lukte hem dat niet en werd Bas onbedreigd eerste.

Uitslag: Bas 143, Peter Hein 126, René 117
Waardering: allen 3½

terug naar boven