startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 5
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 14 februari 2006

Spelers: Angela, Bas, Dirk Jan, Erik, Peter Hein en Willemien

Gespeelde spellen:

Caylus
Funkenschlag

Net als vorige week leek het deze avond weer erg rustig te worden, maar uiteindelijk waren er toch nog zes spelers, genoeg voor twee spellen. Het werden twee zware jongens uit de BGG-top-10: Caylus en Funkenschlag.

Caylus

Spelers: Erik, Peter Hein en Willemien

De Caylus-hype duurt nu al een paar maanden en nog was het nooit op de dinsdagavond gespeeld. Vanwege de lange speelduur had Peter Hein, die het als enige in bezit had, altijd geaarzeld om het mee te nemen. Na een paar potjes was hij echter zo gecharmeerd van het spel dat hij de lange speelduur voor lief nam, ook op een doordeweekse avond. Erik had hier lucht van gekregen en wist onder zijn hardloopafspraak uit te komen om Caylus te kunnen spelen, dat hij zaterdag bij Ducosim voor het eerst gespeeld had. Peter Hein was al met de uitleg begonnen aan de anderen, die nog geen keuze hadden gemaakt. Willemien was wel erg benieuwd. Bas wilde het ook graag weer eens spelen, maar vond Funkenschlag een goed alternatief.
Caylus heeft eigenlijk geen erg ingewikkelde regels, maar het uitleggen kost even wat tijd omdat er wel wat zaken zijn waar je op moet letten, vooral bij de privileges en de verschillende gebouwen. Iets na halfnegen kon er dan toch begonnen worden, met Erik als startspeler.
Erik en Willemien zetten direct in op de beide timmerlieden, terwijl Peter Hein als enige voor het kasteel ging. Dit leverde hem automatisch een privilege op, die hij inzette bij het geldtraject. Hij wilde nu eens de strategie proberen om zoveel mogelijk privileges te bemachtigen, met name via het kasteel en het toernooiveld. Hij verzekerde zich daarom van veel linnen, zodat hij in de eerste helft van het spel bijna iedere beurt naar het toernooiveld kon gaan.
De eerste paar gebouwen waren voor Erik en Willemien. Omdat het even duurde voor de metselaar in het spel kwam, werden er tot de goudmijn bijna alleen houten gebouwen gemaakt. Pas vlak voor de goudmijn bouwde Willemien de kerk, vooral vanwege het privilege.
Erik ondertussen had zich ook meer toegelegd op het kasteel en koos bij het verkrijgen van de privileges consequent voor het puntentraject. Daarmee bouwde hij al snel een voorsprong op de rest op, die halverwege het spel tot zo’n vijftien punten gegroeid was. Peter Hein vond het toen tijd voor actie. Hij had veel goud en steen zitten sparen om een prestigegebouw te kunnen maken. Er was nog geen architect in het spel, maar hij had veel van zijn privileges ingezet op het bouwtraject, zodat hij toch een blauw gebouw kon maken. Bovendien konden de anderen dat niet voorkomen, omdat hij niet afhankelijk was van een architect. Hij bouwde de kathedraal, goed voor 25 punten, en spoot voorbij Erik. Die kachelde echter rustig door, want doordat hij het einde van het puntentraject had bereikt kreeg hij bij ieder privilege vijf punten. Het toernooiveld werd zo voor iedereen een begeerd plekje.
Peter Hein had nu even zijn kruit verschoten en moest op zoek naar nieuwe scoringsmogelijkheden. Willemien kon haar achterstand, inmiddels op beide heren, maar niet goed maken. Nu was dit ook haar eerste potje en Caylus is een spel dat erg lastig te winnen is voor beginners tegen mensen die het al eens eerder gespeeld hebben.
In de laatste twee rondes had Erik, dankzij de privileges, weer een voorsprong op Peter Hein opgebouwd. Peter Hein besloot drastische maatregelen te nemen en verving zijn stenen productiegebouw door een huis. Nu waren er nog maar twee echte productiegebouwen in het spel, plus beide markten waar grondstoffen gekocht konden worden. Bovendien zorgde hij er in de laatste ronde voor dat hij de enige met voedsel was en dus als enige in het kasteel kon bouwen. Erik daarentegen had zelf maar de architect gemaakt om toch een prestigegebouw te kunnen maken. Hij maakte degene van zeven punten plus een privilege, die hij natuurlijk weer omzette in vijf extra punten. Peter Hein had helaas te weinig grondstoffen om in het kasteel te kunnen bouwen èn een prestigegebouw te kunnen maken en zat dus in de rats of hij nog wel genoeg punten kon scoren om Erik in te halen. In de laatste ronde maakte hij zich dus zelf ook schuldig aan lange denktijden, waar hij normaal een uitgesproken hekel aan heeft.
Uiteindelijk bleek dat een prestigegebouw voor hem niet nodig was. Met een extra huis in het kasteel, een architect voor zijn privilege en nog wat overgebleven goudblokjes scoorde hij net genoeg punten om Erik te kunnen passeren. Een spannende ontknoping aan weer een leuke pot Caylus.
Dit laatste betrof vooral Erik en Peter Hein. Willemien was erg met het spel aan het worstelen geweest en moest lijdzaam toekijken hoe de anderen steeds verder uitliepen. Ze gaf het nog wel een hoge waardering, met de aantekening dat het spel op het randje van te complex lag. Er zijn zoveel tactische keuzes die je moet maken dat je snel het overzicht verliest en daarmee ook nog eens fouten maakt. Peter Hein en Erik waren dit wel met haar eens, maar merkten dat dit een stuk beter gaat als je het een tweede keer speelt. Het eerste spelletje Caylus moet je vooral als een leerervaring zien.
Erik en Peter Hein hadden die inmiddels gehad en gaven het beide een vette 5. Het had wel erg lang geduurd (bijna drie uur, een uur per speler), maar die tijd was werkelijk voorbij gevlogen.

Uitslag: Peter Hein 112, Erik 111, Willemien 76
Waardering: Erik en Peter Hein 5, Willemien 4  

Funkenschlag

Spelers: Bas, Angela en Dirk Jan

Bas had recentelijk de uitbreidingskaart van Italië/Frankrijk verworven en wilde deze wel eens uitproberen. Dirk Jan had het spel al eens op de Amerikaanse kaart gespeeld terwijl Angela het spel nog niet kende.
Na de uitleg werd besloten om op de kaart van Italië in het noorden te spelen. Bas begon in de buurt van Venetië, Angela in het ‘zuiden’ en Dirk Jan in het Noorden. In de één na laatste beurt konden zowel Angela als Dirk Jan het spel laten eindigen door de aanschaf van een zeventiende huis. Beiden hadden hiervoor genoeg geld. Dat zou Bas op de derde plaats laten met 16 huizen en slecht brandstof voor elf eenheden. Gelukkig voor hem wilden zowel Dirk Jan als Angela dit niet doen, omdat de bouwer hiermee zelf de tweede zou worden! Voor Dirk Jan bleek dat een beurt later toch beter te zijn geweest, want Bas zat ruim in het geld en kon zijn brandstof tekort aanvullen en een extra huis kopen.

Uitslag: Bas 17 (152), Angela 17 (66) Dirk Jan 15
Waardering: Bas 5, Dirk Jan en Angela 4½

terug naar boven