startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 5
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 3 januari 2006
Spelers: Anneke, Bas, Dagmar, Ernst, Jacqueline en Niek

Gespeelde spellen:

Scrabble
Mesopotamië
Skip-Bo
Tantrix
Café International

Scrabble

Spelers: Anneke, Dagmar, Jacqueline en Niek

Dagmar en Niek hebben Scrabble meegenomen, dat zij op voorhand al waarderen met een vijf. Of Anneke en Jacqueline het met deze waardering eens zijn zal pas na een rondje spelen duidelijk worden.
Afgesproken wordt dat vervoegingen van werkwoorden toegestaan zijn, maar eigennamen niet. Gemakshalve heeft Niek het Van Dale Scrabblewoordenboek meegenomen, zodat discussies over het al dan niet accepteren van een woord worden voorkomen.
Niek mag beginnen en dat legt hem geen windeieren: zijn score is meteen al dertig punten. Jacqueline blijft bescheiden met zestien punten en Anneke met twintig. Dagmar denkt “wat jij kan, kan ik ook” en scoort ook dertig punten. Voor de nodige tussentijdse hilariteit zorgt Anneke met het woord “ruft”.
In de volgende rondes wordt duidelijk dat Niek het spel heel wat vaker gespeeld heeft, want hij loopt qua (de q deed weliswaar niet mee, maar toch…) score gigantisch uit op de rest. 
De eindscore is dan ook:

Niek 246, Dagmar 127, Jacqueline 110 en Anneke 106 (niet slecht voor een allereerste keer).
De waardering blijft een 5 voor Dagmar en Niek, Anneke geeft Scrabble een 3½ en Jacqueline een 3.

Mesopotamië

Spelers: Bas, Ernst, Helène en Wendy

In Mesopotamië ben je de leider van een volk dat zich in Mesopotamië gaat vestigen. Je ontdekt nieuwe gebieden, bouwt hutten om in te wonen, vermenigvuldigt je mensen en creëert heilige plaatsen om aan het oh zo gewilde Manna te komen.
Bij het begin van het spel start je met een hut met daarbij twee aanhangers. De bedoeling van het spel is om als eerste jouw vier offerfiches naar de tempel te brengen. De offerfiches verkrijg je wanneer je een hut bouwt. Vervolgens moet je een offerfiche met een aanhanger naar de tempel brengen. Dit mag je pas doen als je voldoende Mannavoorraad hebt. Deze aanhanger verdwijnt van het bord, omdat deze zo in de ban van de heer raakt. Daarom moet je steeds nieuwe aanhangers krijgen door te zorgen voor bevolkingsaanwas. Tussendoor bemachtig je grondstoffen; namelijk hout en steen. Met deze grondstoffen kun je hutten en heiligdommen bouwen. Dit doe je door je aanhangers naar bos c.q. steentegels te bewegen waar nog grondstoffen liggen. Daarnaast is het mogelijk om nieuwe grond te ontginnen. Er wordt dan een nieuwe onbekende tegel aangelegd met de daarbij behorende grondstoffen. 
Het spel speelt zich af in drie fasen. Als eerste mag de speler zijn Mesopotamiërs bewegen. De speler heeft per beurt de mogelijkheid om de aanhangers totaal vijf stappen te verplaatsen. Vervolgens heeft hij in de tweede fase de keuze uit vier mogelijke acties namelijk het bouwen van een hut hiervoor zijn twee aanhangers en een stuk hout nodig, het krijgen van kinderen hiervoor zijn twee aanhangers en een hut nodig, het bouwen van een heiligdom twee aanhangers en een steen. Als laatste bestaat de mogelijkheid om een actiekaart te pakken. Deze kaart geeft in de volgende beurt extra mogelijkheden, zoals extra bewegingspunten, extra bevolkingsaanwas, een teleport of inzage in het nieuw te ontdekken gebied. 
Tot slot wordt de manna verhoogd als tenminste een aanhanger bij een eigen heiligdom staat en in geval van een ander heiligdom dienen twee aanhangers aanwezig te zijn.
Ernst had als eerste de vier hutten gebouwd. Wendy had moeite om haar laatste hut te plaatsen omdat ze niet de beschikking had over een vrije woestijntegel. Daarom ontgon ze met haar aanhangers veel grond. 
Op het laatst was het erg spannend ieder maakte kans om als eerste de laatste offerfiche naar de tempel brengen. Vooral de actiekaarten maakte het spannend, omdat de ander niet wist wat iemand in zijn handen had. Uiteindelijk was het Wendy die als eerste de tempel bereikte met haar Mesopotamiër en zo het spel toch nog won.

Uitslag: Wendy 4, Anneke, Bas en Helene 3
Waardering: Anneke, Bas, Helene en Wendy 4

Skip-Bo

Spelers: Anneke, Dagmar, Jacqueline en Niek

Jacqueline trekt een voor Dagmar en Niek onbekend spelletje uit de kast: Skip-Bo. Het is een kaartspelletje waarbij iedere speler een blinde stapel van twintig kaarten krijgt. De bovenste kaart ligt opengedraaid. Iedere speler krijgt verder vijf kaarten op hand. 
Naast de voorraadstock mogen maximaal vier stapeltjes beginnend met 1 worden gelegd. De zogenaamde Skip-Bo-kaarten zijn jokers. Is een stapeltje volgelegd tot 12 wordt het weggehaald om ruimte te maken voor een volgende. De weggehaalde kaarten worden geschud en weer toegevoegd aan de voorraadstock.
De kaarten zijn genummerd van 1 tot en met 12 en het doel van het spel is om zo snel mogelijk je blinde stapel kwijt te raken. Wie dat het eerste gelukt is, is winnaar. 
De spelers vinden het maar een mat spelletje. Je kunt geen invloed uitoefenen op de uitslag. Het enige waarmee je een medespeler mee dwars kunt zitten is een bepaalde kaart niet spelen, zodat hij of zij niet vanaf zijn blinde stapel kan aanvullen.
Net als bij Scrabble wint ook Niek weer, gevolgd door Dagmar, Jacqueline en Anneke.

De waardering: Anneke 2½, Jacqueline 2, Dagmar en Niek beiden een 1½ .

Tantrix

Spelers: Anneke, Dagmar, Jacqueline en Niek

De andere groep is nog niet klaar met Mesopotamië, zodat is tijd is voor nog een kort spel. Het wordt Tantrix. Tantrix is, behalve door Niek, al eerder gespeeld door de anderen. Het spel bestaat uit 56 zeshoekige schijfjes met drie kleuren. In totaal zijn er vier kleuren in het spel. Iedere speler heeft dus zijn eigen kleur. Iedere speler trekt één schijfje. Op de achterzijde staat een nummer en diegene met het hoogste nummer mag beginnen. Vervolgens trekt ieder er nog vijf schijfjes bij, zodat elk er zes heeft liggen. De bedoeling is om een zo groot mogelijke lus of een zo lang mogelijke lijn te maken in je eigen kleur. En lus geeft voor ieder schijfje twee punten een lijn slechts één. Er zijn echter wel wat verplichtingen in het spel: wanneer je een schijfje kunt spelen in een vak bestaande uit drie zijden, moet je dit aanleggen. Dit heeft voorrang boven je eigen keus. Hierdoor gebeurt het soms dat je het schijfje dat je van plan was voor je eigen lus of lijn neer te leggen ergens anders moet plaatsen. Het spel eindigt als alle schijfjes gespeeld zijn. Het maakt niet uit of iemand als eerste uit is of niet. Alleen de lijn of de lus telt.
Het is duidelijk dat Anneke en Jacqueline dit spel vaker hebben gespeeld (meestal tijdens vakanties, want het is een ideaal reisspel). Anneke ziet altijd vrijwel direct of iets past of niet. Door alleen naar haar eigen kleur te kijken matst Jacqueline haar dochter ongewild door ook aan haar lus aan te leggen (het mes sneed aan twee kanten). 
De eindscore is er dan ook naar: 

Anneke 38, Jacqueline 26 (beiden met een lus), Niek 19 en Dagmar blijft steken op 10.
Ondanks de score is men unaniem in de waardering: 4.

Café International

Spelers: Ernst, Bas, Jacqueline en Anneke

Aan het einde van de avond taaiden de meeste spelers af, maar Bas, Ernst, Jacqueline en Anneke besloten nog een klein spelletje te spelen als afsluiting. Café Internationaal werd uit de kast getrokken en terwijl de anderen de kaarten schudden, las Bas nog even de spelregels door, aangezien hij alleen het bordspel kende en niet deze variant. Ernst en Anneke boden aan om de spelregels uit te leggen zonder dat Bas ze helemaal hoefde na te kijken, maar toen bleek dat het altijd anders gespeeld was dan de bedoeling was. Dit werd wennen voor Ernst, Jacqueline en Anneke, die inmiddels al redelijk bekend waren met het spel. Al snel werd duidelijk dat de manier waarop de spelregels geïntrepeteerd worden, veel kan uitmaken. Bas was het snelst met het aanpassen van zijn strategie en liep algauw flink uit op de anderen. Ernst kreeg de smaak na een tijdje ook goed te pakken en maakte een paar flinke slagen waarmee hij inliep op Jacqueline en Anneke, die nog flink moesten wennen aan de nieuwe regels. Anneke moest het vooral hebben van veel kleine slagen en Jacqueline had de pech dat ze niet genoeg kansen kreeg om haar kaarten kwijt te kunnen. Uiteindelijk raakte de stapel met personen op en toen bleek dat vooral Bas het aantal kaarten in zijn hand minimaal had kunnen houden, in tegenstelling tot Jacqueline. Het moch echter allemaal niet baten, want de minpunten veranderden niets aan de einduitslag en Bas kwam tevoorschijn als onbetwiste winnaar.

Uitslag: Bas 128, Ernst 103, Anneke 93, Jacqueline 74
Waardering: Anneke 3½, Bas, Ernst en Jacqueline 3

terug naar boven