startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 3
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 10 augustus 2004

Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan, Ellen, Jacqueline, Niek, Peter Hein en Willemien

Gespeelde spellen:

Fifth Avenue
San Marco
Coloretto

Na een paar keer meespelen had Jacqueline nu iedereen uitgenodigd eens bij haar te komen spelen. Ze wilde zelf wel graag eens San Marco proberen. Dagmar en Niek wilden het wel uitleggen (en meespelen), Ellen deed ook mee. Bas, Dirk Jan en Willemien hadden al hun interesse getoond in Fifth Avenue, dat Peter Hein had meegenomen.

Fifth Avenue

Spelers: Bas, Dirk Jan, Peter Hein en Willemien

Fifth Avenue is het nieuwste grote spel van alea, wat op zich al genoeg reden is het eens te proberen. Het thema doet denken aan Chinatown (ook alea) en Big City: het scoren van punten door het ontwikkelen van onroerend goed. Fifth Avenue is, laten we zeggen, een beetje wazig, dus Peter Hein was blij dat hij het al eens gespeeld had, en de regels dus niet alleen vanuit het regelboekje uit hoefde te leggen.
In tegenstelling tot Peter Heins eerdere spelletje begon niet iedereen als een gek winkeltjes te plaatsen. Er werden regelmatig locaties geveild, zodat aanvullen van gebouwen vaak nodig was. Af en toe was er iemand zo gelukkig om extra punten te kunnen scoren en ook nog eens zwarte kaarten pakken. Toen de eerste twee blokken met winkeltjes leeg waren, waren er dan ook twee spelers (Bas en Dirk Jan) die in genoeg wijken zaten om de bonus te scoren.
Zij liepen dus ook uit op Peter Hein en Willemien, die nog weinig mogelijkheden hadden gekregen om te scoren. Wel stonden ze allebei sterk in een paar wijken, zodat hun hoop was gevestigd op de eindscore. Al lang voor die eindscore was het duidelijk dat Dirk Jan ging winnen. Hij scoorde als enige de laatste bonus van acht punten, en stond verder goed in alle wijken waar veel punten te verdienen waren. In een van die twee wist hij zelfs nog een bouwstop te voorkomen. Hij koos vervolgens dus consequent voor het plaatsen van winkeltjes, om het spel te beëindigen en nog meer punten te scoren. Zijn voorsprong op de rest was dan ook overweldigend.
Niemand had het idee echt grip op het spel te hebben. Ook na twee keer spelen vond Peter Hein het nog steeds een wat wazig spel, waarbij het moeilijk te zeggen is wat nu een verstandige tactiek is. Nog maar eens spelen dus.

Uitslag: Dirk Jan 59, Bas 38, Peter Hein 37, Willemien 27
Waardering: Bas 3½, Dirk Jan, Peter Hein en Willemien 3

San Marco

Spelers: Dagmar, Ellen, Jacqueline en Niek

Jacqueline had San Marco al een tijdje in huis, maar was nooit door de spelregels heen gekomen. Dagmar en Niek kenden het spel echter al en wilden het wel weer eens spelen. Terwijl de speelstukken werden gesorteerd en het zeer fraaie bord werd bewonderd, friste Dagmar haar regelkennis nog even op met de spelregels. 
San Marco is een spel waarbij je met actiekaartjes mannetjes in gebieden in Venetië bij kan plaatsen, de gebieden met bruggen verbinden, mannetjes van anderen van het bord kan jagen of laten overlopen of een telling kan forceren door de Doge op bezoek te laten komen. Het bijzondere aan San Marco is de manier waarop de actiekaarten worden verdeeld. Met vier spelers speel je in wisselende koppels. De ene helft van het koppel krijgt acht kaarten. Drie daarvan bevatten strafpunten (variërend van 1 tot 3), de andere vijf kaarten bevatten de genoemde acties. De delende speler stelt uit deze acht kaarten twee sets van kaarten samen. De sets moeten uit tenminste één kaart bestaan, maar verder zijn alle mogelijkheden toegestaan. De andere speler mag vervolgens als eerste één van de sets kiezen en deze uitvoeren. De andere set mag de delende speler dan zelf houden en uitvoeren. Zodra tenminste één speler 10 strafpunten heeft gehaald, spelen de andere nog één ronde. Als het een speler dan nog lukt om onder de 10 strafpunten te blijven, krijgt hij nog het verschil tussen hem en de speler met de meeste strafpunten als overwinningspunten uitgekeerd. Tenslotte mag de speler met de minste strafpunten nog een verdrijvingsactie uitvoeren. Er worden drie ronden gespeeld en daarna worden alle gebieden nog één keer gewaardeerd en wie dan de meeste punten heeft, heeft gewonnen. 
Het spel begon voor Niek niet al te best, aangezien de drie dames bijna al zijn poppetjes van het bord af bonjourden met verschillende acties. Omdat er weinig bruggen in het spel kwamen, kon de Doge alleen op bezoek komen in de twee gebieden waar Ellen en Jacqueline de overmacht hadden. Hier scoorden ze lekker punten mee. Niek verrekende zich nog aan het eind van de laatste ronde. Hij dacht dat hij de minste strafpunten had en rekende dus op een verdrijfactie. Dagmar had alleen net een puntje minder en dus ging zij met deze actie aan de haal. In de tweede ronde verdeelde Dagmar een set kaarten zo dat Niek twee doges kon nemen en een overloper. Hij was zo dankbaar dat hij een mannetje van Ellen liet overlopen, waardoor Dagmar tweede werd en dus ook flink wat punten binnenhaalde. Door op nog een paar plaatsen tweede te worden, haalde Dagmar flink veel punten binnen en nam ze een ruime voorsprong. Dit is echter iets wat zich zelden ongestraft laat bij San Marco, dus de andere spelers begonnen fanatiek Dagmars mannetjes van het bord af te werken. Hierdoor kreeg Jacqueline de kans om (door samen te werken met Ellen) de koppositie over te nemen, waarna zij natuurlijk het slachtoffer werd van vele verbanningen. Dagmar kon ondertussen weer redelijk ongestoord veel tweede plaatsen inpikken. Ellen wist in de laatste ronde door vaak een dogekaart te kiezen een flinke spurt naar voren te maken op het bord. De eindtelling beloofde dus spannend te worden. Uiteindelijk won Dagmar met slechts één punt voorsprong op nummer twee Ellen het spel. Niek was de rampzalige verdrijfacties uit het begin van het spel nooit meer echt te boven gekomen en werd daardoor laatste. 
Iedereen had het spel erg leuk gevonden. Het is iedere keer weer spannend om te kijken of degene die mag kiezen de kaarten pakt die je hoopt. Als dit mis gaat kan het gebeuren dat je zelf in eens met kaarten zit opgescheept waar je niets mee kan.

Uitslag: Dagmar 68, Ellen 67, Jacqueline 65, Niek 56
Waardering: Dagmar en Jacqueline 4½, Ellen en Niek 4

Coloretto

Spelers: Bas, Dirk Jan, Ellen, Jacqueline en Willemien

Als afsluiter van de avond werd nog een klein spel uit de kast gehaald: Coloretto. Willemien en Dirk Jan hadden het nog nooit gespeeld, maar na een korte uitleg van Ellen konden zij moeiteloos meedoen. Dirk Jan speelde op safe en wachtte niet af of aan zijn kleur meerdere kaarten werden gelegd, maar nam ze meteen in. Dat legde hem geen windeieren; zijn eindscore was de hoogste. Ook Willemien nam niet al te veel risico’s. Dat bracht haar op dezelfde eindscore als Dirk Jan: 25 punten.
Ellen, een doorgewinterde Coloretto-speelster, kwam niet hoger dan 16 punten en stond met deze score onderaan.

Uitslag: Dirk Jan en Willemien 25, Bas 22, Jacqueline 17, Ellen 16 
Waardering: Bas, Willemien en Dirk Jan 3, Jacqueline 2½, Ellen 2

terug naar boven