startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 3
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 3 augustus 2004

Spelers: Anneke, Bas, Daniëlle, Helen, Jacqueline, Peter Hein, Willem en Willemien

Gespeelde spellen:

Manhattan
Goa
Tantrix
Take5!
Tadsch Mahal

Ondanks het warme zomerweer deden uiteindelijk acht spelers mee aan deze spellenavond. Anneke en Jacqueline waren terug van vakantie en weer van de partij. Daniëlle en Willem deden op uitnodiging van Peter Hein voor het eerst mee. Daniëlle wilde wel meedoen aan Goa, Willem wilde liever niet (weer?) van Daniëlle verliezen en begon met Anneke en Jacqueline aan Manhattan. Helen viel later nog in bij het ‘afsluitertje’ Tadsch Mahal.

Manhattan

Spelers: Anneke, Jacqueline en Willem

Na een korte uitleg van Willemien, die daarna zelf met het andere spel ging meedoen, konden we aan de slag. Overal waar Jacqueline en Willem een nieuw gebouwtje plaatste, zette Anneke meteen haar kleur er bovenop. De strijd om het hoogste gebouw ging steeds tussen Willem en Anneke en ondertussen bouwde Jacqueline overal kleine gebouwtjes, waardoor zij in veel steden de meeste gebouwen had. In het begin van het spel stond Anneke steeds vooraan, op de voet gevolgd door Willem, terwijl Jacqueline steeds onderaan bungelde. In de loop van het spel kwam zij steeds dichterbij en Willem haalde Anneke op ongeveer de helft van het spel in. Anneke klaagde dat zij steeds de verkeerde kaarten had en Jacqueline maakte bekend daar ook wel last van te hebben. Toch haalde zij Anneke aan het eind in en kwam zelfs gelijk te staan met Willem. Iedereen vond het wel leuk, maar van verschillende kanten kwam wel de opmerking: “Niet het meest intelligente spel.”

Uitslag: Willem en Jacqueline 61, Anneke 55
Waardering Jacqueline 3½, Willem 3, Anneke 2½

Goa

Spelers: Bas, Daniëlle, Peter Hein en Willemien

Peter Hein had veel goeds gehoord over Goa, en wilde het eindelijk wel eens spelen. Hij had de regels doorgenomen, maar vreesde de regels nog niet genoeg te doorgronden om het uit te kunnen leggen. Gelukkig had Bas het al eens gespeeld, en nam hij deze schone taak op zich. Terwijl hij zijn geheugen opfriste met het spelregelboekje, legde Peter Hein Manhattan uit aan de rest en legden Daniëlle en Willemien het spel alvast klaar.
De regels van Goa zijn een hele kluif; de andere spelers waren al bijna klaar met Manhattan toe Goa begon. Peter Hein trof het lot om startspeler te zijn. Hij had nog geen enkel idee wat nu slim was, en legde de vlag maar naast veel plantages. Vervolgens was hij te zuinig om er eentje te kopen, en kon dus direct al niet ontwikkelen. De andere spelers deden dit beter, en konden hun eerste acties zinvoller besteden. Tussen de plantages en Peter Hein werd het nooit echt wat, dus richtte hij zich maar op het stichten van kolonies, om toch aan handelswaren te komen, en zijdelings aan extra punten.
Vooral Bas had in het begin al veel plantages, en hij ging als een speer op zijn ontwikkelingsbord. Daniëlle en Willemien hadden er ook een aantal, maar hadden net als Peter Hein wel last van het feit dat ze het voor het eerst speelden. Alledrie de spelers besteedden de eerste fase van het spel vooral om het systeem wat af te tasten. In de tweede fase begon iedereen het wat meer door te krijgen, maar omdat de keuze tussen de verschillende acties er alleen maar moeilijker op werd, ging het spel niet bepaald sneller. Bas wist precies waar hij heen wilde, en scoorde de ene na de andere extra actiekaart en expeditiekaart in zijn ontwikkelingsproces. Uiteindelijk had hij al zijn blokjes minstens op niveau 4 staan, wat hem al zo’n veertig punten opleverde. De strijd om de tweede plaats was een stuk spannender. Peter Hein scoorde veel extra punten dankzij bonusfiches en zijn vier kolonies, Willemien had extra plantages en expeditiekaarten, Daniëlle het meeste geld, een bonusfiche en veel kolonies. De expeditiekaarten van Willemien leverden haar maar liefst negen punten op, waardoor zij uiteindelijk tweede werd.
Het spel had inclusief uitleg zo’n drie uur geduurd, een extreem lange speelduur. Met meer ervaring zal het waarschijnlijk wat sneller gaan. Ondanks het moeizame begin vond iedereen het een leuk spel. Bas was in een goede bui en gaf het spel de maximale waardering. Willemien was niet verbaasd, want Goa is volgens haar een echt ‘Basspel’.

Uitslag: Bas 48, Willemien 42, Peter Hein 37, Daniëlle 33
Waardering: Bas 5, Daniëlle, Peter Hein en Willemien 4

Tantrix

Spelers: Willem, Jacqueline en Anneke

Omdat de anderen nog niet klaar waren met hun spel, besloten wij nog een kort spelletje te doen. Jacqueline en Anneke hadden Tantrix meegenomen en dat leek Willem ook wel leuk. Jacqueline en Anneke legden het spel uit en daarna kon er gespeeld worden. Hoewel moeder en dochter het in de vakantie drie weken lang iedere avond gespeeld hadden, hielden zij zich toch meer bezig met Willems lijn, die een lus leek te worden. Dit gebeurde inderdaad en daardoor waren de andere twee lijnen maar korte sliertjes. De winnaar was wel duidelijk, aangezien een lus twee keer telt.

Uitslag: Willem 34, Jacqueline 16, Anneke 14
Waardering: Anneke 5, Willem 4½, Jacqueline 4

Take 5!

Spelers: Willem, Jacqueline en Anneke

De anderen waren nog steeds niet klaar, maar verwachtten dat wel snel te zijn, dus werd er besloten om nog maar een klein spelletje te doen. Take 5! lag op tafel en iedereen kende het spel wel, dus konden we gelijk beginnen. Alle kleine rijtjes werden gelijk weer groot, doordat er altijd wel iemand niet lager dan 30 had. Op een gegeven moment lagen er drie rijtjes van 5 en één van 4, dus waren we de klos. Iedereen had ook nog maar een paar kaarten, dus het was flink balen. Willem had ontzettend geluk, want hij had een nummertje hoger dan Anneke en hoefde dus niet te pakken en later in het spel had hij ook weer net iets hoger dan Jacqueline. Hoewel hij dus steeds geluk had, had hij wel veel lage kaarten en moest dus steeds een rijtje kiezen. Hierdoor heeft hij net niet gewonnen. Wel was duidelijk dat Jacqueline de grootste koeienkop was.

Uitslag: Anneke 40, Willem 45, Jacqueline 61
Waardering: Willem 4, Jacqueline en Anneke 3

Tadsch Mahal

Spelers: Willem, Helen, Jacqueline en Anneke

Ondanks hun eerdere toezeggingen waren de ander spelers nog steeds niet klaar met Goa. Tijd voor een afsluitertje dus maar, en de keuze viel op…Tadsch Mahal? Helen, die halverwege de avond naar beneden was gekomen, was de volgende dag toch vrij en wilde wel meedoen. Peter Hein had meer dan genoeg tijd om in de beurten van Bas, Daniëlle en Willemien het spel uit te leggen (hij hoefde zijn uitleg slechts een keer te onderbreken om een actie uit te voeren).
Het was nu duidelijk laat geworden, en het werd een vreemd potje, waarin niet iedereen de beslissingen nam die hij/zij anders had genomen. Desondanks wisten de spelers het nog tot ronde tien (!) te schoppen voor eindelijk Goa ook was afgelopen. Iedereen was te moe om over een waardering na te denken, en ook de uitslag werd gelaten voor wat het was.

terug naar boven