startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 3
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 8 juni 2004

Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan, Ellen, Frank, Hans, Jacqueline, Niek en Peter Hein

Gespeelde spellen:

Block-it!
De Ontembare Stad
Cannes
De Grote Dalmuti

Ondanks (of dankzij?) de hitte was er een flinke opkomst. Zou dat komen doordat Hans beloofd had om een tweetal zelf bedachte spellen mee te nemen om ze te laten testen? Meestal is de belangstelling voor iets nieuws behoorlijk groot en deze keer wilden de spelers Hans graag helpen met testen en becommentariëren van zijn bedenksels. Omdat het nog om reproductie-exemplaren gaat, waar nog het nodige aan gewijzigd zal worden, zijn deze spellen nog niet gewaardeerd. Als ze hun definitieve vorm hebben gekregen zullen we dat ongetwijfeld eens goed maken! Voor Block-it vond Hans vier vrijwilligers die de regels zelf wilden doornemen, bij De Ontembare Stad deed hijzelf mee.

De Ontembare Stad

Spelers: Ellen, Frank, Hand, Jacqueline en Peter Hein

Om het strategische sp el De Ontembare Stad te laten testen, had Hans het sp el meegenomen om proef te draaien. Na een half uurtje uitleggen van de sp el reg el s konden we rond kwart voor negen starten met het sp el . In het begin ging het red el ijk gelijk op. Hans slaagde er in om een aantal grote gebouwen te plaatsen, waaronder een Raadhuis (vijf punten), maar dit gebouw werd al sn el afgebrand door één van de twee vrouw el ijke spe el sters. Misschien ook doordat het gebouw in het weiland aan de rand van de stad werd gebouwd, wat eigenlijk niet kon voor een Raadhuis dat in het centrum van de stad thuishoort. Daarna werd een gebouw overgenomen, waardoor de score weer behoorlijk g el ijk werd getrokken. Ellen en Jacqu el ine verwierven allebei een grootmacht, waardoor hun puntenaantal flink toenam. Peter Hein verwierf ook een strategiekaart en nam de kop over. Echter toen Ellen haar strategiekaarten gebruikte, moesten er meerdere gebouwen naar de aflegstap el . Vooral Peter Hein werd hiervan het slachtoffer. De bouwstenen werden allemaal aan Frank geschonken, die echter beperkte mog el ijkheden had om nog gebieden te kopen en door de aankoop van dure gebieden weinig bouwstenen kon overhouden voor het uitbreiden van de stad met waardevolle gebouwen. Uiteind el ijk kon Peter Hein in een ronde dat er geen paars gebouw werd getrokken (en hij zijn bouwstenen dus kon behouden) hard toeslaan. Hij behaalde het puntenaantal van 26, waardoor hij tot koning van de ontembare stad werd uitgeroepen. Ondanks het afmaken van de h el e ronde kon niemand hem nog passeren. Iedereen was wel te spreken over dit prototype.

Uitslag: Peter Hein 27, Hans 26, Jacqu el ine 20, Ellen 19, Frank 16

Cannes

Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan en Niek

Na het testen van Block-It! stelde Bas voor om Cannes te spelen, dat hij deze avond had meegenomen. De anderen kenden het spel nog niet en daarom begon Bas met een spoedcursus Cannes te geven. Het blijkt, als je even door de vrij uitgebreide rij objecten (bier, computer chips, mensen, sterren, scripts enz.) heen kijkt en de benodigde combinaties die in te wisselen zijn voor andere objecten (één chip inwisselen tegen één computer, twee mensen tegen één filmster, één filmster en één filmscript tegen één romantische film, enz.), niet al te ingewikkeld te spelen te zijn. Wel is het lastig om aan de benodigde spullen te komen en dan ook nog een positie op het bord te hebben om een film te mogen maken en te kunnen vertonen in Cannes. Hiervoor krijg je geld uitgekeerd. De speler met het meeste geld aan het einde van het spel wint. Het spel houdt op wanneer de laatste tegel aan het speelveld wordt aangelegd. 
Dirk Jan mag het spel beginnen. Hij krijgt de kans om een tegel neer te leggen met een mobieltje, wat de kans biedt om twee gescheiden stukken van zijn netwerk ‘telefonisch’ te verbinden. Hij legt deze tegel zo aan Cannes dat hij met één staafje de toegang voor anderen kan versperren. Bas weet via een feesttegel in zijn beurt direct ook toegang tot deze hyperlink te krijgen, wat hem later in het spel goed van pas komt. Het feest, met al snel de inkomstenbronnen mensen en chips, later gevolgd door bier, blijkt een belangrijke plek in dit spel. Helaas voor Dirk Jan duurt het een paar beurten voordat hij toegang krijgt. Hij heeft wel het geluk als eerste een filmtegel neer te kunnen leggen, wat hij natuurlijk doet op een plek die hem goed van pas komt en de rest niet. Hij wist dan ook als eerste een film in het romantische genre uit te brengen. Niek, die ruim in het bier zat spendeerde dit direct hierna in zijn beurt om de opbrengst van de romantische film twee stappen te verhogen. Helaas kwam hij er toen ook achter dat hij niet in staat was om die beurt direct ook zo’n type film te verkopen. Bas die daarna aan de beurt was, had beter gepland en wist direct twee romantische film te verkopen. Dagmar ging in haar beurt daarna op zoek naar een nieuw feest en wat aangrenzend bier. Hiervoor moest ze echter de toegang tot het eerste feest opgeven, waar Dirk Jan dankbaar gebruik van maakte. Al met al schoot ze hier dan ook niets mee op.
Dirk Jan slaagde er nog een keer in om een romantische film te maken, waarna Niek er één kon maken. Als zijn keten beter geplaatst was op het bord, had hij er twee kunnen maken en verkopen en was hij tweede geworden. Ook Bas wist er nog één te produceren. Ook de andere genres waren nu te produceren, maar niemand had de juiste grondstoffen en positie om deze films te maken. Bas had de laatste beurt, maar stond toen al vooraan. Al met al vond iedereen het een leuk spel. Het viel alleen op dat er maar weinig films waren uitgebracht (Bas drie, Dirk Jan twee, Niek één en Dagmar nul). Worden er met drie spelers meer films geproduceerd, omdat iedereen vaker aan de beurt is voordat de tegels op zijn?

Uitslag: Bas 41,  Dirk Jan 25, Niek 14 en Dagmar 0
Waardering: Bas 4, Dirk Jan en Dagmar 3, Niek 2½

De Grote Dalmuti

Spelers: Bas, Dirk Jan, Ellen, Frank, Hans, Jacqueline en Peter Hein

Er was nog tijd voor een kort afzakkertje. Jacqueline had de Nederlandse uitgave van de Grote Dalmuti meegenomen. Ze had de regels wel al gelezen, maar het nog niet gespeeld. Ook Frank en Hans kenden het niet. Dirk Jan en Peter Hein wilden het graag uitleggen. Alleen Bas had er niet zo’n zin in, maar omdat er niet zo veel alternatieven voor zeven spelers voor handen waren gaf hij zich gewonnen en deed mee. Peter Hein deelde de kaarten en legde uit hoe het spel ging. Bij de loting was hij er als grote Dalmuti uit gekomen, terwijl Dirk Jan kleine Dalmuti werd. Jacqueline en Ellen waren laagste in rang. Nadat Ellen met Dirk Jan en Peter Hein met Jacqueline de kaarten hadden geruild merkte Peter Hein terloops op dat er nog een revolutieregel was in het onwaarschijnlijke geval een speler beide jokers had. Helaas voor hem kon Ellen direct beide jokers laten zien! Hierop moest de ruil worden teruggedraaid en kon de eerste stoelendans beginnen: Jaqueline werd grote Dalmuti met Ellen als kleine Dalmuti. Dirk Jan was kleine slaaf en Peter Hein kon direct aan de slag met het delen en ruimen van de kaarten. Jacqueline slaagde er in om de eerste ronde haar toppositie te behouden, Ellen verloor haar positie als kleine Dalmuti aan Hans. Peter Hein wist op te klimmen van grote slaaf tot kleine slaaf terwijl Bas de laagste positie wist te ‘veroveren’ Zou hij daarom zo’n hekel hebben aan dit prachtige spel? Na één rondje vond iedereen het wel tijd om eens te gaan kijken of het buiten wat aangenamer was geworden.

Waardering: Dirk Jan en Peter Hein 4, Jacqueline 3½, Ellen 3, Hans 2½, Frank 1½, Bas 1

terug naar boven