startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 3
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 4 mei 2004

Spelers: Dagmar, Dirk Jan, Niek, Peter Hein en Wendy

Gespeelde spellen:

Rheinländer
Coloretto

In verband met de dodenherdenking begon de spellenavond wat later dan normaal. Met slechts vijf spelers bleef het rustig. Dit gaf Dagmar en Niek wel de gelegenheid Rheinländer te proberen, dat ze onlangs in de uitverkoop in Duitsland gekocht hadden.

Rheinländer

Spelers: Dagmar, Dirk Jan, Niek, Peter Hein en Wendy

Rheinländer is alweer een paar jaar oud, en dat betekent in Duitsland doorgaans dat het uit de catalogus van de uitgever verdwijnt, en in de uitverkoop gaat. Voor tien euro konden Dagmar en Niek het niet laten liggen. Vanavond zou blijken of dit spel van Knizia z’n geld waard was.
In Rheinländer plaatsen de spelers ridders langs de oevers van de Rijn (en later ook in de rivier) om hertogdommen te stichten. Er kunnen verschillende ridders in een hertogdom staan. Het hertogdom behoort altijd toe aan de speler met de meeste ridders. Het eigendom van een hertogdom kan wisselen door het bijplaatsen van ridders en een fusie met een ander hertogdom. In deze gevallen wordt de oude hertog zijn rijkje uitgeschopt, maar wordt daarvoor wel gecompenseerd met geld (=punten). Hierdoor deed het wat aan Acquire denken, al is het aantal punten hier gebaseerd op de burchten, kathedralen en steden in het hertogdom, en niet op de omvang in ridders.
Aanvankelijk plaatste iedereen zijn ridders nabij de burchten, kathedralen en steden. Niek koos voor twee burchten die vlak bij elkaar lagen. Deze twee hertogdommen fuseerden al snel, waardoor het nieuw ontstane rijk behoorlijk in omvang werd. Peter Hein concentreerde zich direct op de kathedralen, om daarmee de kardinaalskaart te krijgen. Op een korte onderbreking na behield hij deze het hele spel. Hiermee kon hij ridders van de tegenstander ‘bekeren’, wat hij dan ook veelvuldig deed. Met deze vijfde colonne kon hij een poot aan de grond krijgen in stukjes Rijnoever die door diverse bolwerken verdedigd werden. Vooral de ridders van Dirk Jan bleken het verkeerde geloof aan te hangen, en moesten regelmatig tot inkeer gebracht worden.
Inmiddels waren Dagmar, Dirk Jan en Wendy in het midden van het bord verwikkeld in een strijd om een erg groot hertogdom. Dirk Jan maakte echter een foutje in het plaatsen van ridders, waardoor het eerst in de handen van Dagmar belandde, en vervolgens in die van Wendy. Maar het grote gele rijk van Niek was vlakbij, en Wendy kon maar een paar beurten van haar hertoginnenschap genieten voor Niek ook dit gebied aan het zijne toevoegde. Wendy restte toen nog een klein rijkje zonder extra punten, en was eigenlijk voor de rest van het spel uitgespeeld. Dirk Jan had in de verre hoek nog een aardig hertogdom met twee steden, maar ook dat werd door Niek veroverd. De rijkjes van Peter Hein bleven erg klein en omringd door bolwerken, en waren daardoor lastig voor Niek te bereiken. Doordat deze rijkjes allemaal een kathedraal hadden, bleef Peter Hein in bezit van de kardinaalskaart, ook al had het rijk van Niek veel meer kathedralen. Een rijk heeft maar één hertog, en dus ook maar één bisschopszetel.
Aan het eind van het spel was Dagmar naast Peter Hein de enige die nog wat te doen had op het bord. Dirk Jan en Wendy hadden allebei nog slechts één puntenarm hertogdom, en Niek kon alleen maar wachten op de juiste kaarten om weer een rijk in te pikken. Doordat zijn rijk nu enorm was, leek het er op dat hij ruim zou winnen. Maar helaas levert één rijk maar ook één keer de punten op voor een hertog. Peter Hein had er drie, en ook nog eens de kardinaalskaart, die hem allemaal vijf punten opleverden. Daardoor eindigde hij ruim voor de rest. Niek had nog net de tweede plaats gehaald, vooral omdat hij tijdens het spel maar een keer punten had gekregen uit een fusie.
De waardering van het spel was wat matig. Wendy en Dirk Jan vonden het frustrerend dat ze al ruim voor het einde uitgespeeld waren. Peter Hein daarentegen had zich in zijn bekeringsijver prima vermaakt, en gaf het bovendien de winnaarsbonus.

Uitslag: Peter Hein 54, Niek 40, Wendy 39, Dagmar 38, Dirk Jan 26
Waardering: Peter Hein 3½, Dagmar en Niek 3, Dirk Jan en Wendy 2½

Coloretto

Spelers: Dagmar, Dirk Jan, Niek, Peter Hein en Wendy

Iedereen wilde na Rheinländer nog wel een spelletje spelen. Peter Hein wierp een blik in de kast van Dagmar en Niek en kwam terug met Coloretto en King Lui (Foodie). De keuze viel op het eerste spel.
Achteraf bleek dat een regel over het hoofd was gezien, namelijk dat iedereen begint met alvast één kaart. Hierdoor was de eerste ronde wat zinloos, omdat de meesten toch kozen voor een rijtje met één kaart. In sommige gevallen was dit zelfs een joker, tot vreugde van de speler die links zat van degene die de joker omdraaide.
Met vijf spelers is er meer concurrentie om de kleuren, en worden de kaarten over meer spelers verspreid. Het effect van de jokers is daardoor nog groter. Toevalligerwijs (?) bleek dat de spelers die het vaakst een joker kregen, namelijk Dagmar en Dirk Jan, ook bovenaan eindigden.
De keuze tussen het trekken van nog een kaart of toch maar een rijtje pakken was vaak erg lastig. Dit verhoogde het speelplezier aanzienlijk, zodat het niet slechts simpelweg kaartjes draaien is zoals bijvoorbeeld bij Zirkus Flohcati.
Na drie potjes (een minder dan aanbevolen) was het al laat en vond iedereen het welletjes. Dagmar had dankzij twee jokers in de derde ronde maar liefst 32 punten gescoord. Daarmee werd haar score bijna verdubbeld, en eindigde ze als eerste.

Uitslag: Dagmar 70, Dirk Jan 67, Niek 59, Peter Hein 57, Wendy 46
Waardering: Dagmar, Dirk Jan en Niek 3½, Peter Hein en Wendy 3

terug naar boven