startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 3
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 27 april 2004

Spelers: Bas, Dagmar, Hans, Niek, Peter Hein, René, Wendy en Willemien

Gespeelde spellen:

Ticket to Ride
Evo
Saga
Foodie

René had iedereen uitgenodigd om weer eens in Berkel te komen spelen. Zeven mensen gaven hieraan gehoor. De flinke fietsers werden gestraft, want aan het einde van de avond was de onweersbui nog niet voorbij getrokken.  

Ticket to Ride

Spelers: Dagmar, Niek, Peter Hein en Wendy

Dagmar en Peter Hein hadden nog steeds de deal staan dat als Dagmar Ticket tot Ride zou doen, Peter Hein zich weer eens aan Tops zou wagen. Dagmar loste alvast haar deel van de afspraak in door mee te spelen met Ticket to Ride. Niek en Wendy waren de andere twee gegadigden.
Met vier spelers is het duidelijk drukker op het bord dan met drie. Het kwam nu regelmatig voor dat een speler de andere de pas afsneed. In het begin van het spel waren de groene routes erg populair. Groene kaartjes, eenmaal opengedraaid, werden direct gepakt. Het was dus een kwestie van geluk wie ze zou krijgen. Wendy trok in haar strijd met Peter Hein om het traject Houston-El Paso aan het langste eind. Hierdoor scoorde ze niet alleen veel punten, maar maakte haar doorgaande route weer een stuk langer, wat  voor haar tickets erg nuttig was. Peter Hein reageerde zijn frustratie af door in het noorden de route Sault Ste. Marie-Winnipeg net voor de neus van Dagmar in te pikken. 
Zijn route liep nu zo’n beetje rondom driekwart van Amerika, maar omdat er veel korte routes bijzaten, resulteerde dat niet direct in veel punten. Dagmar had ook een vrij lange route, die meer in het midden van de V.S. zat. Ze had wel veel aftakkingen, zodat ze waarschijnlijk niet de langste route zou halen. Wendy daarentegen bouwde alleen trajecten die haar route verlengden (en haar holpen bij haar tickets, zoals later bleek). Daarbij had ze een voorkeur voor lange trajecten, die veel punten opleverden. Het hielp daarbij dat ze veel locomotieven trok. Niek was de enige die geen duidelijke aaneengesloten route had. Hij gebruikte Helena als hoofdstation, van waaruit hij allerlei trajecten maakte. Tijdens het spel trok hij vaak nieuwe tickets om daar meer punten mee te scoren.
Wendy was de enige die geen nieuwe tickets nam. Dat was ook niet nodig, want de twee tickets die ze had gehouden in het begin lagen in elkaars verlengde. Doordat ze erin slaagde de langste van de twee te maken, kwam de andere bijna automatisch mee. Hier scoorde ze 41 punten mee, ruim voldoende voor de overwinning. Dagmar scoorde met haar tickets zelfs meer dan vijftig punten, maar had tijdens het spel te weinig punten verdiend om Wendy te kunnen bedreigen. Niek had ook nog wat extra punten gescoord met zijn tickets, wat niet gold voor Peter Hein. Ondanks dat zijn route een groot gedeelte van het bord bestreek, trok hij alleen tickets voor delen van Amerika waar hij net niet zat. Hij kwam net een beurt te kort om aan twee tickets te voldoen, die hem nu dus zeventien strafpunten opleverden in plaats van bonuspunten. Hierdoor eindigde hij jammerlijk laatste.
Iedereen vond het wel een aardig spel, dat lekker wegspeelt. Minpunten waren dat de geluksfactor toch wel erg hoog is, en van interactie weinig sprake is. Dagmar had door de uitvoering en de omvang van de doos toch een wat steviger spel verwacht, zeker voor de prijs van krap veertig euro. 

Uitslag: Wendy 134, Dagmar 109, Niek 75, Peter Hein 57
Waardering: Niek, Peter Hein en Wendy 3½, Dagmar 3

Evo

Spelers: Bas, Hans, René en Willemien

Afg el open dinsdag, op 27 april gebeurde het dan toch. We spe el den het sp el Evo. En dacht ik (Hans) dat ik wist hoe de evolutie in el kaar zat. Nee dus. De ijstijd zorgde er niet voor dat de dinosaurussen uitstierven. Zeker niet. De Dino´s waren daarvoor ve el te slim. Was ik er nu van overtuigd dat de mensen, ik bedo el de homo sapiens, zo slim waren. 
Een sp el als EVO sp el en werpt een he el ander licht op de evolutie. Dino´s stierven niet uit doordat het kouder werd. Nee. Het kwam simp el doordat ze te weinig bontjes hadden en er niet met zijn allen onder wilden kruipen. Een aantal Dino´s ging op zoek naar een warm oord, anderen bleven in kille oorden en stierven uiteind el ijk van de koude. De Dino´s wisten zich uitstekend aan te passen aan de veranderende omgeving, waarbij de parasolletjes goed van pas kwamen. Dat die prehistorische beesten zo inventief waren, toen al.

De bewuste dinsdag scheen de statistiek zijn eigen wil te hebben. Het klimaat veranderde niet zo sn el als verwacht en het aantal Dino´s op het spe el bord vermenigvuldigde zich in rap tempo. De Dinosaurus Rex en andere carnivoren wisten red el ijk vredig te leven tussen de Brontosaurus en andere knaagdino´s. Er waren bepaalde Dino´s, die zich vooraf verontschuldigden voor het kwaad dat ze anderen aan gingen doen. Maar het sp el gaat om leven en overleven. Dus de survival of the fittest was hier een goede legitimering om el kaar eens flink in de hoorns te vliegen. Uiteind el ijk gebeurde het dan toch. De eens zo vredig naast el kaar levende prehistorische beesten moesten de hegemonie van Dino Bas maar eens doorbreken. Anders pikte hij toch steeds de mooiste plekjes in. Maar het leek een kansloze missie, omdat hij alsmaar voor God mocht sp el en en afhank el ijk van zijn worp (van de dobb el steen) het klimaat bepaald werd. Een enk el e actiekaart kon hem een beetje van zijn stuk brengen en af en toe stierven er een paar van zijn makkers af.

Ikzelf slaagde er op een gegeven moment in om als eerste te mogen. Dat was w el even wennen voor mij, maar ook voor Bas. Even vo el de ik me een beetje God toen ik voor het klimaat mocht werpen. Een bijzonder vreemde gewaarwording ook. Het ging eigenlijk best goed, de achterstanden op Bas zijn Dinogroep werden ing el open. Ook Willemien wierp een flinke serie eieren en begon een aardige familie van bruine Dino´s op te bouwen. 
Maar op het moment dat het opeens flink kouder begon te worden stierven ve el Dino´s af, omdat ze onvoldoende bontjes om hun nek hadden. Omdat Bas weer voor God mocht sp el en konden slechts weinig prehistorische ve el vraten een warm heenkomen vinden. Alle warme zandstranden werden in no time door zijn Dino-club ingenomen. De rest kon rustig afsterven of vechten. De v el e gevechten op leven en dood, die hierop volgenden, kostten René een aantal van zijn famili el eden. Hierdoor moest hij zijn tweede plek afstaan aan een agressieve carnivoor met de gevreesde naam Dinosaurus Rex (mijn eigen goed afgerichte Dino). Ondanks het grote aantal eieren dat Willemien haar moederDino legde, kon ze niet voorkomen dat ze de grote koude konden overleven. Daar hi el p z el fs geen actiekaart meer tegen.
En dan horen we achteraf pas dat we de ongekuiste versie van het sp el hebben gespe el d. Vandaar. Het was een sp el dat de ware aard van el ke sp el er laat zien. Eerst vredig naast el kaar grazen aan wat blaadjes, maar als het om overleven gaat dan is de aardkloot ve el te klein en is het ieder voor zich.
De eindstand was geen verrassing, want degene die het meest voor God mocht sp el en, werd heerser in het prehistorische tijdperk.

1. Bas (groen) 64 punten
2. Hans (paars) 61 punten
3. René (ge el ) 59 punten
4. Willemien (bruin) 57 punten
5. Mevrouw X (blauw) 0 punten

De waardering:
De waardering voor het sp el bleek niet recht evenredig met de score, ondanks uitgebreide statistische analyses. René en Bas waardeerden het sp el EVO met een 4,0 en Willemien en Hans gaven een 3,5 aan dit bijzonder leerzame sp el .

Toch jammer dat ze uitgestorven zijn …

Saga

Spelers: Dagmar, Niek, Peter Hein en Wendy

Helaas bleek de tafel waaraan gespeeld werd kleine bobbeltjes te hebben, waardoor het voor het spelen van Tops niet geschikt was. Peter Hein krijgt dus nog een weekje uitstel… Hij had ook Saga weer eens meegenomen om te spelen. Dagmar en Niek hebben dat ook in de kast, maar nog niet gespeeld, en waren wel benieuwd. Wendy wilde het ook nog wel eens spelen.
De eerste ronden ging iedereen voor verschillende gebieden. Wendy pakte al direct het gele. Peter Hein ging voor oranje, Dagmar voor groen, en Niek voor paars. Hij versterkte dat gebied direct, en raakte het vervolgens nooit meer kwijt. Toen alle gebieden vergeven waren, wisselden ze regelmatig van eigenaar. Dagmar pikte het oranje gebied in van Peter Hein, die daardoor veel hoge kaarten weer in zijn hand kreeg. Zij en Niek kochten nog een paar keer extra ridders in om sterkere aanvalstroepen te formeren. Peter Hein en Wendy zagen hiervan af , omdat dit in potentie meer strafpunten oplevert aan het einde. Wendy concentreerde zich op het gele en het blauwe gebied. Toen die veilig leken (niemand leek een serieuze tegenaanval te overwegen), begon ze een aanval op het rode gebied van Niek. Dagmar was haar echter een beurt voor. Dit was een streep door de rekening van Niek. Hij had verwacht als eerste uit te zijn, maar kreeg nu een stapel kaarten terug in zijn hand. Wendy profiteerde hier het meeste van. Zij kon nu haar laatste kaart uitspelen, en had geen strafpunten. Bovendien leverde het blauwe gebied haar extra punten op, en won ze ruim. Peter Hein had na het verlies van zijn oranje gebied nooit meer een gebied veroverd en behouden, en eindigde zelfs negatief. Dankzij het groene gebied kreeg Niek geen strafpunten, en bleef hij Dagmar net twee puntjes voor.
Iedereen vond het een vaag spel en kon er weinig enthousiasme voor opbrengen. Peter Hein en Wendy hadden na een tweede keer spelen ook nog weinig grip op het spel.

Uitslag: Wendy 48, Niek 36, Dagmar 34, Peter Hein -2
Waardering: allen 2½

Foodie

Spelers: Dagmar, Niek, Peter Hein en Wendy

Saga had niet lang geduurd, en er was nog tijd voor een afzakkertje. Wendy had Foodie meegenomen, dat ze nog niet kende. Dagmar en Niek zei het niets, tot ze het doosje van King Lui (de Duitse titel) herkenden.
De regels werden nog even doorgenomen en het spel kon beginnen. Kaas was in het begin erg populair. Peter Hein nam er direct vier, in de verwachting dar de koning ook wel wat zou krijgen. Maar omdat dit in het begin van het spel was, onthield iedereen precies hoeveel kaas hij had. Hierdoor bleek Emerald ineens een voorkeur voor kaas te hebben, waarvan de koning uiteindelijk niet meer dan twee blokjes nuttigde. Wendy en Dagmar speelden het wat conservatiever, terwijl Niek ook niet schroomde om soms vier kaarten tegelijk te pakken. Daardoor scoorde hij zelfs in twee categorieën niet, wat hem op een laatste plaats kwam te staan. 
Wendy maakte haar hattrick compleet door ook het derde spel te winnen. Als enige had ze in ieder gerecht punten gescoord, en had vaak precies zoveel als de koning. Dagmar had iets te conservatief gespeeld, en bleef net achter Peter Hein, die zijn faux pas met de kaas kon compenseren met andere gerechten.

Uitslag: Wendy 72, Peter Hein 53, Dagmar 51, Niek 37
Waardering: Wendy 3½, Dagmar, Niek en Peter Hein 3

terug naar boven