startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 3
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 9 maart 2004

Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan, Hieke, Judith, Linda, Niek, Peter Hein, Sten, Wendy en Willemien

Gespeelde spellen:

Weerwolven van Wakkerdam
Attika
Bruggen van Shangri-La
Java
Crazy Derby

Na een verblijf van bijna een jaar in Trinidad is Wendy weer terug in het mooie Rotterdam, en ook op de spellenavond. Het was tegelijkertijd weer eens een volle bak (zou er een verband zijn?), en omdat Peter Hein hierop had gerekend had hij Weerwolven van Wakkerdam meegenomen, dat alleen geschikt is voor grote groepen. Iedereen wilde wel meespelen, dus werd het zowaar nog gespeeld ook. Daarna werd er in drie groepjes verder gespeeld.

Weerwolven van Wakkerdam

Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan, Hieke, Judith, Linda, Niek, Peter Hein, Sten, Wendy en Willemien

Peter Hein had het spel meegenomen en al eens eerder gespeeld, en trad op als spelleider. Onder de burgers bevonden zich naast twee weerwolven ook een ziener en een onschuldig meisje.
De weerwolven gingen goed van start. Al in de eerste ronde eindigde de ziener, in de persoon van Dagmar, op de brandstapel. Dit zou de burgers voor de rest van het spel in potentie waardevolle informatie kosten. Toen in de tweede ronde ook het onschuldige meisje Wendy werd opgevreten door de weerwolven en er weer een onschuldige burger werd geroosterd, kwamen de overgebleven burgers in een moeilijke situatie terecht. Van de zes overgebleven spelers waren er nog maar vier onschuldig.
Gelukkig voor de inwoners van Wakkerdam werd in de volgende ronde toch een weerwolf betrapt. Niek was al een aantal malen de dans ontsprongen, maar in de derde ronde waren de opgestapelde vermoedens genoeg om hem naar de brandstapel te leiden. Met de geur van zwavel nog in hun neus gingen de burgers alweer iets rustiger slapen.
Uiteindelijk bleven er drie spelers over, waarvan er eentje een weerwolf was: Dirk Jan, Linda en Willemien. Als de weerwolf deze stemronde zou overleven, zouden de weerwolven winnen. Dirk Jan en Willemien hadden het al een tijdje op elkaar voorzien, dus de beslissing viel aan Linda. Zij verdacht Dirk Jan, en dat pakte goed uit. Hij bleek de overgebleven weerwolf, en met zijn dood konden de overgebleven burgers feest gaan vieren.
De reacties op het spel waren nogal gemengd. Typisch een spel voor om het kampvuur, als ook de ambiance wat geschikter is dan doordeweekse avond.

Waardering: Sten 4, Bas en Willemien 3½, Dirk Jan, Peter Hein en Wendy 3, Dagmar, Hieke en Judith 2½, Linda en Niek 2

Attika

Spelers: Hieke, Peter Hein, Sten en Wendy

Peter Hein had ook Attika meegenomen. Er waren genoeg mensen die het niet eerder hadden gespeeld en het wel eens wilden proberen. Voor Peter Hein was het alweer een tijdje geleden, zodat tijdens de uitleg enkele zaken niet helemaal duidelijk naar voren kwamen. Daardoor namen de andere spelers soms onbedoeld suboptimale keuzes, al leek het de uiteindelijke waardering niet te drukken.
Peter Hein had het geluk dat hij Korinthe al bij de eerste vier fiches had zitten, en hij plaatste zijn stad als startspeler direct op een aantrekkelijke locatie, waar het ook nog eens gratis bouwen was. Omdat de anderen de plekjes rondom zijn stad onbezet lieten, kon hij deze groep gestaag uitbouwen, en uiteindelijk zelfs een amfoor hiervoor scoren. Wendy probeerde snel om twee heiligdommen te verbinden. Alleen door een uiterste inspanning van Hieke kon dit voorkomen worden. Dit kostte Hieke wel een beurt en veel kaarten, zodat ze daarna even niets kon. Ze kon nog wel een gebouw plaatsen tussen beide nederzettingen van Peter Hein, die daardoor ook wel kon fluiten naar een verbinding tussen twee heiligdommen. Hij richtte zich er vooral op om als eerste al zijn fiches te plaatsen. Dat leek aardig te lukken, omdat hij telkens de ruimte had om gebouwen gratis te kunnen bouwen. Ook Wendy schoot hard op met het plaatsen van haar fiches, maar kreeg last van ruimtegebrek. Sten had zich tot die tijd rustig gehouden, maar had ineens de kans stiekem twee heiligdommen te verbinden. Peter Hein wist dit te voorkomen, of Sten zou al een enorme omweg moeten maken. Die tijd kreeg hij niet meer, want toen had Peter Hein zijn laatste gebouw al geplaatst en daarmee het spel gewonnen.
Iedereen vond het spel wel redelijk geslaagd. Wendy merkte wel op dat het voor je winstkansen scheelt als je het spel wat beter kent, wat zeker het geval is.

Waardering: Hieke, Peter Hein en Wendy 3½, Sten 3

De Bruggen van Shangri-La

Spelers: Dagmar, Judith en Niek

Toen er al twee groepen gevormd waren, waren Dagmar, Niek en Judith nog over en dus “tot elkaar veroordeeld”. Judith vond het lastig om te kiezen uit de spellenkast van Dagmar en Niek en daarom hielp Niek een beetje door De Bruggen van Shangri-La te promoten. Judith ging akkoord. Het spel is (wat betreft regels) niet moeilijk en na een korte uitleg kon al snel begonnen worden. Het doel van het spel is om zoveel mogelijk wijzen in je eigen kleur op het bord te krijgen door (actie 1) het plaatsen van een nieuwe wijze, (actie 2) het aannemen van 2 gezellen of (actie 3) alle gezellen uit een dorp te laten verhuizen naar een ander dorp. 
Judith speelde een beetje voorzichtig en koos er vaak voor om wijzen veilig te stellen (binnen is binnen). Niek probeerde juist door het plaatsen en verhuizen van gezellen het bord te veroveren. Dagmar zat er wat betreft tactiek een beetje tussenin. In de eerste helft van het spel hadden Dagmar en Judith de meeste wijzen in de dorpjes die af kwamen. Ondertussen groeide het rode gevaar (Niek) in de andere dorpen tot angstaanjagende hoogte. Niek scoorde dan ook stevig in de dorpen die in de tweede helft van het spel af waren gebouwd en haalde daarmee de overwinning binnen.

Uitslag: Niek 23, Dagmar 20, Judith 19 
Waardering: Niek 4½, Dagmar en Judith 4

Java

Spelers: Linda, Dirk Jan, Bas en Willemien

Bas en Dirk Jan kenden het spel al en Bas legde het aan de nieuwelingen uit. We begonnen met het neerleggen van heel veel meertjes. Daardoor was het moeilijk om landtegels (gestapeld) neer te leggen. Er ontstonden in het begin dan ook weinig steden.
Pas toen de watertegels op waren werd er echt in steden en tempels geïnvesteerd. Toen werden er steden overgenomen of gesplitst, tempels gebouwd of opgehoogd en feest gevierd.
Het spel verliep naar onze smaak wel vrij traag. De ervaren spelers hadden het gevoel dat het nu veel trager en minder spannend was dan toen zij het met drie personen speelden. Mogelijk kan je met vier spelers moeilijker vooruit denken. Er gebeurt zoveel voordat je weer aan de beurt bent en je moet eigenlijk met zoveel mogelijkheden rekening houden, dat dat niet erg motiveert om strategieën uit te denken. Maar als je aan de beurt bent zijn er ook weer zoveel mogelijkheden dat we meestal wel lang over de beurt nadachten.
Linda eindigde het spel door de laatste drie tegels te leggen. Ze stond toen in veel van de steden bovenaan waardoor dat voor haar voordelig was. Ze haalde in haar laatste beurt dan ook 34 punten waarmee ze haar score ruim verdubbelde. Dit was echter slechts voldoende om Dirk Jan in te halen, Bas en Willemien stonden al te ver voor.

Uitslag: Willemien 77, Bas 74, Linda 63, Dirk Jan 59
Waardering: Bas en Willemien 4, Dirk Jan 3½, Linda ?

Crazy Derby

Spelers: Dagmar, Hieke, Niek en Peter Hein

Sten en Judith gingen weer naar huis, en Jorrit was langsgekomen om Wendy weer op te halen. Omdat de groep die Java speelde nog steeds bezig was, kon Hieke nog niet naar huis en Dagmar en Niek nog niet naar bed. Peter Hein wilde met hen nog wel een spelletje Crazy Derby spelen, dat gezien het tijdstip gelukkig erg eenvoudig is.
Het bleek dat de te volgen tactiek ook erg eenvoudig was: je speelt simpelweg een kaart van het dier dat de grootste kans maakt op de overwinning. Heb je daar geen kaart van in handen (zoals Peter Hein veelvuldig overkwam), dan heb je pech en moet je maar hopen dat iemand anders met je meegaat. Maar met vier spelers werd het altijd snel duidelijk welk dier ging winnen, en deed niemand bewust een poging op een ander dier te gokken. Erg verstandig was dat ook niet geweest. Af en toe gooide een ‘loser’-kaart nog wel roet in het eten, maar de meeste races verliepen erg voorspelbaar.
Iedereen vond het daarom een redelijk duf spelletje. Niemand vond het dus erg dat het spel al na drie ronden voorbij was. Hieke bleek het vaakst over de juiste kaarten te beschikken, en won overtuigend.

Uitslag: Hieke 143, Dagmar 125, Niek 100, Peter Hein 75
Waardering: Dagmar, Hieke en Peter Hein 2, Niek 1½

terug naar boven