startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 3
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 30 december 2003

Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan, Hans, Niek en René

Gespeelde spellen:

Kolonisten van de Prehistorie
Amon-Ra
Carcassonne

Op de laatste avond van het jaar waren er vijf spelers naar het ‘verre’ Berkel afgereist voor een mooie afsluiting van 2003. Kort na achten zaten er vijf spelers bij René rond de tafel. Bas had een nieuw Splotterspel meegenomen, en Dagmar en Niek hadden een nieuwe aanwinst in de Kolonisten van de Prehistorie meegebracht. Beide kunnen met maximaal vier spelers gespeeld worden. Dus werd de kast van René doorzocht naar een spel voor vijf spelers, omdat een eenpersoonsspel geen vrijwilliger trok. Juist toen de alternatieven werden besproken, kwam Hans opdagen met de spellen Targui en Amon-Ra. Hierop werd besloten om twee groepjes van drie te vormen en een keus te maken uit Targui, Amon-Ra, de Kolonisten van de Prehistorie en het spel van Splotter.

Kolonisten van de Prehistorie

Spelers: Bas, Dagmar en Dirk Jan

Dagmar en Niek hadden tijdens de kerstdagen ervaring opgedaan met de jongste loot aan de Kolonistenboom. Blijkbaar was dit zo bevallen dat niets de aanschaf in de weg stond. Na een korte uitleg van Dagmar konden we al aan het spel beginnen (iets dat met Amon-Ra ernaast niet zo wilde vlotten). Er werd gespeeld met de aangegeven startopstelling. De eerste paar ronden hadden Bas en Dirk Jan veel inkomsten, vooral het ivoor/slagtanden/‘botjes’ (zoals Dagmar ze aanduidde) werd(en) veel geoogst. Dirk Jan nam zich voor om als eerste de vier bevolkingsgroepen te bezoeken en hij rende als eerste door Europa naar Azië en ook als enige stak hij de Beringstraat over naar de Amerika’s. Dit leverde hem gelukkigerwijs ook nog twee overwinningspunten op. Door alle spelers werd als eerste geïnvesteerd in het uitbreiden van het loopvermogen. Bas en Dirk Jan vonden vijf tot zes stappen wel genoeg, maar Dagmar ging voor het overwinningspunt en mocht als enige zeven stappen lopen. Bas vestigde ondertussen nederzetting na nederzetting in Europa en Azië, wat hem heel wat punten opleverde en in het middenspel ook de beste inkomsten. Ook wist hij aan de noordrand flink wat ‘goedkope’ fiches te belopen. Toen Dirk Jan doorkreeg dat je daar ook punten mee kon verdienen, kaapte hij snel de fiches in Noord-Siberië voor de neus van Bas weg. De fiches in Noord-Amerika had hij, met een nederzetting daar en veel punten op de beide ontwikkelingssporen, voor zich alleen. Hierdoor wist hij Bas die twee overwinningspunten afhandig te maken, vooral toen aan het einde van het spel het vlees hem in de mond liep. Dagmar was ondertussen begonnen aan het ‘ontdekken’ van  Australië en Polynesië. Omdat Dirk Jan aan het vestigen van één nederzetting aldaar genoeg had om de overwinning voor zich op te eisen, trok hij al snel met een troep nomaden achter haar aan. 
Na afloop vonden Bas en Dirk Jan dat ook bij deze Kolonistenvariant het geluk een behoorlijke rol speelt. Doordat je maar vijf nederzettingen kunt bouwen, levert een grote voorsprong in het begin niet een definitieve voorsprong in de wapenwedloop op, zoals bij het ‘oude’ (dus niet prehistorische!) Kolonisten wel eens het geval is. Dagmar was vooral niet te spreken over de regels met betrekking tot de Sabeltandtijger, die volgens de regels alleen bij een zeven worp ge/verplaatst mogen worden.

Uitslag: Dirk Jan 11, Bas 5, Dagmar 4
Waardering: Dagmar 4, Dirk Jan en Bas 3

Amon-Ra

Spelers: Hans, Niek en René

Hans had opnieuw Amon-Ra meegenomen. Dit spel was door Dirk Jan en Bas al recent gespeeld dus zij kozen samen met Dagmar voor een nieuwe Kolonistenversie. Niek wilde Amon-Ra graag spelen dus samen met René en Hans werd er door hen voor Amon-Ra gekozen.
Hans had een korte uitleg op het Spellenspektakel gekregen en legde het spel uit aan René en Niek. Het spel heeft toch wel de nodige regels die niet altijd even logisch of duidelijk zijn. Het duurde dus even voor we van start konden.
Het spel, dat zich afspeelt in het oude Egypte, is verdeeld in zes ronden, met een puntentelling na de derde en na de laatste ronde. Gedurende het spel probeert men met geld zoveel mogelijk te bouwen in de eigen steden. Het kopen van piramides en boerderijen levert dan bij de puntentellingen veel punten op. Gedurende de rondes dient men echter ook zo te bouwen/kopen dat er geld wordt verdient bij het oogsten, dat een onderdeel vormt van een ronde. Tevens zijn er kanskaarten die extra opbrengsten, actiemogelijkheden of bonuspunten bij een telling opleveren.
De eerste ronden werd er driftig gebouwd. Met name het verkrijgen van een keten van piramides wat extra winstpunten oplevert bij een telling was populair. Niek speelde tweemaal een actiekaart waardoor met name René geen extra geld kreeg bij het oogsten. Iedereen had bij de eerste telling wel een piramide in elk van zijn drie gebieden dus dat ging qua punten redelijk gelijk op. Doordat Hans aan het eind van de derde ronde vlak voor de telling nog een tweede piramide in een van zijn steden kon zetten verdiende hij vijf bonuspunten, waardoor hij met een paar punten voorsprong de tweede fase inging.
De waarde van het hebben van zowel de meeste piramides als wel een keten van piramides leidde tot een explosie van piramides. Met name aan de Noordzijde van de Nijl was een strijd tussen René en Niek gaande voor de grootste stad, die René won met vijf piramides in één stad. Doordat hij echter daar massaal bouwde miste hij in een andere stad een piramides waardoor hij geen een keten kon vormen, die de anderen wel hadden. Niek had samen met Hans aan de zuidzijde van de Nijl gedeeld de meeste piramides. Het kwam bij de eindtelling dus op het aantal piramides, waar Niek het meeste van had en bonuskaarten. Niek had twee bonuskaarten die hem zes punten bij de eindtelling opleverden. Daarmee verkreeg hij net voldoende voorsprong om te winnen, want Hans had wel het meeste geld, hetgeen zes punten oplevert, maar omdat Niek nog twee punten kreeg voor het minste geld bleef Niek Hans net een punt voor. René was te zuinig geweest met het bieden op de steden waardoor hij de mindere locaties had.
Het spel werd door allen gewaardeerd voor het spelplezier en de uitvoering, maar de gecompliceerdheid van de regels en de lastig te lezen spelregels drukten de waardering enigszins.

Uitslag: Niek 37, Hans 36, Rene 25
Waardering: René 4, Niek 3½, Hans 3

Carcassonne

Spelers: Bas, Dagmar en Dirk Jan

Omdat ernaast op de tafel eindelijk een start was gemaakt met Amon-Ra en er nog wat tijd was voor een vluggertje, werd de oude bekende Carcassonne uit de kast gehaald. Na een korte discussie of er met of zonder uitbreiding zou worden gespeeld, werd het spel met gespeeld, om maar niet uit te hoeven zoeken. Dagmar en Dirk Jan begonnen vanaf het begin een boerenoorlog, waar Bas zich nauwelijks mee bemoeide. Dagmar trok als eerste een kathedraal, die ze prompt aan Dirk Jan ‘schonk’. Omdat hij wel inzag dat hij deze grote stad alleen nooit af kon bouwen, zorgde hij ervoor dat er een fusie plaats vond met een naastgelegen krot van Dagmar. Als dank laat deze aan het einde van het spel de kans onbenut om deze stad, ter waarde van zo’n veertig punten voor haar en Dirk Jan af te bouwen, in de hoop een afgelegen keuterboertje van haar nog in de grote wei te krijgen. In deze wei staat Dirk Jan dan het sterkst. Dat mislukt natuurlijk ook nog jammerlijk, Bas benut zijn eerstvolgende kans om het afbouwen van de stad onmogelijk te maken. Hij heeft tijdens de boerenoorlog en de stadsstrijd van Dagmar en Dirk Jan niet stil gezeten en heeft met steden en wegen een flinke voorsprong opgebouwd. Ondanks de veertig punten die Dirk Jan met zijn boeren weet te oogsten, wint Bas vrij ruim.

Uitslag: Bas 113, Dirk Jan 99, Dagmar 70
Waardering: Dagmar 4, Dirk Jan 3½, Bas 3

terug naar boven