startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 2
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 17 juni 2003

Spelers: Bas, Dagmar, Frank, Hieke, Peter, Peter Hein en Sarah

Gespeelde spellen:

Eiszeit
Puerto Rico
Franks’ Zoo
Biggenrace

Frank had aan iedereen een oproep gedaan om vooral spellen mee te nemen, aangezien zijn voorraad beperkt is. Vier mensen hadden hieraan gehoor gegeven, maar uiteindelijk was het toch Puerto Rico van Frank zelf dat op tafel kwam. Aan de andere kant van de tafel werd ook begonnen met een spel van alea, Eiszeit, de nieuwste in de reeks.

Eiszeit

Spelers: Bas, Dagmar en Peter Hein

Peter Hein had Eiszeit meegenomen, dat Bas in ieder geval eens wilde proberen. Dagmar werd aangetrokken door de leuke doos en was ook van de partij. Eiszeit is in spel uit het El Grande-genre: plaats je houten cilindertjes (jagers) in verschillende regio’s, en probeer daar zoveel mogelijk punten te scoren. Hoe meer mammoets er in een gebied staan, des te meer punten je voor je jagers krijgt.
Peter Hein had de regels slechts een keer doorgelezen, en dat was te merken. In de eerste ronde ging er een aantal dingen fout, die daarna hersteld werden. Een van de fouten was dat alle stenen gebruikt werden, waardoor de eerste ronde relatief lang duurde. Bas en Dagmar kozen in deze ronde veel voor donkere kaarten en verdienden zo veel stenen. Peter Hein leverde liever stenen in, en kwam door het veelvuldig inzetten van lichte kaarten op kop. In de tweede ronde moest iedereen stenen inleveren, waardoor Peter Hein bijna z’n hele voorraad verloor. Hij moest nu veel sparen en raakte zijn eerste plaats kwijt aan Bas. De tweede tot en met de vierde ronde duurden veel korter dan de eerste twee. Dagmar mocht na de eerste twee rondes de gletsjer uitbreiden, wat de nodige jagers van Bas en Peter Hein en enkele mammoets het leven kostte. Hierdoor liep ze weer in op de andere twee, en haalde Peter Hein nog in op het einde. Bas lag te ver voor om nog in te halen, en won het spel.
Alle spelers vonden het een wat onbevredigend spel: de rondes duren erg kort, dus is er weinig gelegenheid je goed te positioneren. Bovendien is het altijd maar afwachten wat je medespelers doen met de acties die je ze gunt. Na een keer spelen lijkt het er in ieder geval op dat dit toch echt het minste spel is uit de reeks.

Uitslag: Bas 65, Dagmar 57, Peter Hein 48
Waardering: Bas en Peter Hein 2½, Dagmar 2

Puerto Rico

Spelers: Frank, Hieke, Peter en Sarah

Aan deze zijde van de tafel werd Puerto Rico gespeeld. Deelnemers waren Hieke, Sarah, Frank en Peter. De eerdere ervaringen met dit spel waren voor de deelnemers minimaal. Peter en Hieke hadden het eenmaal eerder gespeeld, voor Frank en Sarah was het de vuurdoop.
Nu is Puerto Rico een speel waar je in moet ‘groeien’, de eerste keer heb je nauwelijks een idee wat voor mogelijkheden het spel allemaal biedt, en daarom is het ook moeilijk je strategie te bepalen. Iedereen ‘koos’ voor zijn eigen strategie; Sarah ging voor het snel creëren van plantages maar had veel vacatures die maar slecht door arbeiders ingevuld konden worden, terwijl Peter een eiland had waar werkloosheid heerste en relatief in het begin weinig fabrieken / plantages te vinden waren. Frank en Hieke zaten ergens tussen deze twee uitersten in.
Toen echter de productie op gang kwam bleek dat Sarah min of meer bijna de monopoliepositie in handen had qua productie van suiker; in het middengedeelte ging zij erg goed, en scoorde flink met scheepsladingen suiker. Aan het eind konden ook nogal wat goederen niet mee aan boord, eenieder had last van dat e.e.a. op het eiland bedierf.
Uiteindelijk won Peter dankzij een gouden tip van Bas (die dus aan de andere kant van de tafel met zijn eigen groepje aan het spelen was). Bas attendeerde Peter erop dat hij er wijs aan deed om 1 van de ‘allergrootste’ fabrieken te kopen voordat het spel afliep. Hierdoor scoorde hij uiteindelijk pak ‘m beet ca. 10 winstpunten extra. Sneu was dat Sarah net 1 muntje tekort kwam om eveneens zo’n dikke fabriek te ‘scoren’. Reden dus om (wat Peter betreft) Frank als morele winnaar uit te roepen (hij had de meeste punten zonder Bas z’n gouden tip, met Sara als runner up, met iets meer geluk (lees:geld) zou zij verreweg het beste gescoord hebben).

Uitslag: Peter 37, Frank 35, Sarah 33, Hieke 25
Waardering: Frank 5, Peter en Sarah 4, Hieke 3

Frank’s Zoo

Spelers: Bas, Dagmar en Peter Hein

Na het tegenvallende Eiszeit was het tijd voor iets leukers. Tijd voor een langer spel was er niet echt, en op voorstel van Peter Hein viel de keuze op Franks’ Zoo. Dit is de Nederlandse vertaling van Zoff im Zoo van PS Games. Het volgt het ‘asshole’-principe van zo snel mogelijk je hand uitspelen. Wie dat bij drie spelers als eerste doet verdient drie punten, de volgende twee. Daarnaast zijn er bonuspunten te halen als je leeuwen hebt gescoord bij de slagen, en strafpunten als je geen egel hebt of nog leeuwen over in je hand. Het aantal punten dat iedere ronde gescoord werd, lag redelijk laag. Dagmar stelde na twee rondjes voor om het nodige aantal punten te verlagen tot vijftien, waar de andere twee mee akkoord gingen. Peter Hein ging nooit als eerste uit, maar scoorde wel veel leeuwen en ook egels, zodat zijn score geen gevaar liep. Tot vlak voor het einde lag hij dan ook voor op de rest. Maar in wat de laatste ronde bleek haalde Bas een slag met maar liefst vier leeuwen (waarvan hij er zelf drie in een keer had gespeeld), en ging ook nog eens als eerste uit. Hierdoor haalde hij Peter Hein in een keer in, en kwam boven de vijftien punten uit.
Een grappig spelletje, dat echter makkelijk lang kan duren. De illustraties zijn in ieder geval top.

Uitslag: Bas 16, Peter Hein 13, Dagmar 8
Waardering: allen 3

Biggenrace

Spelers: Bas, Dagmar en Peter Hein

Omdat de rest toch nog bezig was met Puerto Rico, was aan deze kant van de tafel nog wel tijd voor een kort spelletje in de vorm van Biggenrace, een kinderspel van Heinz Meister. Met kaarten verplaatsen de spelers biggen op een parcours. Telkens als de big die je verplaatst de koppositie bereikt, krijg je een voedselkaartje. Alleen als je met je laatste kaart een big naar de eerste positie manoeuvreert, mag je de voedselkaarten die je deze ronde gescoord hebt houden. Dat wordt dus een grote loterij, want anderen kunnen ineens een gat slaan, waardoor de biggen waarvan je kaarten hebt niet meer aan kop kunnen komen. Dit overkwam Bas in de eerste twee rondes, waardoor zijn score laag uitviel. Peter Hein had meer geluk, en had na twee rondes al negen kaartjes. Daar bleef het ook bij, want in de derde ronde scoorde hij weer niks. Toch was het genoeg voor de winst in dit redelijk suffe spelletje. Misschien is het voor kinderen nog aardig, op deze volwassenen kwam het over als een zuiver geluksspelletje.

Uitslag: Peter Hein 9, Dagmar 6, Bas 4
Waardering: Dagmar 2½, Peter Hein 2, Bas 1

terug naar boven