startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 2
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 15 oktober 2002

Spelers: Bas, Benita, Dagmar, Dirk Jan, Emile, Hieke, Joan, Niek en Peter Hein

Gespeelde spellen:

Koehandel
North & South
Medina
Union Pacific

Joan is weer terug uit Spanje voor een wat langer verblijf in Rotterdam dan de vorige keer. Hij wilde graag weer meespelen op de dinsdagavond, en was vanavond voor het eerst van de partij. Niek en Dirk Jan hadden een week eerder al afgesproken om North & South te gaan spelen, dus zij zonderden zich direct af in de belendende kamer.

Koehandel

Spelers: Bas, Dagmar, Emile, Hieke en Peter Hein

Dit kaartspelletje was al een tijdje niet meer gespeeld, en in afwachting van Joan trok Bas het uit de kast om weer eens te spelen. Op Emile na kende iedereen het; voor hem werd het nog snel even uitgelegd. Met vijf spelers is het aantal verschillende dieren dat je verzamelt beperkt. Bas, Hieke en Peter Hein besloten zodoende zich vanaf het begin te specialiseren in een beperkt aantal dieren. Dagmar en Emile gingen voor de diversiteit. De dure paarden werden verspreid over meerdere spelers, maar Peter Hein zorgde er met enkele geslaagde koehandels in ze allen te verzamelen. Verder werd er meestal voor gekozen een dier te veilen, om zo meer inkomsten te genereren. Toen de laatste dierkaart geveild was, werd het tijd voor koehandelen. Peter Hein was al snel uitgespeeld, en had ook nog het kattenkwartet gecompleteerd. Eventjes hoopte hij Dagmar nog haar ezels af te pakken, maar dat bleek vruchteloos. Ook Emile was snel klaar; hij had nog maar weinig geld over, en kon in de koehandels geen rol van betekenis spelen. Bas dacht de ganzen van Dagmar in te kunnen pikken, maar verslikte zich; Dagmar bood net iets meer en kwam zo wel heel goedkoop aan de ganzen, haar derde kwartet naast de ezels en honden. Het was nog even spannend wie de schapen zou krijgen. Deze wisselden regelmatig van eigenaar tussen Bas, Dagmar en Hieke, maar uiteindelijk was het Hieke die aan het langste eind trok. Dagmar had de meeste kwartetten, maar de puntenscore van Peter Hein was net iets hoger. Bas vond dit potje duidelijk minder dan zijn vorige ervaring. Emile vond zijn eerste keer geen succes, en de rest bleef het een leuk spel vinden.

Uitslag: Peter Hein 2180, Dagmar 2100, Hieke 1800, Bas 800, Emile 720
Waardering: Peter Hein 4, Dagmar en Hieke 3½, Bas en Emile 2½

North & South

Spelers: Dirk Jan en Niek

Dirk Jan had North & South van Det geleend, aangezien hij wel benieuwd was naar dit eerste spel van Phalanx Games. Niek had goede herinneringen aan zijn eerste ervaring met North & South van enkele maanden, en wilde het nog wel eens spelen. Wederom koos hij voor de Zuidelijke Rebellen, maar Dirk Jan bleek een taaiere tegenstander dan Peter Hein: aan het eind van de avond was de oorlog nog in volle gang, en zou er later verder gespeeld moeten worden.
De eerste dag speelde Dirk Jan met het Noorden erg terughoudend. Hij gebruikte al zijn 'gratis' promoties voor het opbouwen van een veteranen cavalerie. Hiermee trok hij in het centrum door de neutrale staten naar het zuiden. Uiteindelijk wist hij zelfs met een cavalerie eenheid Wilmington te bezetten. Niek was minder afwachtend. Hij koos zijn aanvallen niet altijd even handig uit, wat Dirk Jan promoties opleverde. Niek wist in het oosten wel de recruteringsstad St. Joseph van het Noorden te veroveren.
Verder werd er rondom Washington en Fredericksburg bij Harpers Ferry en Manassas Junction gevochten. Nadat het stof was opgetrokken, was Washington nog in handen van de Noordelijken en Fredericksburg in handen van het Zuiden. Wel waren de Noordelijken er in geslaagd om zich in Petersburg in te graven.
Hierbij bleef het bij op de eerste dag. Hoe zou de oorlog aflopen?

Medina

Spelers: Bas, Benita, Dagmar, Hieke

Na Koehandel werd besloten om te splitsen in twee groepen. De ene helft ging aan de slag om trainrails aan te leggen in Amerika en de rest ging midden in de woestijn een stad uit de grond stampen (wat natuurlijk duidelijk de moeilijkste klus van de twee is).
Medina is een spel waarbij je je kans moet afwachten, en wat dus rustig begint. Iedereen probeert de kat uit de boom te kijken en vooral niets weg te geven waar een ander wat aan zou kunnen hebben. Hieke was hier erg goed in en zij was dan ook de laatste om haar eerste kasteel te claimen. Bas moest het vooral hebben van een goed gepositioneerd kasteel (op loopafstand van de markt) met veel geitenstallen. Dit leverde hem heel veel punten op. Een paar keer werd geprobeerd om elkaar een loer te draaien door een nieuw kasteel zo te positioneren dat een concurrent niet meer verder kon bouwen of eerst aan dat inferieure kasteel moest bouwen, voordat op een gunstiger plaats opnieuw begonnen kon worden aan de bouw van een kasteel in de betreffende kleur. Benita, moest hierdoor een heel goedkoop kasteel claimen. Dagmar was veel te snel met het neerzetten van muren, stallen, en markten begonnen, waardoor zij voortijdig af moest haken.

Uitslag: Hieke 42, Bas 35, Benita 31, Dagmar 20
Waardering: Bas 4, Hieke 3½, Benita 3, Dagmar 2

Union Pacific

Spelers: Emile, Joan en Peter Hein

Joan was tijdens het potje Koehandel aangekomen, en had eerst een tijdje toegekeken voor zelf te kunnen spelen. Na Koehandel bestond de keuze uit Medina en Union Pacific; samen met Emile en Peter Hein stortte hij zich in de treinaandelen. Met drie spelers is er minder concurrentie om de verschillende spoorlijnen, en dat was in het begin goed te merken. Iedere speler had zijn eigen maatschappij waarvoor hij flink aan het bouwen was. Daarbij was het natuurlijk aantrekkelijk om proberen een tweede positie in andermans maatschappij te verwerven. Zo investeerde Jon stevig in de rode maatschappij, die uiteindelijk de gehele noordkant van het bord bediende. Emile en Peter Hein stortten zich op respectievelijk wit en paars, en putten daarbij de totale treinvoorraad uit. Peter Hein had het geluk dat geen van zijn beide medespelers een paars aandeel trok, zodat hij bij drie dividenduitkeringen incasseerde voor de eerste en de tweede plaats. In Union Pacific werd pas laat geïnvesteerd, en leverde bij de tweede uitkering nog niks op. Na drie uitkeringen was het duidelijk dat Peter Hein, met name door zijn paarse avontuur, flink op voorsprong stond. De laatste dividendkaart wilde echter maar niet komen, tot op een zeker moment er geen enkele trein meer geplaatst kon worden. De maatschappijen waarvan nog treinen beschikbaar waren, waren compleet ingebouwd, en konden niet meer uitbreiden. Hierdoor zou de laatste dividendkaart nooit meer komen. Wat nu? Er werd besloten om het spel maar te laten eindigen zonder vierde uitkering, aangezien de onderlinge verhoudingen niet erg gewijzigd waren sinds de vorige uitkering. Zoals verwacht was het inderdaad Peter Hein die won. Iedereen vond het wel een aardig spel, al was het verloop enigszins vreemd.

Uitslag: Peter Hein 104, Joan 87, Emile 62
Waardering: Joan 3½, Emile en Peter Hein 3

terug naar boven