startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 1
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 13 augustus 2002

Spelers: Bas, Dagmar, Det, Niek, Peter Hein, Rob, Wendy en Willemien

Gespeelde spellen:

Bali
Die sieben Weisen
Tops
Muscat

Rob en Det vieren vakantie in Zeeland, en maken van de gelegenheid gebruik om Spel a/d Maas met enkele bezoekjes te vereren. Voor hen een goede manier om eindelijk eens kennis te maken met Tops, dat natuurlijk ook vanavond weer op het programma stond.

Bali

Spelers: Dagmar, Det, Niek en Rob

Het is moeilijk om een spel te vinden, dat Rob en Det nog niet kennen. Daarom waren ze erg benieuwd naar Bali. Niek en Dagmar hadden dit spel al een keer eerder met plezier gespeeld en wilden het dus nog wel een keer spelen. De regels waren echter al een beetje weggezakt, maar Wendy was bereid ze nog even uit te leggen. Het spel kwam moeizaam op gang en werd niet echt spannend. Det blokkeerde alle verhuisacties van Dagmar, die daardoor niet de kans kreeg zelf punten te scoren en dus geheel afhankelijk was van de acties van anderen. Dagmar trok kaarten dat het een lieve lust was, maar telkens net de verkeerde. Det was dan wel handig in het blokkeren van acties van anderen, zelf wist ze ook niet de juiste kaarten in handen te krijgen om punten te scoren. Rob wist wel wat meer initiatief te nemen, maar kreeg maar niet in de gaten wat nou een goede tactiek is om punten te scoren. Niek had telkens heel veel machtkaarten en wist daardoor bij veel verhuizingen punten te pakken. Uiteindelijk won hij dan ook met grote overmacht

Uitslag: Niek 21, Rob 15, Dagmar 13, Det 12
Waardering: Niek en Rob 3, Dagmar en Det 2

Die sieben Weisen

Spelers: Bas, Peter Hein, Wendy en Willemien

Wendy en Peter Hein hadden dit spel onlangs voor het eerst gespeeld, en wilden graag nog wel eens. Bas en Willemien kenden het niet, en waren wel benieuwd. Terwijl Wendy Bali uitlegde aan de andere spelers, deed Peter Hein een poging voor Die sieben Weisen. In dit kaartspel sluiten de spelers tijdelijke bondgenootschappen, om kostbare kristallen te bemachtigen. Op basis van je kaarten kies je iedere beurt welk magisch karakter het best bij je past, en zoek je een partner bij wie je aansluiting vindt.
Peter Hein wist met steeds wisselende partners in de eerste drie rondes een kristal te winnen, wat hem een voorsprong op de rest opleverde. Toen waren zijn goed kaarten wel zo’n beetje op, en moest hij weer wat gaan sparen. Dit gaf Wendy en Bas, die nu samen een paar keer een koppel vormden, de kans wat van de schade in te halen. Willemien zat met Peter Hein opgescheept, die nog herstellende was van zijn inspanningen in de eerste beurten, en raakte zodoende op achterstand. Beiden waren gedurende het middenspel vrij consequent in hun karakterkeuze: Willemien had een voorkeur voor de druïde, terwijl Peter Hein telkens voor de priesteres koos. Tegen het einde van het spel was Bas flink ingelopen; hij en Peter Hein hadden allebei zes fiches. Bas had de keuze om het spel te beëindigen, maar was niet zeker van zijn zaak. Aangezien hij een erg sterke hand had, vertrouwde hij erop dat hij de laatste beurt wel een kristal zou kunnen winnen. Wederom met Wendy deed hij een poging, maar zij moest al snel lossen. Helaas voor Bas hadden Willemien en Peter Hein flink kaarten gespaard; een tot het laatst bewaarde toverkaart van Peter Hein was hem teveel, en hij gaf de moed op. Peter Hein scoorde hiermee nog zeven punten, wat hem een comfortabele eindzege gaf. Achteraf gezien bleek Bas voor de laatste ronde meer punten te hebben, en had hij het spel toch beter kunnen beëindigen. Iedereen was wel te spreken over het spel, al werd opgemerkt dat de kaarten in je hand voor een groot gedeelte je mogelijkheden bepalen.

Uitslag: Peter Hein 33, Bas 27, Wendy 25, Willemien 19
Waardering: Peter Hein 4, Bas, Wendy en Willemien 3½

Tops

Spelers: Dagmar, Det, Niek en Rob

Na Bali wilden Rob en Det heel graag Tops een keer proberen. Dagmar en Niek zijn diehard fans van dit luchtige tussendoortje en waren dus meer dan bereid om de grondbeginselen van Tops aan Rob en Det uit te leggen. Det had wat moeite om de draai te pakken te krijgen en wist in de eerste paar ronden geen punten te bemachtigen. Dagmar wist haar ruime ervaring om te zetten in een paar klinkende overwinningen. Rob was wat afwachtender en wachtte met het opgooien van zijn ringetjes tot de tolletjes bijna stil lagen. Hierdoor wist hij vaak te winnen doordat zijn tegenspelers geen ringetjes van de goede kleur meer hadden om op te gooien. Zijn stapel ringetjes bleef dan ook gedurende het hele spel groeien, wat zich vooral vertaalde in een groot gebrek aan ringetjes voor Dagmar. Maar zelfs met een startvoorraad van 3 ringetjes wist ze nog een punt te scoren. Niek zorgde verder nog voor grote hilariteit door een opdrachtkaartje te laten vallen en het vervolgens niet meer terug te kunnen vinden. Al gauw werd er in alle hoeken en gaten gezocht naar het opdrachtkaartje, maar het bleef spoorloos. Niek wist het opdrachtkaartje na enig zoek- en speurwerk toch weer terug te vinden……….in zijn schoen. Hoe het daar terecht is gekomen is heel raadselachtig, maar deed wel de vraag rijzen wat er nog meer verborgen gaat in zijn maatje 48 stappers. Det kwam ook steeds meer op gang en scoorde steeds meer puntenfiches. Tot twee keer toe was er een speler (Det en Niek) die vrolijk aan het opgooien waren, baalden dat ze niet kregen wat ze wilden, om daarna tot de ontdekking te komen dat hun andere opdrachtkaartje wel gelukt was.
De stand kwam op 3, 3, 4, 4 (Det, Niek, Rob, Dagmar). Det wist nog een punt te pakken waarna het dus 4,3,4,4 was. Het volgende punt werd door Rob gescoord, die daardoor dus de winst van het hele potje naar zich toe wist te trekken. Rob en Det waren beiden ook heel aangenaam verrast door Tops.

Uitslag: Rob 5, Det 4, Dagmar 4, Niek 3
Waardering: Det 4½, Rob 4, Dagmar en Niek 3½

Muscat

Spelers: Det, Peter Hein, Rob en Wendy

Voor de anderen was het inmiddels te laat, maar deze diehards zijn altijd nog wel in voor een spelletje. De keuze viel op Muscat, dat deze spelers het afgelopen weekend nog hadden gespeeld; het uitleggen van de regels was dus niet nodig. In Muscat is het de bedoeling je straatartiesten op te laten treden in de meest vooraanstaande gedeeltes van de stad, en dan bij voorkeur in het paleis van de sultan zelf. De nauwe steegjes dienen echter vermeden te worden, want die leveren strafpunten op. Aan de andere kant zijn gefrustreerde artiesten in donkere steegjes wel erg geschikt voor het uitvoeren van wraakacties. Met de juiste spelers speelt Muscat lekker door, en dat was vanavond gelukkig het geval. In dat geval raakt het paleis van de sultan ook vol voordat je er erg in hebt, en kan het spel zomaar ineens voorbij zijn. Det maakte vaak gebruik van wraakacties, wat voor de andere spelers soms vervelende consequenties had. Rob had ook veel artiesten in de steegjes staan, maar kon er minder gebruik van maken. Wendy werkte haar artiesten gestaag omhoog, en meed de stegen om strafpunten te voorkomen. Peter Hein besloot uiteindelijk het spel te beëindigen door nog snel wat van zijn artiesten het paleis binnen te loodsen. Erg handig was dit niet, want verder scoorde hij niet zoveel punten. Wendy had minder artiesten in het paleis dan Det en Peter Hein, maar haar positie op de rest van het bord was een stuk beter, waardoor ze de rest voorbleef. Rob moest zijn voorkeur voor de steegjes bekopen met veel strafpunten.

Uitslag: Wendy 50, Det 47, Peter Hein 31, Rob 26
Waardering: Det 4, Rob 3½, Peter Hein en Wendy 3  

terug naar boven