startpagina terug naar Spel aan de Maas
terug naar sessieoverzicht jaargang 1
ga naar het vorige verslag ga naar het volgende verslag
Sessieverslag Spel aan de Maas, 26 februari 2002

Spelers: Anne, Bas, Benita, Dagmar, Dirk Jan, Jaap, Leunis, Niek, Peter Hein, Wendy, Willemien

Gespeelde spellen:

Spokenjacht
Heimlich & Co.
Evo
Zirkus Flohcati
Hick Hack in Gackelwack
Kid-Cala
Cartagena

De kinderen van Dirk Jan hadden vakantie, en mochten dus wat langer opblijven om wat spelletjes mee te spelen. Deze avond stond dus in het teken van het familiespel.

Spokenjacht

Spelers: Anne, Bas, Benita, Dirk Jan, Jaap, Leunis

De kinderen van Dirk Jan en Benita, Anne (10 jaar), Leunis (8 jaar) en Jaap (6 jaar) vonden dit
spel er heel leuk uit zien. Het onderwerp klonk ook heel spannend. Jaap en Leunis wilden direct het spook spelen. Na het lezen van de spelregels dacht Dirk Jan echter dat dat beter door een volwassene kon gebeuren, dus waren
de jongens teleur gesteld toen Bas het spook mocht spelen. Het bleek dat de vijf spokenjagers (Dirk Jan, Benita, Anne, Leunis en Jaap) niet genoeg tijd hadden om het Basspook te vangen. Hij wist goed gebruik te maken van de
gang onder het kasteel en ook de luie stoelen werden effectief gebruikt.

Heimlich & Co.

Spelers: Dagmar, Niek, Peter Hein en Wendy

Aan deze kant van de tafel waren alleen oudere kinderen te bespeuren, maar toch kwam er een familiespel op tafel. De klassieker Heimlich & Co., dat in 1986 nog Spiel des Jahres was. Aanvankelijk bleven rood en grijs flink achter op de rest, maar naarmate vakje 29 naderde, werd de afstand tussen de pionnen weer kleiner. Blauw lag eerst nog ver voor, maar na een tijdje in de ruïne gebivakkeerd te hebben was van die voorsprong weinig meer over. Zou er niemand met blauw spelen? Niemand wilde kostbare informatie prijsgeven, om zo te voorkomen dat de tegenstanders extra punten zouden scoren bij het juist raden van elkaars detective. Toen het zover was, had eigenlijk niemand een flauw idee. Nadat er eenmaal geraden was, werd er minder subtiel gespeeld, en was ineens goed te zien hoe bijvoorbeeld Wendy oranje voortrok, en Peter Hein een voorkeur voor paars had. Deze kleuren eindigden op hetzelfde vakje, dus het raden zou uitkomst moeten bieden. Daar bleken beide koplopers erg slecht in, want geen van beiden had ook maar één kleur goed. Dagmar had alle kleuren juist, maar had Niek en Peter Hein omgewisseld. Hiermee scoorde ze wel als enige punten, waardoor ze Niek nog wist te passeren. Ondanks dit succes was ze minder te spreken over het spel dan de rest.

Uitslag: Peter Hein en Wendy 43, Dagmar 30, Niek 27
Waardering: Dagmar 2, de rest 3½

Evo

Spelers: Dagmar, Niek, Peter Hein, Wendy en Willemien

Na Heimlich & Co. viel de keuze op Evo, waarbij ook Willemien kwam aanschuiven. Net als Peter Hein en Wendy had ze het al eens eerder gespeeld, voor Niek en Dagmar was het nieuw. Er werd nog een foutje met de spelregels gemaakt, waardoor de volgorde van de verschillende fases eerst niet klopte. Na anderhalve ronde werd dat rechtgezet, wat resulteerde in een extra veiling. Al snel ontwikkelde iedereen zijn eigen dinosaurussen: de diplodocussen van Dagmar fokten als waren het konijnen, en waren even snel; al snel zag het hele bord blauw, wat Dagmar veel punten opleverde. Die gebruikte ze direct weer in de veiling, om nog meer te kunnen jongen. Ook de pterodactylen van Niek waren erg vruchtbaar, maar minder mobiel. Bovendien waren het zwakke zonaanbidders, die bij de geringste koude het loodje legden, en ook in gevechten niet veel voorstelden. Eén van zijn gevleugelde dino's wist nog wel een tyrannosaurus en drie diplodocussen om te leggen. De triceratopsen van Peter Hein waren te druk met vechten om zich voort te planten. Vooral de diplodocussen en de stegosaurussen waren het slachtoffer van zijn expansiedriften. De tyrannosaurussen van Wendy deden het rustig aan. Ze legden weinig eieren, maar de jongen die er kwamen hadden hoge overlevingskansen, als waren het walvissen. De stegosaurussen van Willemien tenslotte gedijden goed in alle klimaatvormen, maar omdat ze geen hoorns had, reisde ze het halve continent af, op de vlucht voor de agressie van de triceratopsen en de diplodocussen.
Uiteindelijk bleek de strijd tussen Wendy en Willemien te gaan. De rest had zich te weinig structureel voortgepland, of teveel geboden in de veiling. In wat de laatste ronde bleek verdiende Wendy net iets meer punten, wat haar T-rexen op een overwinning kwam te staan.
Iedereen vond het een erg grappig potje. Vooral de eenzame super-pterodactyl van Niek zorgde voor veel hilariteit.

Uitslag: Wendy 49, Willemien 46, Peter Hein 43, Dagmar 42, Niek 40
Waardering: Dagmar 4½, Willemien 4, Niek, Peter Hein en Wendy 3½

Spokenjacht, Zirkus Flohcati, Hick Hack in Gackelwack, Kid-Cala, Cartagena

Van deze spellen is geen verslag beschikbaar, maar wel zijn er de volgende sfeerfoto's gemaakt:

terug naar boven