startpagina

Hallo, ik ben Dagmar en ik ben de derde spellengek.

Als kind speelde ik al graag spelletjes, al kwam het er niet vaak van omdat mijn omgeving niet echt van spelletjes hield. Ik kan me nog herinneren dat ik toen ik een jaar of 10 was met mijn moeder regelmatig Rummicub speelde en dat ik met mijn beste vriendin regelmatig een potje pestte. Daarnaast kwam ik niet verder dan een incidenteel potje Monopoly of Risk.

Tijdens mijn studententijd kreeg ik van (nog steeds dezelfde) beste vriendin het kaartspel van de Kolonisten van Catan voor mijn verjaardag. Niek (toen nog mijn vriend, inmiddels mijn man) deed niet moeilijk en wilde het wel met me spelen. Na één potje waren we natuurlijk verkocht. Al snel kwam ook het Kolonisten bordspel in huis. Bij gebrek aan medespelers speelden we dat eigenlijk altijd met zijn tweetjes, maar zelfs op die manier vonden we het leuk.

Tijdens het schrijven van mijn scriptie (in 2000/2001) deed ik natuurlijk erg mijn best om dingen te vinden die ik kon doen in plaats van aan mijn scriptie te werken (wees gerust, hij is afgekomen, maar het heeft wel een tijdje geduurd). Een van de dingen waar ik mezelf erg goed mee bezig kon houden was internetten. Op een gegeven moment ging ik eens zoeken of er ook iets over spellen te vinden was. Tot mijn verbazing (internet was toen nog een nieuw fenomeen) was er zelfs heel veel over spellen te vinden op internet!  Er ging een wereld voor me open en van al dat lezen over spellen werd mijn spellenhonger alleen maar groter.

Ik ontdekte toen ook de website Spellengek.nl. Ik las daar elke recensie die Peter Hein en Wendy hadden geschreven. In die tijd was Spellengek ook gekoppeld aan de Rotterdamse spellengroep Spel aan de Maas (inmiddels ter ziele).  Iedere week werden er verslagjes op Spellengek gezet over de spellen die op de spellenavonden van Spel aan de Maas waren gespeeld.  Het leek me heel leuk om daar een keer te gaan spelen, maar ik durfde niet zo goed zo maar contact op te nemen met mensen die ik niet kende om te vragen of ik mee mocht spelen. Gelukkig bleek een vriendin van mij een collega van Wendy te zijn en dankzij haar geruststellende woorden over hoe normaal en aardig Wendy was durfde ik het aan om een mailtje te sturen.

Op 5 februari 2002 schoven Niek en ik voor het eerst aan bij Spel aan de Maas. De sfeer beviel me en ik vond het heerlijk om zo veel verschillende spellen te doen. Het enige nadeel was dat ik op deze manier nog meer leuke spellen ontdekte en mijn spellenverzameling een flinke groeispurt vertoonde (zeker nadat ik een baan had gevonden en mijn budget dus flink toenam).

Omdat ik schrijven leuk vind mocht ik van Peter Hein en Wendy best een keer een gastrecensie schrijven voor hun website. De eerste recensie die ik schreef was die over de cd-rom van het Kolonisten van Catan bordspel. Na deze eerste recensie volgden vele anderen. In 2005 schreef ik mijn vijftigste recensie en toen vonden Peter Hein en Wendy het toch echt te gek worden om me nog langer met gast aan te duiden en ben ik "officieel" de derde Spellengek geworden.

Er is sindsdien veel veranderd, maar mijn liefde voor spellen niet. Ik woon inmiddels niet meer in Rotterdam maar in Voorhout, een dorp in de bollenstreek. Ik speel alles wat los en vast zit, maar heb een voorkeur voor spellen die je in een uurtje kan spelen en die niet te ingewikkeld zijn zodat ze ook op een doordeweekse avond nog eens op tafel komen. Ik ben ook zeker niet vies van pittiger en wat langere spellen, maar door tijdgebrek kom ik daar minder vaak aan toe dan me lief is. Ik speel het meest met Niek, maar heb natuurlijk ook een groot aantal andere spellenvrienden- en vriendinnen waarmee ik regelmatig een spelletje doe.
terug naar boven