terug naar het overzicht met artikelen
Spelauteur onder het vergrootglas: Friedemann Friese
(dit artikel is eerder gepaatst op de website van het spellenspektakel)

Friedemann Friese is een Duitse spelauteur met een passie voor de letter F en de kleur groen. In Nederland is recent zijn spel Foute Vrienden Vette Feesten uitgegeven. Hij kwam dit jaar dan ook naar het Spellenspektakel om dit spel te promoten én om het interview te geven voor dit artikel.

friedemann friese

Wie is Friedemann Friese ?

Je bent nu werkzaam als spelauteur en –uitgever. Wat voor een opleiding heb je gedaan en heb je ook nog een ander beroep uitgeoefend voor je je op het maken en uitgeven van spellen ging richten?

Ik heb wiskunde gestudeerd. Tijdens mijn studie ging ik voor mijn lol spellen ontwerpen. Toen ik afgestudeerd was ging ik werken als ontwerper en programmeur van webpagina’s en multimedia cd-rom’s. Toen de klad in de multimedia raakte, raakte ik mijn baan kwijt. Op dat moment besloot ik om meer te gaan doen met de spellen die ik had ontworpen.

Wat doe je als je niet bezig bent met je werk? Heb je hobby’s?

Mijn belangrijkste interesse naast spellen is muziek. Daarnaast lees ik graag, vooral Fantasy boeken. Verder beoefen ik als sport roeien in sloepen.

Heb je nog wel eens tijd en zin om spellen van andere spelauteurs te spelen en zo ja wat is dan je favoriete spel en waarom?

Ja absoluut. Ik ben erg geïnteresseerd in de spellen van andere auteurs. Niet zo zeer vanuit mijzelf als persoon, maar vanuit het belang van mijn bedrijf. Het is heel belangrijk om te weten wat andere uitgevers doen, wat ze uitgeven, welke richting ze op gaan. Ik vind het namelijk heel belangrijk om unieke spellen uit te geven zodat mensen van mijn spellen zeggen dat ze dit en dat type spel alleen bij 2F kunnen vinden.

Ik vind het heel moeilijk om één titel van een favoriet spel te noemen. Omdat ik een echte gamer ben, hangt de keuze voor een favoriet spel af van het aantal spelers, het soort spelers en de situatie.

Je bezoekt vast veel spellenbeurzen (het spellenspektakel, ducosim beurzen, spiel, etc). Wat vind je de leukste beurs en waarom?

Ik vind Essen (Spiel) heel erg leuk omdat het zo ontzettend groot is, je er mensen ontmoet uit de hele wereld en af kan spreken met vrienden van over de hele wereld.

Maar ik vind het ook erg leuk om naar spellenbeurzen te gaan waar mensen alleen komen om spellen te spelen. Bruno Faidutti organiseert bijvoorbeeld een bijeenkomst met spelauteurs. De laatste keer waren daar maar 100 mensen. Op dat soort bijeenkomsten praat ik bij met andere spelauteurs over waar zij mee bezig zijn.

Het ontwerpen van spellen

Kun je iets vertellen over hoe je op het idee voor een nieuw spel komt?

Ik probeer unieke spellen te maken, dingen te doen die niemand nog ooit eerder heeft gedaan, bijvoorbeeld door een uniek spelmechanisme te bedenken. Maar alleen een mechanisme is niet genoeg, ik heb ook een goed thema nodig. Zodra ik beide heb, kan ik een spel gaan ontwikkelen.

Ik heb bijvoorbeeld vier jaar met het idee gelopen dat ik ooit een spel zou gaan maken waarbij je op verschillende borden speelt en je tijdens het spel moet wisselen naar een ander bord en dat je al je spullen mee neemt naar het andere bord. Ik wilde met dit idee óf een handelsspel maken waarin je dingen moet verhandelen óf een fantasy spel waarin je als held verschillende locaties aan zou moeten doen. Uiteindelijk heb ik gekozen om het idee van een handelsspel uit te werken. Dit heeft het spel Fische, Fluppen, Frikadellen opgeleverd.

Voor Wucherer was mijn inspiratie dat ik een kaartspel wilde maken waarin beide kanten van de kaarten belangrijk zouden zijn. En tegelijkertijd had ik het idee dat ik met kaarten huizen kon laten bouwen. Vanuit deze twee ideeën ben ik verder gaan werken en daaruit is dus Wucherer gekomen.

Werk je wel eens samen met andere spelauteurs en zo ja op welke manier dan?

Ja, dat doe ik. Samen met  Marcel-André Casasola Merkle heb ik bijvoorbeeld net Foute Vrienden Vette Feesten uitgebracht. Daarnaast heb ik samengewerkt met bijvoorbeeld Wolfgang Panning (Paparazzo) en Andrea Meyer (Schwarzarbeit).

Ik spreek andere auteurs bij verschillende gelegenheden, bijvoorbeeld bij een spellenauteurs workshop. Soms krijgen we een goed idee bij zo’n ontmoeting en daar gaan we dan mee aan het werk. Maar met Andrea Meyer had ik bijvoorbeeld echt een afspraak gemaakt om samen een spel te bedenken. Drie uur later hadden we een spel bedacht, het duurde alleen nog drie jaar voor het ook echt af was (Schwarzarbeit).

Hoe zou je je eigen spellen omschrijven? (familiespel, spel voor liefhebbers, thematisch, abstract)

Mijn spellen zijn altijd thematische spellen. Veel thematische spellen zijn wat we in het Duits  “Bier und Pretzel games” noemen. Dit soort spellen vinden gamers vaak niet echt leuk. Ik wil deze spellen best spelen, maar wil ze zelf niet maken. Ik probeer daarom thematische spellen te maken die ook een goed mechanisme hebben, waardoor ze ook voor gamers leuk zijn.

Je speelt vast je eigen spellen heel vaak. Maken je tegenstanders nog een kans om je te verslaan?

Soms! Ik denk dat het heel moeilijk is om me met Funkenschlag nog te verslaan, maar ook met dat spel wordt ik heel af en toe nog wel eens tweede. Maar ik ben ook één keer laatste geworden. Dit overkomt me als spelers dingen gaan doen die spelers “normaal” nooit zouden doen, zodat ik me ga afvragen waarom ze dit in hemelsnaam aan het doen zijn.

Wat wel interessant is, is dat als ik een spel net ontworpen heb, ik het altijd verlies. Tijdens het spelen van een spel ben ik dan te veel bezig met of alles klopt aan het spel, of ik niet nog regels moet veranderen, of de verhoudingen kloppen. Als ik dan zelf aan de beurt ben doe ik maar snel wat en verlies uiteindelijk. Als in de loop van de tijd het spel beter en beter wordt, ga ik ook steeds vaker winnen. Ik kan me dan concentreren op het spelen in plaats van het spel omdat ik rustiger ben omdat ik weet dat het spel werkt.

Op welk spel dat je gemaakt hebt, ben je het meest trots en waarom?

Ik ben heel erg trots op Fresch Fisch omdat dat een heel geconcentreerd spel is. Het spel duurt maar 45 minuten en toch is het een complex spel waarbij het vanaf de eerste zet belangrijk is wat je doet. Ik ben er trots op dat het me gelukt is om een complex spel te maken wat zo kort duurt.

Lees je de recensies die in bladen en op internet over je spellen worden geschreven?

Ja, ik lees ze. Het zijn er alleen te veel om ze allemaal te lezen, maar ik kijk er zeker naar. Een site die ik goed in de gaten houd is de Amerikaanse site Boardgamegeek. Mijn spel Funkenschlag staat op nummer vier in hun lijst met beste spellen. Soms sta ik op de derde plaats. Ik ga dus regelmatig even kijken op welke plaats ik sta.

Wat is de beste tip die iemand je ooit gegeven heeft over het ontwerpen en/of uitgeven van spellen?

Daar heb ik nooit over nagedacht. Ik denk dat ik vroeger erg egocentrisch was en dus van niemand advies aannam. Ik ben nogal tip-resistent! Ik vond dat ik het altijd zelf beter wist. Soms gaf iemand me een idee en zei ik “ga toch weg!”. Een paar weken later had ik dan een nieuw idee waar ik enthousiast over was en bleek dat exact het idee te zijn waar ik een paar weken eerder niet naar wilde luisteren. Maar volgens mij zijn heel veel mensen zo.

Stel, een bedrijf benadert je en wil één van je spellen in het kerstpakket van hun medewerkers stoppen. Welk spel zou jij hen aanraden om te kopen?

Ik denk dat een goed geschenk voor spelers vanaf 8 jaar of nog liever vanaf 6 jaar zou moeten zijn. Mijn spellen zijn voor oudere spelers. Ik zou daarom Finstere Flure of Turbo Taxi aanraden omdat die gespeeld kunnen worden met kinderen vanaf 10 jaar, makkelijk uit te leggen en vlot te spelen zijn.

De toekomst

Twee kenmerken van je spellen zijn dat ze in groene dozen zitten en dat de woorden in de titel beginnen met een F en er ook in de spelregels veel F-en voorkomen. Waarom heb je voor deze twee kenmerken gekozen

Mijn eerste spel (Wucherer) werd nog niet uitgegeven in een groene doos en toen heette mijn bedrijf nog Spielbaustelle Bremen. Er bleek echter in Zuid Duitsland al een ander bedrijf te zijn dat de naam Spielbaustelle gebruikte en toen moest ik dus mijn naam gaan veranderen. Ik ging toen nadenken over een andere naam. In de tijd dat ik mijn bedrijf oprichtte waren 3M spellen een begrip. Ik vond het wel grappig om daarom 2F te doen. En de naam 2F sluit natuurlijk goed aan op mijn eigen naam.Verder was er nog een recensie, maar ik weet niet meer of die er nou eerst was en me op het idee bracht voor de naam of dat het er na was. In ieder geval, er was een recensie waarin werd geschreven dat topkwaliteit een A was en dit spel was een dubbele F.

De dozen zijn groen omdat dat de kleur is waar ik zelf het liefst mee speel. In die tijd was er nog een andere speler die met groen wilde spelen en dus vochten we altijd om met deze kleur te mogen spelen. Als we aan tafel zaten riepen we onmiddellijk “ ik speel met groen!”. En daarom werd het belangrijk voor me dat in mijn spellen veel groen zou zitten.

Het is in andere talen niet altijd mogelijk om net zo veel F-en in de titels en spelregels te verwerken als in het Duits. Vind je dit jammer?

Het grappige is dat Funkenschlag in Amerika werd uitgegeven als Powergrid. De uitgever daar wist namelijk niet dat mijn spellen altijd met een F beginnen. Toen ze dat later hoorden, zeiden ze dat ze een andere naam zou hebben gekozen als ze het eerder geweten hadden. Zij vonden het dus erg. Het kon mij daarentegen niets schelen.

Voor mijn merk in Duitsland zijn de F-en een herkenbare eigenschap en dat werkt. In andere landen moeten uitgevers die mijn spellen daar uitgeven maar beslissen wat de beste manier is om de spellen op de markt te brengen.Als ze hun spellen altijd in zwarte dozen uit zouden brengen, dan vind ik het prima als ze mijn spel in een zwarte doos gaan stoppen. Natuurlijk wel bij voorkeur met groene letters. Ik begrijp die afweging omdat ik zelf ook een uitgeverij heb. Ik doe wat het beste is voor mijn bedrijf, en zij moeten hetzelfde doen. Uiteindelijk is dat ook het beste voor mij, want als zij veel verkopen, verdien ik daar ook weer aan.

Het viel me op dat Elvis vaak voorkomt in je spellen. Ben je een fan van The King?

Nee, ik niet maar degene die de afbeeldingen voor mijn spellen ontwerpt (Maura) is wel een Elvis fan. Hij komt veel in de rockabilly en punkrock scene en daar haalt hij zijn inspiratie voor de vormgeving vandaan.

Kan je alvast een tipje van de sluier oplichten en ons iets vertellen over wat we aan nieuwe spellen van jouw hand kunnen verwachten?

Ik wilde dit najaar al het spel Fiji uitbrengen, maar het was niet op tijd af. Inmiddels is het klaar en ligt het bij de vormgever. Ik hoop het in het voorjaar uit te kunnen brengen.

In het spel zijn de spelers kolonisten op het eiland Fiji die proberen met de locals te ruilen. Ze hebben glazen stenen in de aanbieding en willen deze ruilen voor gekrompen hoofden (gekrompen hoofden krijg je door het hoofd van iemand af te hakken, het vel eraf te stropen en dit heet te wassen zodat het krimpt).

Voor het najaar ben ik verder bezig met het maken van een fantasy dungeon game.

Dagmar
terug naar boven