Menu

Introductie
Wat voor een website is dit en wie zijn wij
Updates
Overzicht met de laatste wekelijkse updates
Recensies
Recensies van 759 spellen en spelverslagen van 459 spellen
Spel aan de Maas
Neem een kijkje in het archief van onze Rotterdamse spellenclub
Artikelen
Artikelen, interviews met spelauteurs en verslagen van spelevenementen
Aanbevolen
Lijstjes met onze tips en favorieten en de winnaars van spellenprijzen
Weblog
Het Spellengek-weblog voor diverse spelgerelateerde schrijfsels
Links
Links naar andere websites over bord- en kaartspellen
Winkels
Overzicht met spellenspeciaalzaken in Nederland en België

Weblog

Maandoverzicht: november 2016 (Dagmar) - 3 Dec 2016


Na elk hoogtepunt volgt per definitie een dieptepunt. In november kwam 28 keer een spel op tafel en dat is eigenlijk heel keurig, maar in vergelijking met de 64 spellen in oktober is het treurig. Ik speelde zeven spellen voor het eerst. Over mijn eerste indrukken van  Tides of Madness, Adventure Land, Carcassonne Door Berg en Dal en Papà Paolo schreef ik eerder al in mijn verslagje van hetspellenspektakel.

Van de overige nieuwe spellen vond ik Pandemic Iberia het leukst. In deze variant moeten weer ouderwets zieken genezen worden. Inderdaad zieken, geen ziektes. Die kunnen namelijk niet genezen worden, maar je kan er wel onderzoek naar doen zodat je beter weet hoe je de verspreiding kan beperken. Het spel lijkt sterk op good old Pandemie, maar er zijn een paar nieuwe mogelijkheden aan toegevoegd. De twee belangrijkste daarvan zijn dat je spoorwegen kan aanleggen die reizen heel veel makkelijker maken. De tweede is dat je gebieden van schoon water kan voorzien, waarmee je het verspreiden van de ziektes afremt. Ik heb al mijn potjes echt op het nippertje gewonnen en dat zijn uiteindelijk de mooiste overwinningen. Pandemic Iberia is bovendien niet alleen een heel goed spel, maar het ziet er ook echt prachtig uit. Ik vind het by far de mooiste uitvoering van Pandemic die er is.  In de regels staan verder nog twee varianten en die hoop ik ook nog een keer te gaan spelen. Deze variant is tijdelijk verkrijgbaar, als je dus geïnteresseerd bent, dan moet je snel je slag slaan (en een goed gevulde portemonnee meenemen want het spel is niet goedkoop).

Op Spellenpret speelde ik deze maand ook nog twee spellen voor het eerst. Het eerste spel daarvan was het oogstrelende Kanagawa. Dit is een kaartspelletje met push-your-luck-speelplezier waar de spelers in de huid kruipen van Japanse schilders. Iedere ronde wordt er per speler 1 kaart opengedraaid op een mooi rieten matje (denk aan het soort matjes waar je sushi op maakt). Vervolgens mag je omstebeurt kiezen: een van deze kaarten pakken of nog even passen. Vervolgens worden onder alle kaarten die niet gepakt zijn een extra kaart gelegd en mogen de spelers die in de eerste ronde niets gepakt hebben weer kiezen: pakken (maar dan een rijtje van 2 kaarten) of passen zodat je in de volgende (en laatste ronde) zelfs drie kaarten kan pakken. De kaarten die je vervolgens pakt kan je gebruiken als hulpmiddel (bijvoorbeeld een nieuw kleurtje verf of een verse kwast) of je kan de kaart schilderen. Op de kaarten staat een prachtig panorama dat altijd precies past. Je probeert daarbij bepaalde doelen te behalen (zo snel mogelijk een bepaald aantal bomen of bepaalde dieren te schilderen). Als dat lukt dan pak je het bijbehorende puntenfiche. Wie aan het eid van het spel de meeste punten heeft wint. Dit spel trok mijn aandacht door de prachtige uitvoering, maar het bleek ook nog een echt leuk, vlot kaartspelletje te zijn.


Het tweede nieuwe spel dat ik speelde op Spellenpret was een zwaarder, pittig Euro-spel, namelijk Lorenzo il Magnifico. Dit is een nieuw werkverschaffings-spel waarin je gedurende het spel voor van alles en nog wat beetjes punten bij elkaar sprokkelt. Zoals gezegd was het een pittig spel waarin van alles gebeurt en daardoor weet ik eerlijk gezegd nu al niet meer zo goed hoe het spel ging. Het spel zag degelijk in elkaar, maar het was niet helemaal mijn ding. Ik merk dat ik gemiddeld toch liever wat lichtere spellen speel dan de hele zware complexe langdurige spellen.  Ik hebt het spel met veel plezier gespeeld, maar zal niet snel aanschuiven voor een herkansing. 

Recensie: Cottage Garden - 27 Nov 2016

Een van de spellen waar ik afgelopen Spiel het meest naar uitkeek was Cottage Garden. Dit is een nieuw spel van Uwe Rosenberg en het gerucht ging dat het een meerpersoons-variant van het succesvolle tweepersoonsspel Patchwork zou zijn. Dit keer geen gepuzzel met stukjes stof en knoopjes, maar gepuzzel met plantjes, potjes en katjes.

In Cottage Garden gaan de spelers aan de slag als tuinier. Je hebt twee tuintjes waarin alleen een paar bloempotten en beschermhoezen (om jonge plantjes af te dekken) staan afgebeeld. Het is de bedoeling om deze tuintjes zo snel mogelijk vol te bouwen. Je probeert daarbij wel de bloempotten en beschermhoezen open te laten, want dat is je bron van punten.

Centraal op de tafel ligt een bord van 4 bij 4 vakjes met daarop tetris-vormige stukken met daarop allemaal zaken die een tuin aangenamer maken (zoals planten en tuinmeubels). Op de rand van dit veld ligt een groene dobbelsteen. Als je aan de beurt bent mag je uit de rij waar de dobbelsteen ligt één stuk pakken en die netjes op een van je tuintjes leggen. Als er geen stuk ligt wat je wilt, dan mag je in plaats daarvan ook een los bloempotje pakken en die in je tuinen plaatsen.

Het grappige is dat rijen niet meteen aangevuld worden als er een stuk gepakt wordt. Dit gebeurt pas als er geen of nog maar 1 stuk legt. Meestal heb je dus geen vier stukken om uit te kiezen, maar liggen er minder.  Er is gelukkig een mogelijkheid om voortijdig aan te vullen. Namelijk door een kattenfiche in te leveren. Aan het begin van het spel krijg je twee van deze fiches en tijdens het spel kan je nieuwe krijgen als je op het scorespoor de grens tussen  6 en 7 punten overschrijdt.

Kattenfiches kan je niet alleen gebruiken om rijen aan te laten vullen, maar je kan ze ook gebruiken om losse plekjes in je tuintjes op te vullen. De katten leveren geen punten op, maar je kan ze dus wel gebruiken om even een leeg gaatje op te vullen. De tuintjes worden namelijk pas gewaardeerd als ze helemaal vol zijn. En daarna ruim je je tuintje leeg en krijg je een nieuwe zodat je altijd twee tuintjes hebt om aan te werken.

Op het moment dat een tuintje vol is ga je tellen hoeveel bloempotjes en beschermhoezen nog zichtbaar zijn. Elke bloempotje levert één puntje op en elke beschermhoes 2 punten. Deze punten worden op een apart scorespoor bijgehouden. De bloempot-punten houdt je met oranje blokjes bij en de beschermhoezen met blauwe blokjes. Voor iedere soort heb je drie blokjes en je mag zelf weten met welk blokje je gaat bewegen als je punten krijgt (je mag alleen niet de punten die je voor één tuin krijgt verdelen over meerdere blokjes). En daarbij zijn er verschillende bonusjes te verdienen, zoals de poezen-fiches als je een blokje over de lijn tussen 6 en 7 punten verschuift, een bonusbloempotje als je alle drie de blokjes van één kleur van de nul punten af hebt geschoven en bonuspunten als je als eerste een blokje op het laatste vak van het telspoor krijgt. En met dit laatste vakje is ook nog wat bijzonder, het laatste stapje levert namelijk 5 punten op het bloempotjes spoor en 6 punten op het beschermhoezen spoor.

Iedere keer als de groene dobbelsteen het bord rond is gegaan wordt hij een getal opgehoogd. Het slot van het spel wordt ingeluid als de dobbelsteen op de 6 wordt gedraaid. Op dit moment worden alle tuintjes waar maximaal 2 stukken op liggen weggehaald. Deze tuintjes hoeven niet meer te worden afgemaakt. De tuintjes die dan nog over zijn moeten wel worden afgemaakt. Dat klinkt leuker dan het is, want iedere beurt die je daarvoor nodig hebt kost je 2 punten en dat is dan weer best veel. Wie uiteindelijk de meeste punten heeft wint het spel.

….en de waardering

Ik moest even wennen aan Cottage Garden omdat het spel veel minder op Patchwork lijkt dan ik had verwacht. In Patchwork ben je rustig bezig om je positie op te bouwen (de knopenmachine op gang krijgen)  terwijl  Cottage Garden veel meer een spel is waar je in veel korte, felle sprintjes probeert je punten bij elkaar te sprokkelen. In Cottage Garden hoop je met een paar grote, goedpassende stukken snel een tuintje vol te plempen zodat je punten kan pakken zodat je daarna snel door kan met het volgende tuintje. Maar er is meer! Je moet ook nog goed nadenken over óf en zo ja welke voordeeltjes op het scorespoor je probeert te incasseren (poezenfiches, bonus-potjes, extra punten voor het bereiken van het laatste stapje). En dan moet je ten slotte ook nog in de gaten houden hoe je de laatste ronde in gaat (moet je nog wat afbouwen of zorg je dat je klaar bent).


Cottage Garden is een spel dat veel mensen aan zal spreken. Het is redelijk eenvoudig, de beurten gaan snel en blijft spannend tot het eind. En dan ziet het er ook nog eens prachtig uit, met de  (zoet slapende) poezen-fiches als hoogtepunt.










Auteur: Uwe Rosenberg
Uitgever: Spielwiese, 2016
Aantal spelers: 1-4
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Speelduur: 45-60 minuten

Prijs: circa 35 euro