Menu

Introductie
Wat voor een website is dit en wie zijn wij
Updates
Overzicht met de laatste wekelijkse updates
Recensies
Recensies van 759 spellen en spelverslagen van 459 spellen
Spel aan de Maas
Neem een kijkje in het archief van onze Rotterdamse spellenclub
Artikelen
Artikelen, interviews met spelauteurs en verslagen van spelevenementen
Aanbevolen
Lijstjes met onze tips en favorieten en de winnaars van spellenprijzen
Weblog
Het Spellengek-weblog voor diverse spelgerelateerde schrijfsels
Links
Links naar andere websites over bord- en kaartspellen
Winkels
Overzicht met spellenspeciaalzaken in Nederland en België

Weblog

Zuiderspel 2017 (Dagmar) - 22 Mar 2017

Afgelopen zondag stond Zuiderspel met grote letters in mijn agenda genoteerd. Helaas stond er nog veel meer in mijn agenda waardoor het niet mogelijk was om een hele dag naar deze sympathieke beurs te gaan, maar een middagje zat er gelukkig nog wel in. Niek en ik kwamen rond 1 uur aan in Veldhoven. Aan het parkeerterrein was al te zien dat het goed druk was. Niet dat er over parkeerruimte te klagen was, maar het leek drukker dan vorig jaar. Snel parkeerden we de auto en gingen naar binnen. Een voordeel van "fashionably late" komen is dat er geen rijen meer bij de kassa staan.

We konden dus vlot naar binnen lopen. Ik ging als eerste op zoek naar de winkel van Spelspul. Daar had ik namelijk afgelopen vrijdag een heel fijn e-mailtje van gekregen dat ze eindelijk Terraforming Mars binnen hadden gekregen en dat ze die voor me mee zouden nemen naar de beurs. Ze zaten gelukkig vlak bij de ingang dus ik had ze zo gevonden. Ze hadden verder ook nog het Dominion Upgrade Pack voor me klaar liggen. Binnen tien minuten na aankomst op de beurs was mijn portemonnee dus al een stuk lichter en mijn tas een stuk zwaarder. Een goed begin is het halve werk!

Na het vullen van het gat in mijn hand, wilde ik graag ergens een spelletje gaan doen en dus gingen we op zoek naar een vrij tafeltje. En dat viel dan weer niet heel erg mee. Het was goed druk op de beurs en alle tafeltjes zaten vol. Maar gelukkig spotten we in een hoek van de beurs de stand van Chronicle Games waar onder andere Droomhuis werd uitgelegd. Er was daar geen tafel leeg maar er waren wel mensen net klaar. Zodra zij opstonden, schoven Niek en ik snel aan. Terwijl het spel werd klaargelegd voor ons liepen ook net Roger en Frank (mede-Spiel-natuurvriendenhuis-gangers) langs. Zij wilden het spel ook wel eens proberen en schoven dus ook bij ons aan.

In Droomhuis bouwen de spelers hun droomhuis. Of ten minste, dat proberen ze. Iedere ronde worden er in het midden van de tafel een aantal setjes kaarten neergelegd. Elk setje bestaat uit een kamer-kaart (bijvoorbeeld een slaapkamer, keuken of garage) en een kaart met daarop een actie of een stuk dak. Omstebeurt kiezen de spelers een setje uit om hun huis vol te bouwen. Aan het eind van het spel wordt het huis gewaardeerd (een grote slaapkamer levert meer punten op dan een kleintje, een huis met een badkamer, douche en slaapkamer levert extra punten op en een dak van één kleur levert ook extra punten op). Over smaak valt natuurlijk niet te twisten, maar volgens de puntentelling had Roger het beste Droomhuis gebouwd. We waren alle vier aangenaam verrast door dit spelletje. Het is een leuk familievriendelijk tussendoortje. Ik denk wel dat het vooral leuk is met meer dan twee spelers en dus heb ik het niet gekocht. Maar dat neemt niet weg dat ik het graag nog eens zou willen doen.

Omdat het nog steeds druk was op de beurs besloten we maar gewoon te gaan wachten bij een spel dat we wilden proberen in plaats van op goed geluk rondjes lopen. In de stand van White Goblin werd Kingdomino (samentrekking van Kingdom en Domino) gedemonstreerd. Ik heb de laatste tijd veel goeds over dit spel gelezen en wilde het dus graag eens proberen. We hebben een minuut of 5 moeten wachten en toen kwam er een tafeltje vrij. Kingdomino is een legspelletje waar je omstebeurt tegels uitkiest die je vervolgens aanlegt in je Koninkrijkje. Op sommige tegels staat één of meerdere kroontjes. Aan het eind van het spel bepaal je je punten door het aantal kroontjes in een gebied (terreinsoort) te vermenigvuldigen met het aantal vakjes dat dit gebied groot is. Dit spel viel bij ons niet helemaal in de smaak. Ik kan me goed voorstellen dat het leuker is met meer spelers, maar met twee was het een beetje te licht en de geluksfactor was te groot doordat niet alle tegels voorbij kwamen. Zo had Niek een heel groot geel gebied, maar er was nooit een geel kroontje voorbij gekomen en dus leverde het geen enkele punt op. Ik kreeg later de tip om met twee spelers alle tegels in het spel te laten (volgens de regels moet je er de helft uithalen). Dan schijnt het spel ook met zin tweeën best leuk te zijn.

Bij White Goblin Games werd ook het nieuwe dobbelspelletje Twenty-one gedemonstreerd. Omdat dit ook een vlot spelletje zou zijn, besloten we weer te wachten op een plekje. Terwijl we stonden te wachten liep Olav (een bekende van Spellenpret) langs en hij wilde het spel ook wel doen. Na een paar minuten gewacht te hebben kwam er inderdaad een tafeltje vrij en dus schoven we snel aan.

Twenty-one is een dobbelspel in de traditie van Qwixx en Qwinto. Iedereen heeft een velletje voor zich liggen met daarop rijen met gekleurde dobbelstenen van verschillende waardes. De velletjes verschillen van elkaar zodat iedereen zijn eigen spel moet spelen. Omstebeurt gooien de spelers met de dobbelstenen. Iedere ronde moet je ten minste één vakje vullen in de rij waar je mee bezig bent. Je moet namelijk eerst de hele eerste rij volmaken voor je in een volgende beurt aan een nieuwe rij mag beginnen. Je hoopt dat je precies de op jouw rij afgebeelde dobbelstenen gooit. Als dat lukt dan vul je de bijbehorende waarde in en kruis je nog een klein vakje aan om aan te geven dat het exact klopte. Maar als dat niet lukt mag je ook een lagere waarde invullen. Als ook dat niet lukt dan moet je het meest linker getal doorstrepen. Als de rij vol is dan tel je de waardes op en krijg je nog een bonus voor het aantal getallen dat je exact goed had (hoe meer goed, hoe groter de bonus). Het spel is meteen afgelopen als iemand zijn velletje helemaal vol heeft. De spanning in dit spel zit tussen het vinden van de balans tussen het liefst te wachten op een perfecte worp maar soms toch maar genoegen nemen met minder dan perfect omdat snelheid ook beloond wordt. Ik vond het een leuk spelletje, maar denk wel dat de geluksfactor iets hoger is dan Qwixx en Qwinto. Als net de juiste getallen gegooid worden dan helpt dat namelijk enorm en dan ben je en snel en krijg je veel bonuspunten. Ik ben dus heel benieuwd hoe leuk dit spel blijft als je het vaker doet (een te hoge geluksfactor kan immers het speelplezier behoorlijk vergallen). Maar het spel was veelbelovend genoeg om mee naar huis te zijn gegaan.

We liepen weer door en de tafels zaten nog steeds vol. In een hoek van de zaal kwamen we Seb en Ronald (ook bekenden van Spellenpret) tegen en daar hebben we even een praatje meegemaakt. In die hoek stond ook een reuze versie van Qango. Seb had dit spel eerder gedaan en was er wel over te spreken. Het was een spel dat in een paar minuten te spelen zou zijn en er kwam net een plekje leeg dus we besloten onze kans te wagen. Het bleek een soort Vier op een Rij/Boter Kaas en Eieren-achtig spel te zijn. Omstebeurt leg je een schijf op het bord. Je kan winnen als je vijf op een rij hebt, of door vier stenen in een vierkantje (twee bij twee) te leggen of als je een veldje weet te claimen (op het bord staan groepjes van 3 vakjes in een kleur in de vorm van L afgebeeld). Seb had geen woord gelogen toen hij zei dat je dit spel in een paar minuten kan spelen. Wij speelden in een paar minuten zelfs drie potjes. We deelden alleen niet zijn enthousiasme voor het spel. We hadden sterk de indruk dat degene die begint ook altijd degene zal zijn die wint. De andere speler is namelijk continue bezig met het blokken van de velden die de startspeler nodig heeft om te winnen. En dat verveelt snel.


We vonden het zo onderhand wel weer welletjes geweest. Ik heb een paar leuke uurtjes op de beurs beleefd. Ik kan eigenlijk maar twee minpunten opnoemen:  (1) Jammer dat Veldhoven niet dichterbij Zuid-Holland ligt en (2) jammer dat er zo veel bezoekers waren dat het lastig was om een tafeltje te vinden om een spel te proberen. Hopelijk vatten de uitgevers dit laatste punt op als een aanmoediging om volgend jaar meer tafels neer te zetten zodat het makkelijker wordt om dan een spelletje te doen. Ik vond het verder leuk dat er meerdere winkels waren waar nieuwe of tweedehandsspellen verkocht werden zodat ik lekker even kon rondneuzen. Ook was het leuk om zo veel bekenden tegen te komen voor een praatje of een spelletje. Ik had trouwens de indruk dat er niet alleen het standaard veelspelers publiek op de beurs was afgekomen, maar ook veel mensen uit de regio die minder bekend zijn met onze hobby. Er waren ook veel kinderen mee en ook die leken zich prima te vermaken in een hoek met allemaal kinderspellen. De beurs was verder ruim opgezet zodat je goed kon rondlopen (geen krappe gangpaden) en rustig kon spelen (tafels niet te dicht op elkaar) en was ook het klimaat in de zaal prima (prima temperatuur, niet te veel geluid, voldoende licht). Als het even kan, kom ik volgend jaar dus graag weer terug. Zuiderspel is een leuke beurs die zich misschien net wat meer richt op mensen die af en toe eens een spelletje doen en die dus minder bekend zijn met de laatste spellen dan op de verwende veelspeler die eigenlijk alles al kent en gespeeld heeft. Maar ook de laatste groep kan zich volgens mij prima een dagje vermaken op deze beurs.

Recensie: The Castles of Burgundy - 8 Mar 2017

 Stefan Feld is een spelauteur die de laatste jaren vooral stevige, complexe spellen uitbrengt zoals Trajan en AquaSphere. Ik houd het graag een beetje lichter en luchtiger aan de spellentafel dus veel van zijn spellen heb ik niet gespeeld, waaronder het spel The Castles of Burgundy. Maar daar is inmiddels verandering in gekomen….

The Castles of Burgundy is een bouwspel waarin alle spelers een landgoed gaan ontwikkelen. Alle spelers hebben een eigen spelersbordje voor zich liggen met daarop een soort zeshoekig eiland dat bestaat uit allemaal verschillende gebiedjes van verschillende grootte. Er zijn verschillende soorten gebiedjes, zoals water, weidegrond, zilvermijnen en steden. Aan het begin van het spel legt iedereen een kasteel op het bord en tijdens het spel zal het eiland langzaamaan gedeeltelijk bebouwd worden.

Het spel bestaat uit een aantal rondes waarin tegeltjes verdeeld worden waarmee de gebiedjes op de spelersborden volgebouwd moeten gaan worden. Op het bord staat afgebeeld welke typen tegeltjes er iedere ronde opnieuw verdeeld gaan worden (het aantal tegeltjes wordt aangepast aan het aantal spelers).  De tegels zijn verdeeld in groepjes waar een dobbelsteen bij staat afgebeeld met een getal. Een ronde bestaat uit verschillende beurten.

Iedere beurt gooien alle spelers met twee dobbelstenen. Deze dobbelstenen bepalen je mogelijkheden. Zo mag je een fiche pakken uit een groepje dat hoort bij één van de door jou gegooide getallen. Dit fiche mag je dan in je voorraad leggen (hier kan je maximaal drie fiches neerleggen. Je kan ook een fiche uit je voorraad op je bord plaatsen. Daarvoor moet je ook weer het juiste getal gegooid hebben (en moet je er op letten dat je nieuwe tegel ten minste grenst aan al één eerder geplaatste tegel). Het kan natuurlijk voorkomen dat je net niet de juiste getallen gegooid hebt, maar gelukkig kan je hier wat aan doen door werknemers in te leveren (en die kan je ook weer krijgen door een dobbelsteen in te leveren).

Op het moment dat je een tegel op je bord bouwt, krijg je bijna altijd meteen nog iets erbij. Zo krijg je punten als je een weidetegel bouwt (afhankelijk van hoeveel dieren van dezelfde soort er in de betreffende weide staan). Als je een nieuw kasteel bouwt krijg je een hele extra actie cadeau. En als je een waterfiche bouwt dan mag je onder andere je pion een stapje naar voren zetten in de spelersvolgorde. Bij sommige tegels krijg je niet meteen iets extra, maar krijg je aan het eind van het spel punten (bijvoorbeeld voor het aantal verschillende soorten dieren dat op jouw eiland woont) of een voordeeltje tijdens het spel (bijvoorbeeld ook bouwen op een plekje waarvan het getal 1 te hoog of te laag is).

Op het moment dat je een gebiedje volbouwt, krijg je onmiddellijk punten. Hoe groter het gebied is hoe meer punten het oplevert. Maar je krijgt ook nog een bonus voor in welke ronde je een gebiedje hebt volgebouwd: hoe eerder in het spel je een gebied afmaakt hoe meer bonuspunten je krijgt.
Het spel duurt een vast aantal rondes. Aan het eind zijn nog bonuspunten te verdelen, bijvoorbeeld voor wie als eerste en tweede alle tegels van een soort had gebouwd. Wie aan het eind van het spel de meeste punten heeft, wint het spel.

...en de waardering
Als je een spel met een sterk thema zoekt, dan kan je The Castles of Burgundy rustig negeren. Maar daarmee boor je jezelf dan wel een heel fijn spel door de neus. De kracht van dit spel is dat het tempo lekker hoog ligt en je eigenlijk altijd wel wat leuks kan doen. Je bent dus de hele tijd lekker bezig om je eiland op te bouwen. Maar dat wil niet zeggen dat het niet uitmaakt wat je doet, want je moet wel degelijk goed opletten welke tegels je pakt omdat je zonder strategie wel lekker bezig bent, maar niet goed zal scoren. Het loont om keuzes te maken door te proberen zo snel mogelijk bepaalde gebieden vol te bouwen en door de bonustegels te claimen die jou veel punten op gaan leveren (of dat gaan doen waar je punten voor gaat krijgen). Doordat er zo veel verschillende tegels zijn is het de eerste keer dat je dit spel doet wel een beetje zoeken naar hoe alles in elkaar grijpt, maar al snel valt alles op zijn plaats (en dat wat je vergeet kan je gewoon even opzoeken). En alsof dat nog niet genoeg redenen zijn om dit spel in je kast te willen hebben staan, is het ook nog eens echt heel leuk met twee spelers. Ik ben dan ook blij dat een paar Spellenpretters me overgehaald hebben om deze Feld een kans te geven.








Auteur: Stefan Feld
Uitgever: Ravensburger, 2011
Aantal spelers: 2-4
Leeftijd: vanaf 12 jaar
Speelduur: 45-90 minuten
Prijs: circa 45 euro