Menu

Introductie
Wat voor een website is dit en wie zijn wij
Updates
Overzicht met de laatste wekelijkse updates
Recensies
Recensies van 759 spellen en spelverslagen van 459 spellen
Spel aan de Maas
Neem een kijkje in het archief van onze Rotterdamse spellenclub
Artikelen
Artikelen, interviews met spelauteurs en verslagen van spelevenementen
Aanbevolen
Lijstjes met onze tips en favorieten en de winnaars van spellenprijzen
Weblog
Het Spellengek-weblog voor diverse spelgerelateerde schrijfsels
Links
Links naar andere websites over bord- en kaartspellen
Winkels
Overzicht met spellenspeciaalzaken in Nederland en België

Weblog

Recensie: Everdell - 13 Aug 2018


Antropomorfisme is de wetenschappelijke term voor het toeschrijven van menselijke eigenschappen aan niet-menselijke wezens, zoals dieren en planten. Het is bijvoorbeeld heel verleidelijk om te denken dat een dolfijn blij is vanwege de “lach” op zijn gezicht, maar eigenlijk heeft zijn bek gewoon de vorm van een lach en kan je daar dus niets uit afleiden. In de spellenwereld zijn ook veel spellen met een antropomorfistisch thema. Everdell is het nieuwste spel dat zich hier schuldig aan maakt: in dit spel kruipen de bewoners van het bos namelijk in onze huid.

Everdell is een workerplacer spel waarin de belevenissen van een groep bosbewoners gedurende een jaar wordt nagespeeld. Het spel begint aan het eind van de winter met (per speler) twee diertjes die voorzichtig de eerste werkzaamheden verrichten om op een leeg plekje in het bos een eigen dorpje te bouwen. In ieder seizoen komen er nieuwe dieren bij om te helpen en kan je dus steeds meer bereiken. De diertjes helpen je om grondstoffen te verzamelen en deze grondstoffen kan je vervolgens gebruiken om gebouwen te bouwen of nieuwe bewoners aan te trekken.

Tijdens het spel liggen er altijd 8 kaarten (met daarop gebouwen of bewoners) open midden op tafel en daarnaast hebben alle spelers nog een aantal handkaarten (maximaal 8) om ook nog uit te kiezen. Bij elk gebouw past een bewoner (de rechter bij de rechtbank, de winkeleigenaar bij de winkel, etc.). Als je een gebouw bouwt en later de bijpassende bewoner hebt (in je hand of de kaarten die open op tafel liggen), dan komt de bewoner gratis in het gebouw wonen (je hoeft dan geen kosten meer voor de bewoner te betalen). Het loont dus om goed in de gaten te houden welke combinaties voorbij komen.

Natuurlijk leveren de verschillende gebouwen en bewoners naast punten ook weer voordeeltjes voor hun eigenaren. Dit varieert van extra grondstofinkomsten op bepaalde momenten, tot extra actie-plekken voor je workers tot extra manieren om punten te scoren aan het eind van het spel.

…en de waardering

In Everdell worden verschillende elementen van andere spellen op kundige wijze gemixt tot een leuk nieuw spel in een beeldschoon jasje. Het spel zit goed in elkaar en het duurt dan ook niet lang voordat iedereen lekker aan het spelen is. Het eerste seizoen is snel voorbij, maar hoe verder je in het spel komt hoe meer mogelijkheden er zijn doordat je gebruik kan maken van sommige gebouwen in je dorp en de extra workers die je krijgt. 

Er zijn 27 verschillende gebouwen en dus ook 27 verschillende bewoners in het spel. De kaarten zitten meerdere keren in de stapel, maar desondanks komt het voor dat je op zoek bent naar een onderwijzer die in jouw leegstaande school kan trekken, maar dat die maar niet komt. Je kan het geluk wel een handje helpen doordat er ook plekken zijn waar je je workers in kan zetten waar je extra kaarten kan trekken of ruilen, maar soms lukt het gewoon niet. Maar dat is geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten want er zijn altijd genoeg andere dingen die je wél kan doen. Je moet in dit spel een beetje flexibel zijn en in staat zijn om je strategie aan te passen als je vast loopt. 

Het is echt verbluffend hoeveel aandacht er is besteed aan de vormgeving van dit spel. De tekeningen zouden absoluut niet misstaan in een prentenboek en je moet wel heel weinig fantasie hebben als je tijdens het spel niet begint te dagdromen over dat kleine plekje in het bos waar langzaam aan een idyllisch dierendorpje ontstaat waar dieren leven alsof ze mensen zijn. 








Auteur: James A. Wilson
Uitgever: Starling Games, 2018
Aantal spelers: 1-4
Leeftijd: vanaf 13 jaar
Speelduur: 60-90 minuten
Prijs: circa 65 euro

Maandoverzicht: juli 2018 (Dagmar) - 1 Aug 2018



De afgelopen maand was een geweldige maand op spellengebied. Het begon natuurlijk al met geweldige vakantie vol met spellen (zie mijn vakantieblogjes voor meer informatie). Maar ook na thuiskomst stond er regelmatig een spelletje op tafel. In totaal speelde ik 49 keer een spel.

Ik speelde deze maand zeven spellen voor het eerst. In de vakantiebogjes kunnen jullie mijn eerste indrukken van Dinosaur Island, Star Realms Frontiers, Harry Potter Hogwarts Battle en Luxor al lezen. Verder speelde ik Gold Fever, Steamrollers en Inbetween voor het eerst. Dit zijn alle drie spellen die ik van mijn vakantie mee terug heb genomen.

Gold Fever is een snel push your luck spelletje. Alle spelers krijgen een zakje met daarin verschillende kleuren plastic “steentjes”, waaronder vijf gouden. In je beurt trek je net zo lang één voor één steentjes uit het zakje tot je vrijwillig stopt of je door het trekken van een verkeerde combinatie van stenen moet stoppen. In het eerste geval mag je je goud houden en gooi je je ongewenste stenen in de zakjes van een andere speler. In het tweede geval moet je alles wat je had gegrabbeld weer terug doen in je eigen zakje. Niek en ik hebben dit spel een paar keer met zijn tweeën gedaan. De geluksfactor is natuurlijk sky high. Op zich hadden we nog best plezier met dit spel, maar ik denk dat het beter tot zijn recht komt met een hoger aantal spelers omdat je dan wat strategischer kan kiezen bij wie je de ongewenste stenen in het zakje gooit. Maar zelfs dan houdt het waarschijnlijk niet over wat betreft spellenpret.

Steamrollers is een roll & write spel waarin je een spoorwegnet probeert aan te leggen waarmee je goederen kan vervoeren. Iedere speler heeft een briefje voor zich liggen met een aantal steden in genummerde gebieden. In het midden van de tafel ligt een bordje met hetzelfde plaatje. Op de steden op dit centrale bord komen gekleurde blokjes te liggen. Deze blokjes moeten vervoerd worden naar de juiste steden via het spoor. In je beurt gooi je met een aantal genummerde dobbelstenen en een dobbelsteen met een afbeelding van hoe het spoor loopt (rechtdoor, korte bocht, lange bocht). Je mag het stukje spoor tekenen in het genummerde deel van het bord van de reguliere dobbelsteen die je kiest. Op deze manier probeer je een mooi spoornet te ontwikkelen. Je mag namelijk ook een genummerde dobbelsteen kiezen om een blokje uit een stad in dat deel van het bord naar zijn bestemming (de stad met dezelfde kleur) te brengen. Er zitten in de doos ook al meteen een aantal varianten waarmee je elementen kan toe voegen (bijvoorbeeld iedereen een startvoordeeltje of speciale actiefiches die je kan kopen met je dobbelsteen). Ik vond het wel een aardig spel, maar niet echt geweldig. Ik vind het jammer dat je niet met elkaar op één blaadje tekent omdat het nu best lastig is om in de gaten te houden wie waar naar toe onderweg is.

Het laatste nieuwe spel dat ik deze maand speelde was Inbetween. Dit is een tweepersoons kaartspelletje dat duidelijk geïnspireerd is op Stranger Things. In het midden van de tafel liggen tien stadsbewoners waar de spelers de macht over proberen te krijgen door middel van het uitspelen van kaarten. De ene spelers speelt the good guys (de stad) en de andere speelt de upsidedown (the creature). Met een blokje wordt bijgehouden hoe erg de inwoners van de stad in de ban zijn van het goede of het kwade. Je moet proberen om drie bewoners helemaal naar jouw kant over te halen. Maar je kan ook winnen door het bewustzijn over wat er aan de hand is te verhogen door blokjes te verzamelen en die in steeds grotere aantallen in te leveren. Het is een beetje een touwtrekspelletje met ongelijke middelen (de handkaarten van beide zijden verschillen). Ik ben niet zo’n fan van dit type spellen en vooralsnog denk ik niet dat Inbetween me kan overtuigen van het tegendeel, maar tegelijkertijd is dit echt een spel om vaker te proberen omdat ik ook nog niet het gevoel heb dat ik helemaal goed door heb wat handig en slim is om te doen.

En verder speelden we deze maand vooral snelle spelletjes als Ganz schön Clever en Keer op Keer. Met dit hete weer komt het er gewoon niet zo van om een groot spel op tafel te zetten, al is het maar omdat we vaak buiten spelen (bij een strandtent of in onze eigen tuin).